37 Yorum yapilmis “ İçmeden Sarhoş Oldum ”

1. heartthief_hsyn demis ki 31 Aralık 2008 00:17

   Herkesin yeni yılını kutlar sağlık ve huzurlu nice yıllara diyorum tüm dostlara…

2. Paraf demis ki 31 Aralık 2008 00:20

   En güzeli ve ekonomik olanı içmeden sarhoş olması. Bu sarhoşluk başka sarhoşluk. Kimisi Allah aşkı ile sarhoş olmuş. “gel gör beni aşk neyledi” diye dilde dolanmış.
   Hüseyin, içmeden sarhoşluğun hep mutluluktan olsun. Keder sarhoşluğu her yürekten uzak dursun.

3. heartthief_hsyn demis ki 31 Aralık 2008 00:22

   Tesekürler arkadaşım o zaman hayatın kadehine birlikte serefe diyelim))tüm mutlulukların bizde durması dileklerimle sağlıga ve güzelliğeeeeeeeeeeeeeeeeeee)

4. Paraf demis ki 31 Aralık 2008 00:25

   Tüm insanlığın kandan, nefretten ve savaştan uzak kalmasının şerefine olsun.

5. heartthief_hsyn demis ki 31 Aralık 2008 00:44

   he valla olsun

6. Paraf demis ki 31 Aralık 2008 00:49

   

7. eyman demis ki 31 Aralık 2008 08:58

   çok guzel bir şiir.

8. eksilimon demis ki 31 Aralık 2008 09:01

   Bence çok güzel,anlamlı ve akıcı bir şiir olmuş.

9. pihlis demis ki 31 Aralık 2008 13:17

   Merhane için bir yürekister
   Yerden açtım okyonus
   neten olmuyor sensiz ünler

10. kalem demis ki 31 Aralık 2008 15:36

    Güzel bir şiir olmuş tebrik ederim.Hele ki:
    ”Dermansızlığın içinde derman olmadın bana,
    Beni bana hapsettin, kızgınım sana
    Nerden çıktın, girdin masum hayatıma,
    Yürüdüm bir bilinmeyene, içmeden sarhoş olarak…”
    bu sözlerin üstüne ne söylenebilir ki…

11. zekeriya06 demis ki 31 Aralık 2008 22:46

    Bilmiyorum artık bundan sonra bana ne gerek,

    Hüseyin Bey, çok içsel yazmışsınız, şiirlerinizi çok beğeniyorum. Başarılarınızın devamını dilerim.
    Saygılar.

12. ay demis ki 01 Ocak 2009 15:24

    Hüseyin Bey, hayat bazen içmeden sarhoş olmayı gerektiriyor. Ayık kafa ile çekilmediği anlarda çakır keyif olarak dünyaya farklı pencereden bakmak iyi oluyor. Tebrik ediyorum.

13. ay demis ki 01 Ocak 2009 16:19

    Ben İçeri Düştüğümden Beri

    Ben içeri düştüğümden beri güneşin etrafında on kere döndü dünya
    Ona sorarsanız: Lafı bile edilemez, mikroskopik bi zaman…
    Bana sorarsanız: On senesi ömrümün…
    Bir kurşun kalemim vardı, ben içeri düştüğüm sene
    Bir haftada yaza yaza tükeniverdi
    Ona sorarsanız: Bütün bi hayat…
    Bana sorarsanız: Adam sende bir iki hafta…
    Katillikten yatan Osman; ben içeri düştüğümden beri
    Yedibuçuğu doldurup çıktı.
    Dolaştı dışarda bi vakit,
    Sonra kaçakçılıktan tekrar düştü içeri, altı ayı doldurup çıktı tekrar.
    Dün mektubu geldi; evlenmiş, bi çocuğu olacakmış baharda…

    Şimdi on yaşına bastı, ben içeri düştüğüm sene ana rahmine düşen çocuklar.
    Ve o yılın titrek, uzun bacaklı tayları,
    Rahat, geniş sağrılı birer kısrak oldu çoktan.
    Fakat zeytin fidanları hala fidan, hala çocuktur.

