45 Yorum yapilmis “ İmkansız Sevdam ”

1. Abdurrahman Batak demis ki 30 Nisan 2009 11:42

   Güzel olmuş ben çok beğendim teşekkürler.

2. kaan demis ki 30 Nisan 2009 11:46

   içten şiir için teşekkür.

3. ezgi demis ki 30 Nisan 2009 11:51

   Gözyaşların akar sessizce
   Bilirsin hissederim gözyaşlarını
   Ama tutamam ellerimle.
   Silemem gözyaşlarını dudaklarımla
   Bilirsin sevgili.
   Mesafeler değildir bizi ayıran
   Bir kuş olur uçardım yine sana
   Bir rüzgar olur eserdim senden yana
   Yağmur olur yağardım sana.
   Güneş kavurmaz yüreğimi
   Bilirsin çölleri aşarım da gelirdim sana
   Bilirsin mesafe tanımaz bu sevda
   Bilirsin imkansızlıklardır bizi ayıran
   Sen ve yüreğinle kalırsın baş başa
   Ne yere koyacağını şaşırırsın sevdanı
   Bilirsin Kimle konuşacağını, bilemezsin
   düşlerine girer de dinlerdim seni
   Sana kendimi verirdim de yoldaşlık ederdim sana
   Bilirsin uzaklıklar değildir bizi ayıran
   Bilirsin çaresizliklerdir yollarımızı bağlayan
   Yüreğin daralır
   Gözlerin kısılır
   Bir acı duyarsın sevince benzer
   Bir yara olur imkansızlıklar yüreğinde
   Bilirsin lokman hekim gerekmez
   Bilirsin ilaç kâr etmez

   Yüreğiniz dert görmesin kutlarım

4. Paraf demis ki 30 Nisan 2009 12:23

   Nasıl anlatsam yârim derdimi
   Haykırırım ismini
   Dağ duyar
   Taş duyar
   Gök duyar
   Bilirim hissedersin sen de yârim

   Arkim, her sevda içinde biraz imkansızlık barındırmalı değil mi? Bence ulaşılamayan aşktır, ulaşında aşk kalmıyor. Leyla ile Mecnun da kavuşsaydı şimdi aşka onları yazamazdık.

5. engelli-yasamak demis ki 30 Nisan 2009 12:49

   muhtesem olmuş tuna’m

6. damla demis ki 30 Nisan 2009 13:32

   İmkansız diye bir şey yoktur.Sadece insanlar kendilerine uymayanlara imkansız diyorlar bence.

7. tunahan demis ki 30 Nisan 2009 13:56

   Sade bir dille akıcı olrak yazılmış.İyi olmuş.

8. hakan demis ki 30 Nisan 2009 13:56

   Tebrikler çok güzel olmuş.

9. ZEYNEP demis ki 30 Nisan 2009 13:56

   Yazınız çok güzel olmuş.Beğendim , emeğinize sağlık.

10. boz_efe demis ki 30 Nisan 2009 13:58

    güzel olmuş bu şiirini bizle paylaştığın için teşekür ederim.

11. suslu demis ki 30 Nisan 2009 13:58

    Tebrikler çok güzel olmuş kaleminize sağlık.

12. sofya demis ki 30 Nisan 2009 14:00

    Tebrikler çok güzel olmuş.

13. mekke demis ki 30 Nisan 2009 14:02

    Yazınızı okudum çok begendim.Tebrik ediyorum.

14. simge demis ki 30 Nisan 2009 14:03

    Olabilir bence…İmkansız aşklar.Yazıyı çok beğendim.Güzel olmuş.Tebrikler.

15. Melik Kokluk demis ki 30 Nisan 2009 14:05

    Aslında insanlar öldüklerinde değil unutulduklarında ölürlermiş. Kimimiz hayatımızın yarısını bizim için gerçekten değer verdiklerine ayırırlar. Ama bizim için önemli olan değer verdiğimiz kişinin kalbini kırmamak. Mutlaka insanlar sevdiklerinden bir gün ayrılacaklar. Bu sebeple gerçekten değer verdiğimiz kişiyi kırmamalıyız.

16. denizmavisi demis ki 30 Nisan 2009 14:13

    Güzel olmuş

17. simge demis ki 30 Nisan 2009 14:15

    Sana katılıyorum.

