Hâla Umut Var
Yazan ayse akyuzEki 27
Açmış yüzünü aya, yıldıza,
Rüzgârsa olabildiğine hırçın.
Tereddütsüz, çıkaracak sanki
Delice bir fırtına…
Bense onları dinliyorum.
Susturmaya çalışıyorum,
Yüreğimin haykıran sesini,
Savurmaya uğraşıyorum,
Yüreğimin son yangınından
Arta kalan küllerini…
Vursa da hala yüzüme
Sönmemiş kızıl karların alevi,
Vicdanımı rahat bir yastık yapıp,
Dalmak istedim, rüyalar alemine…
Ne dünüm bıraktı yakamı,
Ne de kelimelerimi,
Satırlara dökmek kaygısı…
Pişmanım, evet!
Düşmemişte olsa üstüme,
Koyu gölgesi hatalarımın,
Kim bilir!
Belki de bir çıkışı vardır, bu çıkmazın
Ve sarıp sarmalamak,
Kanayan yönlerini yaşamımın.
Çünkü;
Suçluluk, pişman ediyorsa
Hâla umut var demektir.
hayatta eminim herkesin yapamak isteyip de yapamadığı çok şeyleri vardır. belki de iyi ki yapmadım dediği birçok olay da olmuştur.iyisi ile kötüsü ile hatıralar adına yüreğine sağlık.
Toprağın altına girmeden umut kesmek yok. Daima bir umut, bir yol var. Yüreğine sağlık.
suçluluk hissediyorsan yaşadıkların için bakma arkana devam et emin adımlarla sana da bu yakışır sorma geçen günlerin hesabını onlar yaşanmış ve bitmiştir bir dahada yaşanmayacaktır hatta ders bile çıkarma arkana bakmadan sen devam et .
ogüzel duygularınla gene gel emi…
Gelecek inşallah ama korkutmuşsun bir kere.
Bir umut buldum
Kaderin beni sürüklediği yolda,
Umut, umuttur dedim,
İşe yaramasa da,
Dursun bir kenarda,
Teselli olsun yeter,
Ne teselli oluyor ki zaten,
Umut etmekten başka,
Düşler biter kırılır,
Hayaller biter hayal olur,
Oysa umutlar,
Umutlar bittiği anda,
Ne kalır ki hayatta,
Umutsuz insan,
Cansız beden gibidir,
Umutta bir ağaç,
Dalını biri kırsa,
Tutunacak dal uzatır insana,
Bu hayatta çekilmez zaten,
Umutlar da olmasa…
içimde hayata dair hala umut var diyor bir ses…
O ses kulağından hiç eksilmesin inşallah.
paraf cümlemizin inş kaybetmeyiz kaybettirmeyiz…
ya umutlar da biterse?bitmişse…kırıntısı dahi kalmamışsa…..
ne kadar pesimistiğim bu siteye hiç yakışmayan bir profil çiziyorum
İşde yine yanlız bi sahildeyim aynı benim gibi
içimde bitmeyen bi hüzün ve ayrılıgın sesi
ve yanlızlıkdan usanmış bir yanlızlık sesi
gel diye inleyen bitmez bi feryat
fertadın sonunda her zaman ki gibi yanlızlık tek
ve bana inat
bana inat hayat
ve bana dolu sevgi bana inat umut
ve her zamaki yanlızlıkla bakdıgın
içimi dağladıgım gözlerin
üzerine şiirler yazdıgım
unutamadığım o hayallerim
sevgili deva umutlar bitmez bitiği yerde gel sen beni bul
sözüne itimadım vardır dostum bitmez diyorsan bitmez herhalde
aksi takdirde yakana yapışırım bilesin
Toprak altına girmeden bitmez, bitirmeye çalışanlar olur ama buna kimsenin gücü yetmez.
Her yeni gün, yeni umutları ile doğar.
Gün biter de umut yine bitmez.
gönül dostlarina kapım daima açık anahtari paspasın altında
Madem açık niye paspasın altı ile oynatıyorsun bizi?
canım oyun oynamak isitiyoda ondan:
)
MAZİMDEN KALAN SERMAYESİN
Bu kadar zor muydu
Yitik umutlarımı ihya etmek..
Yada bu kadar mı kolaydı
Cevher gibi sakladığım
Masumiyetleri mi ertelemek..
