Ezgi

Gittikçe kopuyorum ben bu hayattan

Hani nerede yüreğimdeki dingin umudum

Bir yudum sevgi, bir yudum su, bir dilim ekmeğe şükrederdim

Sevgisizliğe inat, sevmeyene inat severdim

Yorgunum, hırpalandı yüreğim

Geçiyor ömrüm sevgiye hasret

Kadir kıymet bilmeyene ben ne diyeyim

Emanet verilen bu cana ihanet mi edeyim.

Yeniden başlasam, hayatın neresinden tutunsam

Geçmişi hiç hesaba katmasam

Fırtınalarım dinse

Işığım hiç sönmese

Belki yeniden severdim seni hayat

Ezgi

Print Friendly