18. kristal demis ki 30 Nisan 2009 14:16

    Tebrikler çok güzel olmuş.

19. simge demis ki 30 Nisan 2009 14:22

    Melik Kokluk süpersin.

20. parisliperi demis ki 30 Nisan 2009 15:53

    Zemheri soğuğundayım yârim
    Sensizliğin pençesindeyim
    Bir adım ötesindeyim ellerinin
    Bir anlık zamandır sesinin uzaklığı,
    Ellerim uzansa yakalayamaz ellerini.
    Yürek verir de kendini, duyamaz sesini
    Bir başka dünyadasın sevgili.
    Seyran olmuşsun gözlerime yâr
    Seyrederim seni uzaklardan.

    tebrikler

21. ISPANYOL YASEMINI demis ki 30 Nisan 2009 16:13

    Ben imkansız aşklar için yaratılmışım…
    Harika, kutlarım.

22. Achcar demis ki 30 Nisan 2009 17:02

    Ben Ve Gecelerim Hep Seveceğiz Seni
    Daha kaç geceler böyle sessiz, böyle sensiz yaşayacağım? Bilmiyor musun ki ey yar, beni ne çok mahvediyor uzaklığın, ne çok bölüyor kalbimi kalbin…

    Bir gece daha başlıyor… Önümde upuzun yaşayacağım bir gecem, bir karanlığım daha var. Saatlere, saniyelere gireceğin; damarımdaki kanıma kadar işleyeceğin bir gecem daha başlıyor… Bir gecem, bir sevdam daha başlıyor ama yazık ki gözyaşları ma giren olmayacaksın yinede.
    Beni artık acılarımla baş başa bıraktı ağlamalarım. Gözyaşlarım bile beni terketti.Sen geldiğinden, sen olduğundan beri tüm herşey beni terketti. Ben de tükettim onları zaten. Evet artık geceleri uyuyamıyorum. Karanlıklar başlar başlamaz başlıyor kalbimin aglamaları.Önceleri onları dinlemeye, onlara ses vermeye çalışıyordum. Farketmiyormuşum gibi davranıyordum. Sırf o
    karanlık geceyle yüz yüze gelmemek için.
    Biliyordum o yalnızlığı yaşamam gerekiyordu. Bir insan arıyordum yanımda, geceyi bana unutturacak.
    Onun iyi, güzel ve çirkin olması da önem taşımıyordu. Yeter ki olsun yanımda. Olsun ki gece üzerime üzerime gelmesin. Yanımda birini görüp vazgeçsin benden.Veya yanımda birileri olsun da unutayım istiyordum SENİ. Biliyordum ki geceyle yüz yüze kaldığım zaman Sevda dışında bir şey olmayacaktım. Sonra, sonra bu dönem de kayboldu. Yalnızlığı arayan, yalnızlığa özlem duyan oldum.O karanlık gecelerin ıssızlığına gömülmekten kaçamaz oldum. Çünkü onlar da seni buluyordum. Çünkü bana gündüzlerin veremediğini veriyordu geceler SENİ…
    Gündüzlerde yoktun, aydınlarda yanımda yürüyen değildin. Ama geceleri öyle miydi? Geceleri yüreğimde yürüyordun ve ben adımlarında yaşayandım. Artık uyuyamıyorum. Hem de hiç mi hiç Ne kadar çabalasam da olmuyor. Bir garip ağırlıkla kah seni bekleyerek kah gelmeyeceğinden emin olarak geçiriyordum saatleri.
    Seni yaşıyordum. Gecelerde yüz yüze kalıyorduk seninle.Gece vefalı, fedakar bir anne gibi kucağına alıyor beni sabaha kadar götürüyordu. Zaman akıyormuydu, geçiyor muydu bilen değilim. Hiçbir zaman da bilen olmadım. Bu yaralarla, bu kanıma işleyen aşk yangınlarıyla sabaha nasıl kül olmadan varabiliyordum? Bilmiyorum gerçekten. Yanmaktan ateş olduğum bu gecelerde beni tüketmeyen neydi?Sevgin mi? Beni evirip çevirip kora getiren söndürmeyen neydi?Bağrımdaki yangından neden yok olmuyordum? Beni sabaha vardıran geceler miydi yoksa?