Dilin oya gibi işlerken, kelimeleri ruhuma
Ruhun, onlara can vermekten aciz miydi
Ve…..ne yazık ki,
Zincire vurduğun benliğim
Bir o kadar sana esirdi..
Sanki bir inanmışlık
Şimdi bir aldanmışlık
Çökmüştü yorgun düşen omuzlarıma…
Ve….hatırlıyorum da,
Bir ırmak gibiydin içimden geçen
Sanki bir masalın
Derinliğinde kaybolmuştu
Sana yüreğim….
Nasılda çırpınırdı, nasılda hoyrattı
Sana direnişlerim…
Teninden, kokundan mahrum kalmasın
Uzaktan da olsa sevmelerinden nasibini alsın diye
Nasılda, pejmürde yaşardı yüreğim
Yatağım yastığım şahidimdir benim
Her daim ağlatırdı beni gelmeyişlerin
Geceyi delip geçerdi
Yokluğuna mıhlanmış gözlerim..
Bir sesine, bir nefesine
Köşe başında bekleyen ümitlerime
Hasret kalmasın diye
Nasılda her gece dualarla
Miraca çıkardı ellerim…
Ve…..kahretsin ki,
Satmışım ben böyle sevdayı! …üç kuruşa
Dediğin zamanlarda
Satılmış sevdanı beleşe taşıttın
Yıllarca sırtımda..
Daha da yetmedi…..
Med-cezire benzettiğin hayatımı
Kurban ettim, sahavet duygularına….
Ve…..şimdi,
Umursamazlığımın rehavetinden mi
Boş vermişliğimin selametinden mi
Bir sukuta, bir huzura vardım yıllar sonra
Yani bir hüzzam eşliğinde
Mazimden bir alıntı gibisin
Defalarca okuyorum seni
Okudukça anlıyorum ki
Ufkumdaki yeni aşklarıma, sermayesin…
Afet Ergü Şaşmaz 07.08.2007
şiir çokhoş olmuş ayrıca çokhoşuma gitti teşekkürler
Umudumuzu tüketmeden yaşamak aslında en önemlisi çünkü umut varsa her şeyi yapacak gücümüz var demektir.
Umut her zaman var.
Ayşe hanım şiirinizi çok beğendim. Tebrik ederim.
Bir Garip Ruh Halim
İçimdeki haylaz çocuk firarda, tutturuyor sen diye.
Laftan anlamıyor, söz dinlemiyor.
Vazodaki güllerden yapraklar dökülüyor, tohum toprağa karışıyor.
Mevsimler; tren rayları gibi hızla gözümün önünden akıp gidiyor.
Durduramıyorum zamanı….
Of yeter..! oradan, buradan her yerden bana gelme çoğalma.
Çıldırmak üzereyim acı lütfen..
Aklım başımda değil.. Öyle dalmışım.
Derelerden geçiyorum, ekin tarlalarından.
Kuytu bir ırmak kenarında soyunuyorum,
Az sonra buz gibi sular tenime değecek.
Belki kendime getirecek beni.
Her yer ot kokuyor kuru yaprak, kaya yosunu.
Sonra her yer sen kokuyor.
Suların içindeyim, diplere dalıyorum.
Rengarenk çakıl taşlarıyla ismini yazıyorum.
İçimdeki çılgın çocuk bana kahkahalarla gülüyor.
Sonra sana ağlayan göz yaşlarım ırmağa karışıyor.
Telaşla sudan çıkıyorum.
Seni arıyorum, kendimi arıyorum.
Hızla uçurumlardan yukarı tırmanıyorum.
Vadilere bakıyorum..
Görmelisin burada bıraktığın korkunç boşlukları.
Çığlıklarımı kendim duyuyorum.
Kocaman bir ayna beliriyor ansızın.
Bakıyorum sen. İçine giriyorum bir daha sen. Bir daha sen..
Sonsuza dek senler yakalayamıyorum.
O bendeki haylaz çocukla el ele tutuşmuş gidiyorsunuz..
Kıskanıyorum onu, elime bir geçirsem fena pataklayacağım..
Azılı bir mahkum hapisten kaçtı yazılarını okuyorum yol boyunca.
Buralar ıssız, tenha çok tenha buralar.
Mahkumdan yani kendimden korkuyorum.
Terlemişim yatağımdayım.
Tenim sen kokuyor..
Haylaz çocuk kahkahalarla gülüyor..
Heyecandan titriyorum,,
Bir kez daha anladım..
Seni çok seviyorum….
Nazlı Nur Yılmaz