Hayrettin TAYLAN

infilak eden bir güzelin saçlarında beni öldürdü aşk

ölümün güzel oturduğu bir yerde ben kaçışların sakıncalarında

beyazlar ağartıyor ayazlarımı

aranmış arasatlarıma arsa arıyor ruhumun açmazları

ayaklarımın altında kalakalmış tüm dünya

sen ezilen bir hissin pınarı olarak akıyorsun

beni hayata bağlıyorsun…

kusurun unsurlarını dizeliyor ussun ussamcıları

ben diyorum ben…

saklı kalmış kalışların geçmelerinde bir lüffen sun bana leyali

hayali bir zevkin zevcesinde ruhumu öfle hal

ben sürüncemi daim kıl hayat

suçsuzluğumun tek dostu azazil ve zilli femine-i zevkine

bir sırrın surru öflendi

yarın dünyanın son günü

ey aşk

ey ben

ey sahilimdeki Kevserler

ey güzeller güzeli

akmıyor ruhun ırmağı

içsel bir çölün vahasında beni vurdular acı bir gitmeden

esrik bir bekleyişin mürşidiyim

bulgur pilavı üstü bir mesnevi yanında özlem turşusu

aç bir hal

öç salmış gidişler

bir de hal içre aşk arası aşklar

beni bul ey ben  

bir meleği gitmelerden vurdum

benim için ağlamayın melekler 

bu gidiş bir sonun sözlüğündeki son ağıttır

bu yüreğe yazılamayan acıdan son kağıttır

yazılmışa kalmış unutulmaz ağrının kanatır bu

 

infilak eden bir güzelin saçlarında beni öldürdü aşk

ölümün güzel oturduğu bir yerde ben kaçışların sakıncalarında

keşkelerin keşfinde yeni inkişafa gelmedi ahlarımın sultanı

gidişlerinin ölümcül komşuluğunda aynı kent içre iki yabancıyız…

 

bir meleği gitmelerden vurdum

benim için ağlamayın melekler 

alın beni içeriye tam içeriye

prangalar arası ekmek arası ayrılıklarla yetinmeli özüm.

Hayrettin TAYLAN

Print Friendly