    Geceler Benim gecelerim…. Senin gecelerin… Seni yaşadığım Geceler. Gönlümde bir derin yarasın sen! Bu gecelerde de çok şey istedim bir şeyler yapabilmeyi. Elime çoğu kez kalem kağıt alıp seni yazmayı istedim. Olmadı ama.Kalbim seninle öylesine doluydu ki her hareketim sönük kalıyordu. Ben çaresizliği kapılıp gidiyordum. Ne yaptığımı bilmiyordum. Saatlerce, saatlerce oturup seni düşünüyordum. Kalbimde bastırmaya çalıştığım duygularıma ilk olarak geceleri yaşama hakkı veriyordum. Herkesten gizlemeye çalıştığım o korları gecelere çıkartıyordum sanki. Gecelerden saklamıyordum hiçbirşeyi. Gecelerle paylaşıyordum, ve geceler sarıyordu beni. Beni alıp sensizliğin okyanusunda boğmuyordu. Beni sensizliğin zirvesinde, en uç noktasında aşkın sonsuzluğuna götürüyordu.
    Artık bu geceleri sevmeye başlıyorum. Bana seni getiren geceler…Benim gecelerim onlar…Benim senlerim benim yalnızlıklarım, benim aşklarım diyebildiğim gecelerim.Evet artık uyuyamayan, ağlayamayan gözlerime ağlamıyorum. Gecelerimi de feda ediyorum sana. Gündüzlerde söyleyemediklerimi gecelerde haykırıyorum. Ve uçsuz bucaksız seviyorum seviyorum SEVİYORUM.
    Artık uyuyamıyorum, evet. Uykular haram oldu bana senden sonra. Hem nasıl uyuyabilirim ki? Gözlerin var artık gecelerimde, senin gözlerin senin karanlık gözlerin.. Hiç görmediğim gözlerin…. Sanıyorum ki artık sana yalnız ben değil, geceler de vurgun! Beni böylesine koynuna alışı, karanlığında bunca aydınlatması neden? Evet sen öyle güzel, öyle güzelsin ki, geceler de seni sevdi.Öyle ki sana ihanet edip de seni yaşamıyormuşçasına uyumaya, gözlerimi yummaya çalıştığım zaman hemen giriveriyorlar içime ve seni getiriyorlar bana. Gözlerimi öyle bir açıyorlar ki bir dahasına kapayamıyorum bile…
    Ve ağlayabilmeyi diliyorum bazı geceler. Bunu gecelerden sonsuza diliyorum. Ağlasam, doyasıya hıçkırırcasına ağlasam belki seni bir parçacık olsa unutur ve kendi içime gömülür birazcık gözlerimi yumabilirim diye düşünüyorum. Sabahları uykuda yakalayan olmaktan çıkıp, sabahları uykuda bulunan olmak istiyorum. Bunun için istiyorum ağlayabilmeyi. Sana olan özlemimi, içimde bir dağ kadar ululaşmış hasretini belki bir parça dindirebilirim diye düşünüyorum. Belki seni birazcık gömebilirim de yüreğime, rahatlarım diye umuyorum olmuyor.
    Ağlamaya çalışıyorum, ağlamalarım bana isyanlar ediyor. Geceler bana bu isteğimi vermiyor. Ne zaman ağlasam yalnızca ve yalnızca bir iki gözyaşı olup kalıyorsun gözlerimlde. Gözlerimde donan birkaç damla yaş oluyorsun, o yaşları da sarıyor geceler. O yaşlarla birlikte alıyor yanına geceler beni… Geceler unutmamı istemiyor seni, geceler bana ihanet ediyor. Geceler senden yana sevdiğim, geceler seni yaşamamı istiyor. Sözümü dinlemiyor….