    Yeni meydanlar açılmış uzaktaki şehrimde, ben içeri düştüğümden beri…
    Ve bizim hane halkı, bilmediğim bir sokakta, görmediğim bi evde oturuyor

    Pamuk gibiydi bembeyazdı ekmek, ben içeri düştüğüm sene
    Sonra vesikaya bindi
    Bizim burda, içerde
    Birbirini vurdu millet, yumruk kadar simsiyah bi tayın için
    Şimdi serbestledi yine, fakat esmer ve tatsız

    Ben içeri düştüğüm sene, ikincisi başlamamıştı henüz
    Daşov kampında fırınlar yakılmamış, atom bombası atılmamıştı Hiroşimaya
    Boğazlanan bir çocuğun kanı gibi aktı zaman
    Sonra kapandı resmen o fasıl, şimdi üçüncüden bahsediyor amerikan doları
    Fakat gün ışıdı her şeye rağmen, ben içeri düştüğümden beri
    Ve karanlığın kenarından, onlar ağır ellerini toprağa basıp doğruldular yarı yarıya

    Ben içeri düştüğümden beri güneşin etrafında on kere döndü dünya
    Ve aynı ihtirasla tekrar ediyorum yine, ben içeri düştüğüm sene onlar için yazdığımı
    Onlar ki; toprakta karınca, su da balık, havada kuş kadar çokturlar.
    Korkak, cesur, cahil,hakim ve çocukturlar,
    Ve kahreden yaratan ki onlardır,
    destanımızda yalnız onların maceraları vardır

    Ve gayrısı
    Mesela, benim on sene yatmam
    Laf ı güzaf…

    .

    Nazım Hikmet Ran

14. ay demis ki 01 Ocak 2009 16:20

    AF
    Bin bir gece kitabını bıraktım.
    Bir cıgara yaktım.
    Bıktım
    demirlerin arasından:
    Sihirli bir ayna gibi ışıldamakta
    yıldızların
    her bir tanesi.

    Gece.
    Bursa mahpushanesi..
    Kuş uçmaz kervan geçmez
    karanlık bir gölün
    dalgalandı suyu.
    Heyecanda, alt
    kat
    «Birinci Cinayet» malta boyu;
    sivri siyah
    külâhlılar
    heyecanda.
    Dudaklar bembeyaz
    alınlar kırışık.
    Bir duvar çatlağından
    sızdı bir damla ışık.
    Körlerin şehri
    homurtularla ileri!
    Körler
    karanlıklarındaki rüyaya gidiyorlar!
    Af var!»
    diyorlar,
    Çıkacağız
    şapkayı yana
    yıkacağız.
    Toprak
    güneş
    kadın
    hava..
    Vapura bin, tirene bin
    bin tramvaya!
    Kelepçesiz
    jandarmasız
    tek başına
    yapayalnız
    gezin
    dolaş!
    Ormanda yat, dağları aş!
    Dolaş, dolaşabildiğin kadar!

    Heyecanda sivri siyah külâhlılar!

    Hapislik olmuyor dalga geçmeden
    Halbuki ben….
    Baktım ki, elimde bitmiş cıgaram
    bîr nefes içmeden.
    NAZIM HİKMET

    Dara düşünce içmeden sarhoş yaşamalı yoksa dayanmak güçleşir.

15. ay demis ki 01 Ocak 2009 16:21

    Ben
    senden önce ölmek isterim.
    Gidenin arkasından gelen
    gideni bulacak mı zannediyorsun?
    Ben zannetmiyorum bunu.
    İyisi mi, beni yaktırırsın,
    odanda ocağın üstüne korsun
    içinde bir kavanozun.
    Kavanoz camdan olsun,
    şeffaf, beyaz camdan olsun
    ki içinde beni görebilesin…
    Fedakârlığımı anlıyorsun :
    vazgeçtim toprak olmaktan,
    vazgeçtim çiçek olmaktan
    senin yanında kalabilmek için.
    Ve toz oluyorum
    yaşıyorum yanında senin.
    Sonra, sen de ölünce
    kavanozuma gelirsin.
    Ve orda beraber yaşarız
    külümün içinde külün,
    ta ki bir savruk gelin
    yahut vefasız bir torun
    bizi ordan atana kadar…
    Ama biz
    o zamana kadar
    o kadar
    karışacağız
    ki birbirimize,
    atıldığımız çöplükte bile zerrelerimiz
    yan yana düşecek.
    Toprağa beraber dalacağız.
    Ve bir gün yabani bir çiçek
    bu toprak parçasından nemlenip filizlenirse
    sapında muhakkak
    iki çiçek açacak :
    biri sen
    biri de ben.
    Ben
    daha ölümü düşünmüyorum.
    Ben daha bir çocuk doğuracağım.
    Hayat taşıyor içimden.
    Kaynıyor kanım.
    Yaşayacağım, ama çok, pek çok,
    ama sen de beraber.
    Ama ölüm de korkutmuyor beni.
    Yalnız pek sevimsiz buluyorum
    bizim cenaze şeklini.
    Ben ölünceye kadar da
    bu düzelir herhalde.
    Hapisten çıkmak ihtimalin var mı bu günlerde?
    İçimden bir şey :
    belki diyor.

