Korkma Sen
Yazan ayse akyuzEki 27

Gençliğim can çekişirken umutsuzca,
Çocuk ruhum gülümsüyor hala uzaklara,
Ben buradayım, unutma sakın!
Sen hala salıncakta sallanan
Ve rüzgâra hükmeden,
Gözlerini kapatınca,
Dünya çevresinden dönensin.
Kim kırmış gövdeni,
Ağaca bağlı dalları…
Hangi yağmur yağmış hayâsızca,
Çölün bağrına…
Yapma! Nedir bu korkular?
Öcüler yok artık, karanlık odalarda
Sen 25′inde olsan da ruhun hala
17 yaşında…


sende saklı olan bu şair taafını bizimle paylaştığın için kalemine ve yüreğine sağlık
ne olur yazmaya devam et hatıralra dalmakta çok güzel
Ne yaşamaktan ne de yaşlanmaktan korkmayın keza korksanız kaç yazar olacak olan ne ise o olacaktır. Kimileri korku ile yaşar her gün yaşlanır. Kimileri korkmaz günü gelince yaşlanır.
Yaşlanma ile yürek yaşını ayrı değerlendirmek gerekir. Beden yaşı kaç olursa olsun yürek yaşı da ona paralel olsun. Aksi halde yaşını başını almış insanları komik halde görmek üzüntü verici.
Ayşe, yüreğine ve kalemine sağlık. Senin kalemini seviyorum.
ne korkacam be hayat korksun benden ben hala yürğimdeki 17 yaşım
gençlikte kim kork muş ki ben korkacam korkanlar yaşlanmıştır. bukelime bile korkutuyorsa seni pes doğrusu
mısralarla güzelleştirdin kalbizi ahhhhhh….ne diyeyim
Kastanonu kime diyorsun? Kelimesinden bile korkan kimmiş?
ZANNETME
Uzaklarda, çok uzaklarda bir yerde duruyor
Kalbin…
Yanımda olduğun halde.
Hani bana aitti, hani yalnız ben vardım
Ben aynı ben de, sen eski sen değilsin
Fark etmediğimi zannetme!
Çok derinlerden geliyor buz gibi
Sesin…
Kulağıma fısıldadığın halde
Hani o sıcak, hani o içten buğulu sesin
Ben aynı ben de, sen aynı sen değilsin
Hissetmediğimi zannetme!
Münhal, anlamsız bakıyor
Gözlerin…
Beni gördüğün halde
Hani yalnız ben olacaktım
Gözlerinin içinde
Ben aynı ben de, sen aynı sen değilsin
Görmediğimi zannetme!
Afet Ergü Şaşmaz Ocak / 1998
Koca bir labirentin içinde kayıp
“Benim Gençliğim”…
Nedenini bilmediği bir deney için gözleri bağlanmış, elinde bir demir çubukla salıverilmiş meçhul labirentin koridorlarına…
Bir kapı cennete açılıyor, diğeri cehenneme…
Seçtiğimiz yolun sonunda ateşin soluğu yüzümüze değdiğinde can havliyle geri dönüp başka koridorlara sapıyor, cennetin sesine kulak kabartıyoruz. Biraz ilerlediğimizde cehennem alevleriyle karşılaşıyoruz yeniden…
Gözümüzdeki bağ öyle güçlü ki, “Bu yoldan geçmiştik.”, “Onu denemiştik.”, “şurası çıkmaz sokaktı.” diyemiyoruz. Labirentin patikaları bizim gibi yolunu arayan, daha önce gidip dönen, ateşe dokunup pişman olan insanlarla dolu, ama onlarla buluşamıyoruz. Bizi körleştiren bağı söküp atamıyoruz. Labirentin duvarlarını yıkıp kendi yolumuzu açamıyoruz. Bu çıkmazdan kurtulamıyoruz.
Labirent, elimizdeki demir çubukları uğursuz bir mıknatısla çekerek bizi habire eski hatalarımızın koridoruna sokuyor. Ders almıyoruz, öğrenmiyoruz.
Bağlı gözlerle her kuşakta bildik duvarlara dokunarak çıkış arayan yenik bir ordu gibi, cenneti düşleyerek cehenneme koşuyoruz.
CAN DÜNDAR
Çok etkilendim, kaleminize sağlık.
İnsanlar korku içinde yaşadıkları için yaşamları korku içinde geçiyor. Artık buna son
vermeliyiz. Hayat korkudan ibaret değildir.
Benim hayatımın gecesinde şu güneş gibi yirmi tane güneş doğsa da, karanlık gecemi aydınlatmaya çalışsa, sen gelmedikçe seher olmaz sevgili.
Hz. Mevlana
Tebrik ederim saygılar.
_____♥ (¯`:´¯)♥
____♥ (¯ `•.\\|/.•´¯)♥
____♥(¯ `•.(۞).•´¯)…♥
____♥ (_.•´/|\\`•._)♥
_______♥(_.:._)♥
________║¯█€
________║¯█_€€___
________║¯█__€€€
________║¯█_€€€€€__
________║¯█€€€€€
________€€€€€€___
______€€€€€€
_____€€€€\’¯█___
____€€€€║¯█
____€€€_║¯█___
_____€€_║¯█
_______€║¯█___
Sevgi ve saygılar.