    Güneşi özlediğim oluyor arada bir. Yeter diyorum bunca yıldızla arkadaş olduğum. Seni unutup da yıldızları gördüğüm anlar olursa tabii. Beni böyle gördükleri zaman anlamıyor insanlar. Nasıl böyle saatlerce kalabildiğimi sorup duruyorlar. Böyle tüm dünya uyku içindeyken benim nasıl karanlığın içinde bakışlarımı dayattığımın sırrını anlamıyorlar. Ve onlar bilmiyorlar ki içim bir kordur…Tüm dünya, tüm tabiat susmalarda ve uykulardadır belki ama benim yüreğimde gizlenmektedir tüm dünya… Ben içime tüm insanları,,, tüm milyarları almışım. Farkında değiller. Herkesi ve herşeyleri sığdırmışım içime. Bir sen sığmıyorsun, bir seni sığdıramıyorum kalbime, bilmiyorlar…Ve senin uzaklığın, ve senin gece kadar olan uzaklığın… Bana öyle uzak öyle yabancısın ki sevdiğim, seni senden istemeye korkuyorum. Geceleri bu yüzden seviyorum. Seni sevmeme engel olmuyor, seni bana getiriyor… ve seni gecenin karanlığında buluşumdandır seni gündüzleri istemeyişim. Evet sevdiğim bana her şeyden ve herkesten uzaksın. Herkesin yaşamına giriyor, her şeyi paylaşıyorsun insanlarla… Ama bana gelmiyorsun. Ama ama sitem bile etmiyorum… Sana söyleyecek söz bulamıyorum. Söyleyecek bir şeyler arasam ve bulsam biliyorum geceler alır onu elimden, dilimden de. Sana söyleyeceklerimin hesabını yapsam sabahlar buna izin vermez. Ve ben seni yaşıyorum. Olsa olsa sana BU SEVGİYİ YAŞA diyebilirim.Gel birlikte yaşayalım demeye dilim varmaz. Geceler bunu bırakmaz yanına. Kaybettiğim değilsin. Ben seni hiç yitirmedim. Çünkü içimde taşıdığımdın hep. Benden bir parça oldun sen. Ben kendimi yitirmediğim sürece sen de kaybolmayacaksın.
    Evet, seni anlamakla, seni yaşamakla, seni sevmekle geçirdiğim bu gecelerde, sabahladığım bu gecelerde, benden çok uzaklarda bulunan sana uykularında bir rahatlık veriyorsa sevdam, ne mutlu bana. Gecelerim…Sarın yaralarımı geceler demiş bir şair.. Beni bu geceler mahvetti desem haksızlık mı ederim onlara. Beni sen mahvettim desem yalan olur bu. Ama beni bu geceler, geceleri de bana musallat eden sensin. Senin sevdanla başladı gecelere sevda yazmam. Sevda masalı okumam bundandı. Ben bu gecelerde tüm karanlıkları dağıtabilirim. Bana hüzünlerini, bana acılarını ver sevdiğim. Ver ki senin acılarını da ortak edeyim gecelerime. Ver ki gecelerle kavgalı olayım. Şimdi seni getirdikleri için onlara ses bile çıkarmıyorum. Sen yaşadığımsın, yaşatanımsın. Sevdamsın sen… Belki ben anlatamıyorum ama geceler bu sevdaya şahittir. Çünkü artık onlarda bu aşka ortak oldular. Belki benden bile çok seviyorlar seni. Ben seni hiç mi hiç gözlerimle bitirmek istemedim. Ve gecelerin içinde, gecelerle birlikte hep sevdim seni…VE HEP SEVECEĞİM…
    Ne kadar birlikte olamayacağımızı bilsem de Ben ve Gecelerim Hep seveceğiz seni…