    18 Şubat 1945
    Piraye Nâzım Hikmet

16. tentene demis ki 01 Ocak 2009 22:11

    Ben de sarhoş olmak için uğraşıyorum ama olmuyor bir türlü.

17. zekeriya06 demis ki 01 Ocak 2009 23:45

    ölünün Odası

    Bir oda, yerde bir mum, perdeler indirilmiş;
    Yerde çıplak bir gömlek, korkusundan dirilmiş.
    Süt beyaz duvarlarda çivilerin gölgesi;
    Artık ne bir çıtırdı, nede bir ayak sesi….
    Yatıyor yatağında, dimdik, upuzun, ölü;
    Üstü boynuna kadar bir çarşafla örtülü.
    Bezin üstünde ayak parmaklarının izi;
    Mum alevinden sarı, baygın ve donuk benzi.
    Son nefesle göğsü boş, eli boş uzanmış yana;
    Gözleri renkli bir cam, mıhlı ahzap tavana.
    Sarkık dudaklarının ucunda bir iz var;
    Küçük bir çizgi, küçük, titreyen bir an kadar.
    Sarkık dudaklarında sılı titrek bir an;
    Belli ki birden bire gitmis çarpınamadan.
    Bu benim kendi ölüm, bu benim kendi ölüm..
    Bana geldiği zaman, böyle gelecek ölüm….

    Necip Fazıl Kısakürek

18. Paraf demis ki 02 Ocak 2009 23:16

    İlhamla yaklaş

19. heartthief_hsyn demis ki 03 Şubat 2009 02:17

    Bu gün ilhamiye geldi çay içtik beraber

20. armağan demis ki 03 Şubat 2009 02:24

    Ne güzel içki kokmadan sarhoş olmak.

21. heartthief_hsyn demis ki 03 Şubat 2009 02:29

    EN sevmediğim şey alkol, BAZEN böyle sarhoş oluyorum işte

22. armağan demis ki 03 Şubat 2009 02:30

    En güzeli içmeden sarhoş olması öteki türlü hem kokusu hem rezilliği çekilmiyor.

23. heartthief_hsyn demis ki 03 Şubat 2009 02:33

    Hiç nir şekilde tasvip etmiyorum ve katılıyorum size

24. heartthief_hsyn demis ki 09 Şubat 2009 21:26

    # tentene Diyor ki:
    01 Ocak 2009 Tarih 22:11

    Ben de sarhoş olmak için uğraşıyorum ama olmuyor bir türlü.

    

25. ezgi demis ki 26 Şubat 2009 22:51

    Dermansızlığın içinde derman olmadın bana,
    Beni bana hapsettin, kızgınım sana
    Nerden çıktın, girdin masum hayatıma,
    Yürüdüm bir bilinmeyene, içmeden sarhoş olarak…

    Evet, Hüseyin kardeşim şiir bu işte insanı içmeden sarhoş edebilmek
    Çok güzel yazmışsın .yÜREĞİNE SAĞLIK

26. heartthief_hsyn demis ki 26 Şubat 2009 22:53

    Ben oldum sen olma ezgi,ben senin yerine de içmeden sarhoş olurum

27. ezgi demis ki 26 Şubat 2009 22:58

    Canımsın kardeşim kıyamam sana

28. heartthief_hsyn demis ki 26 Şubat 2009 23:01

    Kıyamayana ben hiç kıyamam
    can olan sen,
    şiir olan ben,
    ben yazayım
    sen oku,
    şiirler sarhoş olalım,
    gerçekte aşkla,
    sevdayla,
    can olanla,
    doyumsuzluğa ,
    yelken açıp,
    güzelliğiyle sarhoş
    olalım

29. SendeyimCan demis ki 22 Mart 2009 00:34

    Tebrikler.

30. heartthief_hsyn demis ki 22 Mart 2009 00:38

    teşekkürler

31. efkan demis ki 22 Mart 2009 00:42

    Kardeşim benim içmeden de sarhoş gezer bizleri de sarhoş edersin. Yüreğine sağlık.

32. heartthief_hsyn demis ki 29 Nisan 2009 02:39

    sende saol kardeşim allah razi olsun

33. FIRAT demis ki 03 Ocak 2010 18:28

    Hüseyin Bey, çok içsel yazmışsınız, şiirlerinizi çok beğeniyorum. Başarılarınızın devamını dilerim. ama yoksunuz etraf ta….

    tebrikler.

