Tebesir

Sahne sanatçılarından bu sözü sıkça duymak mümkündür. Sahnenin tozunu yutmak vebalı bir durumdur. Bir kere yuttuğunuzda bir daha kurtuluş yoktur çünkü kurtulmak istemiyorsunuzdur. Tozunu yutmak deyimi, tadını almak, hazzına ermek, bağımlılık yapmak anlamındadır. Bu duygular ise güçlü duygulardır.

Benim yuttuğum toz ise tebeşir tozu, hani eskiden siyah son zamanlarda yeşile dönen tahtalarda kullanılan bildiğimiz tebeşir. Bu tebeşirin tozu da çok etkilidir. bir kere yuttuğunda bir daha ayrılıp, kopmak mümkün değildir. Tebeşiri kullanmaya başladığım ilk zamanlar üstümü kirletiyor diye kızıyordum hatta önlük giymeye başlamıştım. Daha sonraları tebeşirin tozu genzime kaçtığında dedim ki; ben bu tebeşirin tadını aldım artık, üstüm de kirlense hiç önemli değil.

Tebeşirin ucundan başka hayatlara yön vermek için en haz veren kısmıydı. Yaşayan bilir denir, doğru bir sözdür, yerinde kullanılmıştır. Tebeşirin ucundan hayata açılan pencelereri çizmek, inanılmaz bir duygudur. Tebeşir sayesinde en kara olan tahtaları bile sevdim. Sevdikten sonra o tahtalar bana kara bile görünmüyordu.

İşini sevgi ile yapan insanların yaşadığı ve çevrelerine yaşattığı bu inanılmaz güzellikleri yaşamanın tüm ayrıcalıklarını hissettiğim için kendimi çok şanslı görüyorum. Bir daha gelecek olsam bu dünyaya yine tebeşir severim.

Print Friendly