23. Sedat demis ki 30 Nisan 2009 17:10

    Ne güzel bir şiirmiş güzel yüreğinize sağlık diyorum.

24. şeyda demis ki 30 Nisan 2009 17:20

    Şiirin bitirdi beni
    yüreğin kalemin varolsun.

25. hande demis ki 30 Nisan 2009 17:31

    ”Gönlümde pazar açtım hikmet incilerine dert alır gül satarım gülümü gören kaçar…”

26. mazda385 demis ki 30 Nisan 2009 18:01

    Yürek kanatlanmış sevene doğru
    Yürek ne mesafe tanır
    Ne de imkansızlıklar
    Bırakırsın kendini yüreğinin sesine
    Yüreğin taşır seni aşkın denizine

    Tebrikler.

27. çiğdem demis ki 30 Nisan 2009 18:11

    Yüreğin daralır
    Gözlerin kısılır
    Bir acı duyarsın sevince benzer
    Bir yara olur imkansızlıklar yüreğinde
    Bilirsin lokman hekim gerekmez
    Bilirsin ilaç kâr etmez

    Halden hale sokar aşk insanı, tebrikler.

28. kursuni demis ki 30 Nisan 2009 20:03

    Alacakaranlık da olsun ölümüm…
    Toplansın iki üç dost beş on yabancı
    Gün doğmadan kurulsun darağacı
    Beni hayallerimin bittiği yere asın…

29. eylül2424 demis ki 30 Nisan 2009 20:06

    başucumda kuru bir yaprak
    elimde mürekkepten kalma izler
    gözlerim yarı açık
    hayallerimin bittiği yer beni gizler…

30. Lavinya demis ki 30 Nisan 2009 21:06

    Gözyaşların akar sessizce
    Bilirsin hissederim gözyaşlarını
    Ama tutamam ellerimle.
    Silemem gözyaşlarını dudaklarımla
    Bilirsin sevgili.
    Mesafeler değildir bizi ayıran
    Bir kuş olur uçardım yine sana
    Bir rüzgar olur eserdim senden yana
    Yağmur olur yağardım sana.
    Güneş kavurmaz yüreğimi
    Bilirsin çölleri aşarım da gelirdim sana
    Bilirsin mesafe tanımaz bu sevda
    Bilirsin imkansızlıklardır bizi ayıran
    Sen ve yüreğinle kalırsın baş başa

    AŞK.yaşanıyorsa sürer
    AŞK..uzaksa süründürür …efsanedir..
    tebrikler ruhunuzun zincirlerine…

31. tuna demis ki 30 Nisan 2009 22:22

    selm arkadaslar .nasılsınız umarım hepiniz iyisinizdir.arkadaşlar hepinize bu değerli yorumlarınız için tüm yüreğimle tsk ederim .sağolun .o güzel gözleriniz yaş görmesin.

32. mazda385 demis ki 30 Nisan 2009 22:23

    A.s. sizin de yüreğiniz aşk derdinden başka dert görmesin.

33. Paraf demis ki 30 Nisan 2009 22:24

    Hoş geldin Tuna, bizler iyiyiz. Umarım sen de iyisindir.
    Güzel dileklerin için de teşekkürler, bilmukabele.

34. tuna demis ki 30 Nisan 2009 22:31

    hb arkadaslar bende iyiyim sükür.en güzel sevgi ve sevdalara diyelim.

35. hande demis ki 30 Nisan 2009 22:31

    Hoş geldin Tuna.

36. Paraf demis ki 30 Nisan 2009 22:32

    Diyelim Tuna, ardına da Amin diyelim mektubumuz pulsuz kalmasın.

37. engelli-yasamak demis ki 30 Nisan 2009 22:36

    paraf hanım bana yardım eder misiniz

38. Paraf demis ki 30 Nisan 2009 22:40

    engelli-yasamak Diyor ki:

    paraf hanım bana yardım eder misiniz

    Elbette, sorun nedir?

39. engelli-yasamak demis ki 30 Nisan 2009 22:43

    özele yazdım

40. Suzidil demis ki 02 Mayıs 2009 02:06

    Arkim, aşk nedense hep imkansızlıkları seviyor ve imkansızlıkları imkan dahiline alabilmek için de nice ömürler o yolda harcanıyor.
    Yüreğine ve kalemine sağlık.

41. Cambaz demis ki 03 Mayıs 2009 02:33

    Sancı dolu görüşmelerin bıraktığı izler, rüyalar halinde eriyip dağılıyorlar. Beden bütün gece uykusunda rahatlatıyor kendini. İnsanlar yaşadıklarını bilmiyorlar ve gürültü hâkim oluyor ruhların yerine.

42. zekeriya06 demis ki 22 Mayıs 2009 23:59

    Artık inkar etmiyorum, arkasına gizlenmiyorum sessizliğin, Anladım sessizlik geri getirmiyor seni. Utanmıyor, usanmıyorum seni istemekten. Yeter, Canım yanıyor, Ellerimde tenin kokusu kalmış. Emanet sevdana ihanet etmedim.
    Yüreğimdesin, Gözlerimden akıyorsun. Her umursamazlığına rağmen hâlâ isteniyorsun.

43. Yaralı kuş demis ki 15 Aralık 2009 19:52

    BEN SANA MECBURUM

    Ben sana mecburum bilemezsin
    Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
    Büyüdükçe büyüyor gözlerin
    Ben sana mecburum bilemezsin
    İçimi seninle ısıtıyorum.

    Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor
    Bu şehir o eski İstanbul mudur
    Karanlıkta bulutlar parçalanıyor
    Sokak lambaları birden yanıyor
    Kaldırımlarda yağmur kokusu
    Ben sana mecburum sen yoksun.