34. FIRAT demis ki 03 Ocak 2010 18:30

35. Sevda Çiçeği demis ki 30 Ocak 2011 17:13

    Başka hiç kimse tarafından dokunulmamak, konuşulmamak, bakılmamak hatta!
    Biraz korunmak, biraz şımarmak…
    Bir kaç çeşit yemek yapmak, İstiklal caddesinde sıkı sıkı elini tutmak, belki film izlemek ama mutlaka çekirdek çitlemek, bi yerlerde çay içmek, Pazar sabahı kahvaltısı etmek uzun uzun, sahilde yürüyüş yapmak gibi küçük ama zor heveslerim var!
    Neden mi?
    Herkesin eli tutulmaz,
    herkesle film seyredilmez,
    herkesle çekirdek çitlenmez,
    herkesin kadını olunmaz da o yüzden!

    İçinden gelmeli…
    Hücrelerine kadar hissetmeli, dna”larına kadar bilmeli insan!
    Düşünerek emin olunmaz, bir anda ya olunur ya olunmaz.
    Bir de şu yakın geçmiş duvarları olmasa, kafa da hiç karışmaz ya, olsun! Oysa bazen tek bir söze ya da bir bakışa yıkılır bütün duvarlar…

    Kek yapmayı da öğrenmek lazım aslında bi ara!

    Sabahları uyandığımda günaydın sevgilim mesajları görmek istiyorum telefonumda. Gün içinde özlediğim birisi olsun istiyorum. Özlemek istiyorum birini. Çok özlersem dayanamayıp gidip sarılmak istiyorum. Dayanamamak istiyorum!

    Çalışırken, düşünmek istiyorum sonra onu! Aklımda olduğu için gülümsemek istiyorum ara ara… Gülümsediğim için daha çok çalışmak…

    Birini sevmek istiyorum; hiç kimseyi sevmediğim gibi, biri sevsin istiyorum beni, hiç sevilmediğim gibi…

    Biri o kadar çok sevsin ki beni, hatalarımı da sevsin istiyorum!
    O kadar çok sevsin ki; hata yapmaktan ödüm kopsun!

    Kıskansın istiyorum biri beni! Sorsun istiyorum neredesin diye, Hımm kim aradı bakayım diye! Ben sormam ama korkmasın. O sorsun!

    Biliyo musun ne oldu? ile başlayan heyecanlı cümlelerimin sonuna kadar tahammül etsin istiyorum biri bana. Mutlaka ipe sapa gelmez bir şey olmuştur ama dinlesin sonuna kadar. Ya bi yavru kedi macerası ya da işte ona benzer bir şeyler olmuştur. Ben de her seferinde sanki bahçeyi kazmışımda hazine bulmuşum gibi heyecanla ve öneminin üzerine basa basa anlatırım ya, dinlesin işte. Ya, evet, çok mühim bir şeyler olmuş falan desin bi de sonunda…

    Şimdi ben istesem İstiklal caddesinde birinin elini tutup gezemem mi?
    İstesem benimle birlikte çekirdek çitleyip aynı anda film seyretmeyi de başarabilecek birini bulamam mı bi arasam?
    Şimdi ben yalnız olmak istemesem, yalnız olur ve bunları da yazıyor olur muydum?
    Hiç sanmam!

    Birinin elini tutmakla, birinin elini, sıkı sıkı tutmak arasında çok fark var!
    Ya tutarsın ya da tutmazsın ya da, tutmuş gibi yaparsın işte.
    Ben yapmam!
    Bunu zaten bilirsin.
    Kimin elini tutacağını yani.
    Deneyerek bulmazsın.
    Sadece bilirsin.
    Bilmek!
    Açıklaması yok.

    Ve ben elini sıkı sıkı tutmayacağımı bildiğim hiç kimseyle İstiklal caddesine gitmeyeceğim!
    Heyecanla ve özene bezene olmadıktan sonra kimseye yemek yapmayacağım!
    Repliklerin bir anlamı yoksa, kimseyle film seyretmeyeceğim.
    Zaten çekirdeği unutsun bile, asla olmaz!

    Birinin kadını olmak istiyor canım; biraz korunmak, biraz şımarmak…

    Çekirdek mutlaka olsun!

36. 1e1 demis ki 24 Ağustos 2011 09:23

    Bismillahirrahmanirrahim… Allah’ın adıyla başlıyoruz güne, Allah’ın adıyla son bulur inşallah. Hayırlı sabahlar diliyoruz. Yâ Rab, kırılan, dağılan, parçalanan hayatımızın yegâne kefili ve vekîli Sensin. Sen “Hasbünallâhi ve ni’mel vekîlsin.”

37. Sinem demis ki 31 Ağustos 2011 15:01

    Bütün üyelerimizin Ramazan bayramı mübarek olsun…
    Nice mutlu bayramlar görmek dileğiyle…

    Sevgi ve saygılar.

Yorum yap

Yorum yapabilmek icin giris yapmalisiniz.