Eminlik Benim Köyüm – (1)
Yazan heartthief_hsynOca 31
Kuş kayasının heybetli duruşunu
Höyük tepesinde macera dolu oluşumu
Silahçılık oynarken o tatlı vuruluşumu
Özlemin, hasretimin var oluşumu
Eminlik benim köyüm kır çiçeğim
Yüreğimin içindeki solmayan memleketim
Uzun yollar ardından titrek bir yürekle gelirim
Sen benim sevdiğim, koklar, ağlar tekrar giderim
Eminlik benim köyüm, hüzün rüzgârım
Hayalin hep özümde hep sevgi uğurlarım
Soğuk esen ayazların ben seni özlerim
Yüreğimde dinmeyen sonsuz mabedim
Kömür tepesindeki kuytu sessizliğin
Gece sessizliğini bozan dertleşen böceklerin
Derin derin sigara çekip volta atan gençlerin
Kayıp giden zamanlarının vazgeçilmez parçasısın
Eminlik benim köyüm vazgeçilmezim
Her girişimde mezarlıktan ağlamaktayım
Kimse bilmez sağanak akan ince yaşlarım
Mırıldanıyor yine ayrılık nağmelerim
29.11.2007
Hüseyin AKÇAM
Herkesten önce ben okudum bu şiiri o nedenle de ilk yorumu ben yazmak istedim. İnsanın yüreği doğduğu, doyduğu yerde atar, özleminin ateşi hiç azalmaz. Gurbet ince ince yaralar insanı.
Hüseyin, köyüne olan özlemini öyle güzel anlatmışsın ki, köyünü merak etmiştim. Bu bloglar altında köyüne gitmiş kadar oldum.
Köyüne günü geldiğinde geri dönmeni dilerim.
Teşekürler ayhan kardeşim ilk okuyucu ödülünü paraftan isteyeceğim senin için
Köyüme her yaz giderim 4 gün felan ölünce temelli gideceğim yerde orası şiirimdede dedim ya;
Hiç üzülmüyorum sana olan ayrılığıma,
Biliyorum döneceğim er geç yanına,
Acı bir ihanetin bedeli olmasan da,
Saklayacaksın biliyorum bu bedeni kucağında.
Hüseyin, ben öldükten sonra ha köyüme gömülmüşüm ha havaya savrulmuşum ne fark eder.
Normalde her yayına giren yazıya ilk yorumu ben yazarım ama pusuda bekleyip benden önce yazanları görünce kızıyorum bir de üstüne ödül mü istiyorsunuz? Şansınızı fazla zorlamamanızı öneriyorum pembe kalmak adına.
Ya paraf ayhan yabancımı sitenin demirbaşlarından şark köşemizde yeri her zaman hazır ikramıda hakeder…nasıl ev sahibisin
Hüseyin, gereken ilgiyi gösterme işini seve seve sana bırakıyorum.
Ayrımız gayrımız mı var ben bakarım sen mutfakla ilgilen ben bakışırım karşılıklı
Hüseyin, herkes en iyi yaptığı işi yapsın desem beni mutfağa sokamazsın.
Tamam mutfaga girme tüpü salona getireyim kahveyi orda yaparsın
Merak etme kahveyi içerken misarirle sohbeti şenlendirir ev sahibi yaparım bulaşıklarda ona kalır
http://www.eminlik.com
Köyüm canlandı,içimdeki köy,ilk aşkıma kadar götürdü şiir ve resim….şiir yazanların dünyası hep başkadır
Hüseyin Bey, şiirinizde köyün mistik havasını da soludum. Bedenleri içinde barındırır elbet ama ruhlara çoktan sahiptir. Yüreğinizin orada attığı belli.
Köy çocukları geliyor gözümün önüne, yanakları al al, umutları beyaz.
Orada bir köy var uzakta, gitmesem de…
Köyümün tezek kokusunu bile özledim.
Tandır ekmeği vardır, imece ise insanlığın en güzel örneklerini sunar. “Ben” yoktur köye almazlar, “biz” vardır.
Köy düğünleri olur, köy adetleri ile gelinin evden alınması da ayrı bir roman olur.
Köy çeşmesinin başında ne aşklar yaşanır.
Köyde bayramlar nasıl yaşanıyor?
Yüreğim darmadağın hangi il, ilçe köy beni içinde barındırır ki? Hayallerim kuş olmuş gökyüzünde süzülürken ben ne gezerim yeryüzünde.
Değerli yorumlarınız için teşekürler herkeste bir köy yatar o köy bizim köyümüz gitmesekte görmesekte…..
Bu şarkıyı herkese öğretmiş olmaları ne kadar güzel aramızda bilmeyen olmuyor.
Daha sonrakilerde öğrenecek sanırım
Hala öğretiyorlar mı?
Ben de hiç duymuyorum sanırım unutulmak üzere.
Ağaçların dallarından kopup kızıl renkli toprakla buluşan yaprakları sonbaharda görebilecek miyiz?
öğretmelerine gerek yok sedef,şarkı gelir sahibini bulur özlem kokana,hasret çekene
unutmak kolay değil kolay değil küçüğüm şarkısı aklıma geldi
Kimse doğduğu yerden vazgeçemez, yaşam şartları kötü bile olsa razıdır orada olmaya.
Manevi değerler kaybolmadığı sürece özlemler güzeldir…