    Sevmek kimi zaman rezilce korkuludur
    İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur
    Tutsak ustura ağzında yaşamaktan
    Kimi zaman ellerini kırar tutkusu
    Bir kaç hayat çıkarır yaşamasından
    Hangi kapıyı çalsa kimi zaman
    Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu

    Fatih’te yoksul bir gramofon çalıyor
    Eski zamanlardan bir cuma çalıyor
    Durup köşe başında deliksiz dinlesem
    Sana kullanılmamış bir gök getirsem
    Haftalar ellerimde ufalanıyor
    Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem
    Ben sana mecburum sen yoksun.

    Belki haziran da mavi benekli çocuksun
    Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor
    Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden
    Belki Yeşilköy’de uçağa biniyorsun
    Bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor
    Belki körsün kırılmışsın telaş içindesin
    Kötü rüzgar saçlarını götürüyor

    Ne vakit bir yaşamak düşünsem
    Bu kurtlar sofrasında belki zor
    Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden
    Ne vakit bir yaşamak düşünsem
    Sus deyip adınla başlıyorum
    İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin
    Hayır başka türlü olmayacak
    Ben sana mecburum bilemezsin.

    Atilla İLHAN

44. Duygu Özdemir demis ki 17 Ocak 2011 13:52

    Mırıldandıklarım

    Kırdın mı incittin mi birilerini
    Kimleri kazandım, yitirdiklerim kimler.
    Kendimi yeniledim mi yazdıklarımda?
    Yeniden düşünmeliyim
    Dostluklarımı, ilişkilerimi
    Gözlerim çocukluk fotoğraflarında mı kaldı
    Yitirdim mi yoksa masumiyetimi?
    Borçlarımı ödedim mi?
    Doğru seçtim mi soruların fiillerini?
    Tırnaklarım kesilmiş, dişlerim fırçalanmış, saçlarım taranmış,
    giysilerim ütülü, odam düzenli mi?
    Geri verdim mi aldıklarımı:
    Aşkları, dostlukları, sevgileri, güvenleri, bağları,
    Kitaplara, sayfalara, satırlara borcumu ödedim mi?
    Yokladım mı duygularımı
    Hala sevebiliyor muyum insanları?
    Ovmalı gümüşleri, bakırlarımı; cila geçmeli ahşaplarıma
    ovmalı umutları
    Saklı tutmalı gelecek inancını, yarınları eksik etmemeli ağzımızdan
    Ey uzak akrabalarım, üvey aşklarım
    Mevsim sonu dostlarım, işporta malı ayrılıklar
    Arkadaş ölümleri, dost hançerleri, talan ettiğimiz zulalar
    Gece telefonları, ıssız konuşmalar
    Mağrur incelikler, vurgun yemiş ilişkiler
    Uçurum duygusuyla yaşadığımız hayat ey
    O kadar çok anlattım ki
    Kendime kaldım anlatmaktan…
    Bunaldım kendisiyle boğuşmasını
    Başkalarında çözmeye çalışan insanlardan
    Usandım sözcük oynamalarından, tılsımlı sıfatlardan,
    Ofset duyarlılıklardan
    Kaç zamandır duru, yalın, çalışkan, iyi insanlar özlüyorum
    “içtenliğin” ya da “dünya görüşünün” kirletmediği
    Kendime bir yeni yıl kartı yazarak bunları diliyorum
    Aranıp duruyorum adresini yitirdiğim insanları
    vitrin camlarına yansıyan yüzlerde
    Bilmiyorum kalmış mıdır adresini yüzlerinde taşıyan insanlar
    Hala bir umut var mıdır
    Çıkmaz bir sokağa benzeyen bu avare avunması vitrinlerde
    Ne çıkmaz sokaktayım ne de mutsuz
    Sadece rüzgarlardan daha güçlü olmak istiyorum o kadar
    Açık denizlerde nice yolculuklara yelken açarken
    Kış güneşinin mutlu ettiği bir kedi gibi mutlu, emin, tasasız
    Sere serpe ve keyifli olmak tek isteğim ve dileğim
    senin ve benim, yani bizim için…

    Murathan Mungan

45. Paraf demis ki 11 Şubat 2011 09:55

    

Yorum yap

Yorum yapabilmek icin giris yapmalisiniz.