Anne Baba Ve Çocuk
Yazan kumruEki 27

Çocuğumuzun okul başarısına mı yardımcı olmak gerek yoksa yaşam başarısına mı? Bence yaşam başarısına, sanki herkesten bunu duyar gibiyim acaba ne kadarımız bunu yapabiliyoruz yoksa sadece okuldaki başarısı için mi çaba harcıyoruz?
Çocuğun yaşam başarısına, yaşam içerisinde sergilediği tüm davranışlar okul içerisine ve derslerine yansıtacaktır. Hayat bilgisi dersinde verilen konuların hepsi aslında yaşam içerisindedir. Öğretmen bunu derste anlatır fakat çocuk bunu yaşama geçirirken zorlanır. Bunun nedeni ise ailenin yaşam farklılıklarıdır. Anne baba “yok çocuğum bunları bizler yapamayız bizim için geçerli değil, bunları şehirde yaşayan çocuklar yapar veya biz öyle olamayız ” dediklerinde çocuk çelişkiler yaşamaya başlıyor. Demek ki derste öğrendiklerimiz bizim için değilmiş diye düşünüp, dersten de soğuyor. Bütün bunları ben kendi sınıfımda yaşıyorum. Oysa ki yaşamın köylüsü, kentlisi yoktur. Çocuk ancak yaşam başarısını, okulda öğrendiklerini hayata geçirdiği zaman farklılıklar çıkaracaktır. O zaman farkındalıklar yaşayacaktır. Sorumluluklarının farkına az da olsa varacaktır.
Bir gün bir şehirden başka bir şehre gitmek için otogarda beklerken; arabanın biri o kadar dengesiz şekilde araba sürüyor ki resmen şov yapıyordu. Bu araba kesin şimdi kendi başını yiyecek ya da kendi başı ile birlikte başkalarının da başını yiyecek düşüncesi ile 155′i aradık. Tabii polis gelip arabayı buluncaya kadar araba şovuna devam etti. Bu sırada da bizde arabayı takip edip sık sık polisi yönlendiriyoruz. Polislere yardımcı olarak arabanın daha kolay bulunmasını sağladık. Araba bulundu bulunmasına ama bu seferde hırsız polis oyunu oynandı ve nihayet kısa sürede araba yakalandı.Tabii polis gelince biz aradan çekildik.Bu tür sorumluluklar almak çok önemli çocuklarımıza bu kadar da fazla sorumluluk alsınlar demiyoruz ama en azında sabahları kalkınca “günaydın anne -baba” demeleri, yataklarını toplamaları, çantalarını kendilerinin hazırlamaları bile çocuklar üzerinde olumlu etkiye dönüşecektir. Bu da aile içerisindeki aile fertlerinin yaşam başarısından kaynaklanıyor olacaktır.
Bizler bu tür sorumluluklarımızı almadığımızda da kendi kendimizi çok daha kolay yargılayabiliyoruz. Sen yapmazsan ben yapmazsam çocuklarımıza neyi bırakıp nelerden sorumlu tutacağız? Burada okul ile ailenin iç içe yaşaması gerektiğini de vurgulamak isterim. Ayrıca anne baba olarak bunun ne kadarının farkındayız sorarım size?


Kastamonu, düşüncelerine katılmamak mümkün değil.
Sorumluluklar ne kadar erkek yaşlarda verilirse o kadar etkili bir gelişim oluyor. Çocuklara öğretilmesi gerekenlerden biri de çevrelerindeki olaylara karşı duyarlı olması gerektiğidir. Zaten sorumluluk duygusu ile yetişen bir çocuk bu duyarlılığı da gösterecektir.
Önce ailede başladığına göre aileler çocuklarına gereken sorumluluğu vermeli.
her sey once aıleden baslar tertıp duzen ve saygı bı ınsan 7 yasaına kadar huylarının %70 almıs derler ama
artık pek ınanmıom bu soyleyıse cunku ortam okadar bazukkı aılenın verdıgı tertıp duzen bı anda arkadas
cevresı bı sekılde cocugun yapısını bozuyor ne yapmak lazım……..
Çocuğun arkadaş çevresini değiştirmek lazım. Onlarla geçireceği zamanları başka ve faydalı etkinlikler ile doldurmak gerekir.
Anne-baba ve çocuk arasındaki iletişim yalnızca bilgi alışverişi anlamına gelmez. Bu ilişkide, aynı zamanda karşılıklı duygu ve düşüncelerin aktarımı da söz konusudur. İletişim denilince çoğu insanın aklına konuşmak gelir. Oysa ki burada konuşmaktan daha önemli olan ve belki de en zor öğrenilen şey dinlemektir.
Bir babanın doğum gününde oğluna mektubudur…
Sevgili oğlum
Bugün tam on yedi yaşındasın
Görüyorum ki artık
Her şeyin farkındasın
Ama ne zaman ararsam seni
Ya diskoda
Ya barda
Ya da televizyon karşısındasın
Haklısın oğlum
Devir artık bu devir
Sen de çemberini çağına göre çevir
Senin neyine
Resim roman şiir
Senin neyine
Sanat ve sair
Ne diyor meşhur televizyon büyükleri
Vur patlasın çal oynasın
Devir artık bu devir
Nasılsa
Son düğmesi de koptu insanlığın
Vefa can çekişiyor arka sokaklarda
Umut mendil sallıyor giden trenlerin ardından
Onur, adres arıyor mezarlıklarda
Dostluklar çöp tenekelerinde sahipsiz
Ve anahtar teslimi aşklar satılık köşe başlarında
Hem de üç kuruş mutluluklara…
Ama sen de haklısın
Sana mı kaldı
Kurtarmak vatanı
Sana mı kaldı
Uyandırmak yatanı
Sana mı kaldı
Duvara yapıştırmak
Bu memleketi satanı
Anasını ağlatanı….
Gel gör ki oğlum
Senin de kurtuluşun yok bu gidişten
Ne etsen- ne yapsan
Bir düğün
Bir bayram
Bir lâle devri
Hangi ekrana baksan
Kim kiminle evleniyor
Kim kiminle çıldırıyor
Kim kime daldan dala
Gelinim olur musun diyor
Kimisi sahte gelin
Kimisi zengin bir prens
Kimisi de insanlıktan bir yudum bir nefes
Bekliyor da bekliyor
Bak her gün ayrı bir kanalda
Bambaşka bir ‘ünlüler çiftliği’
Her kanalda şöhret olmanın dayanılmaz hafifliği
Ve işte böyle
Pazara dökülüyor bir bir
Herkesin yumak yumak ipliği
Yıllar var ki oğlum
Birileri işte
Bizi hep böyle gözetliyor…
Ve sen de görüyorsun ki
Bu sahneler
Bizi ne de güzel özetliyor
Kimin umurunda yarınlar
Kimin umurunda çocuklar
Kimin umurunda bu isyankar çığlıklar
Bir kavgadır
Bir yarıştır
Bir rezalettir gidiyor.
Kime sorsan
Cevaplar dünden hazır
Halk böyle istiyor oğlum
Halk böyle istiyor
Gel gör ki
Bir reyting uğruna
Ne ‘güneşler batıyor’ oğlum
Ne güneşler batıyor….
Ahmet Selçuk İlkan
Anne,baba ve çocuk ilişkisi çok önemlidir.Eğer çocuk ailesiyle kötü geçinirse hiçbir şeyde
başarılı olamaz.Bu da çocuğu kötü etkiler.
Anneler ve babalar ne yaparsa çocuklarda aynısını uyguluyorlr.Bunun için anne ve babalar
çok dikkat etmeliler.Çocuklar anne ve babalarını örnek alırlar.