Sen Giderken
Yazan eylül2424May 28
Sen giderken;
Yarım kalan bir şeyim olmadı.
Başlamadım hiçbir şeye
Hep yarın dedim.
Yarınlarıma gizlendi sevgim.
Adını koyamadım utangaçlığımın
Hala sevginin aradığı bir kaçağım!
Ne zaman bulur beni sevgin?
Sen giderken;
Sana içimi dökmek ne kolaymış yeni anladım,
Yapamadım!
Sen gitmeden; duruşun karşımdayken hala,
Sevdim diyemedim…
Sen giderken;
Son bakışını saklayamadım hatıramda,
Bana sevenin gözüyle bakışın olmadı.
Sıradan bir insan kimliğimle sana tanıştım,
Ve öyle vedalaştım.
Sen giderken;
Ne çok şey kaybettim yeni anladım,
Keşke senli sözlerime o zaman başlasaydım.
Susmasa konuşsaydım.
Sen giderken;
Ben suskun bir şarkıydım,
Şimdi bütün kemanlarla ses veren sevdama sığındım.
Sen giderken; akortu düzen tutmayandım.
Oysa ne kolaymış,
Şiire, şarkıya, türküye gizlenip;
Seni sevdiğimi söylemek.
Şimdi bir şarkı dinle ‘boş kalan çerçeve’
Sonra bir türkü ‘yarim senden ayrılalı’ olsun.
Şiirler benden gelir;
Sen daha çok şiirime konu olursun.
04.03.2009
Züleyha SELÇUK
Eylül Hanım, konusu kim olursa olsun ama şiirler sizden gelsin. Yüreğinize sağlık.
anneanneniz nasıl
Kolayı yok bu gidişin, dönüşü de yok belki ama türküler ile yaşar her demini.
Eylülüm, yüreğine sağlık.
Anneme göre o daha iyi, teşekkürler.
Parafcan sağol
Sen de sağ ol.
Sen giderken ardından baka kalmak kolay ama gözümden kayboluşunun ardından yaşamak ne zordu, bilemezsin.
Tebrikler.
anlıyorum hemde ben kadar
Sen giderken…
Beni bana bırakmadın ki, biçare ömrüm sende emanet.
İster gülüm de, ister ölüm!
Eylül tebrikler, harika yazmışsın.
Değişir rüzgarın yönü solar ansızın yapraklar; Şaşırır yolunu denizde gemi. Boşuna bir liman arar; Gülüşü bir yabancının çalmıştır senden sevdiğini; İçinde biriken zehir Sadece kendini öldürecektir; Ölümdür yaşanan tek başına Aşk iki kişiliktir.
Çok güzel tebrikler.
Ben de herkes gibi iniş ve çıkışlarla dolu yaşamın gündelik oyalanmalarına kaptırmış gidiyorum kendimi. Neşe ve hüzün günlerimin içinde birbirini kovalarken yüreğim susuyor sanmayın. Belki uzağım kendimden bile, belki…
Sen giderken yüreğim bir yıldız gibi bağlandı sana…
Eylül Hanım harika, kutluyorum.
Teprikler buyorumlar çok güzel teşekkür ederim,
Sen giderken bir kez olup arkana dönüp baktın mı? Ama hala ben seni çok seviyorum.
Eylülcüğüm harika anlatmışsın bu sessizce gidişi yüreğin dert görmesin kalemine sağlık.
Çoktan unuturdum ben deni çoktan
Ah bu şarkıların gözü kör olsun
ne kadar çok soru işareti oluşmuş kafanda
şiirlerinden esinlendim
diyorum ki bir sevdayı var eden kişinin kendisidir
bundan dolayıdır ki gidenler olsa da sevdalar hep yaşar
giden sadece gitmiştir bedenen
hala hisediyorsn onu o sevda yaşıyor demektir belki başka bedenlerde…
eylül hep vardı ise sevdası da var olacaktır…
sevdalarda evrimleşir
hasretlerde…
belli bir süre sonra tatlı bir anıdır artık
yaşamın zenginliği…
sevdanı çoğaltman için
azad eyle
özgürleştir kendini…
giden gitmiştir sadece…
Biz de şiirlerini okumaya devam edebiliriz. Şiir yazarken konu bulmakta da zorlanmamış olursun.
Eylül bence hangi konuda yazarsan yaz yine de en güzelini yazarsın. Sonradan Şair olunmuyor bu sana verilen bir yetenek hem de doğuştan.
SUSMA
Bir gün oturup geçmişi düşündüğünde
Bir pişmanlık saracak yüreğini
O pişmanlığı bile hep kendinde bulacaksın
Geçip giden gençliğinin geri dönmüyeceğini anlayacaksın
Benliğini çalan tüm insanlardan ölesiye nefret edeceksin
O nefreti bile içine atacaksın
Çünki susmayı öğretmişler sana
Yoluna engel koyanlar
Duygularına saygı duymayanlar
Sadece acı çekmeyi öğrenmiş yüreğin
Susma!
Konuşma vaktitidir bugün
İnsanların bencilliği yüzüden solmasın
O nazlı güzel gençliğin.
Ezgiden Eylülülcüğüme sevgilerimle
tebrikler
Göğsümde yırtıldı çığlığın sesin
Ciğerime düğümlendi nefesin
Yüreğime akan şu kanı kesin
Yediğim kurşunu sezmedim bugün
Anlat nasıl geçti bensiz yılların
Bana aşklarını sen anlat önce
Göster yüreğinin öbür yüzünü
Bensiz anılarda kim vardı söyle
Yoluma düşen hangi mevsimdir şimdi belli değil, bedenim donmuş gözlerim de sadece resimler geçiyor gibi… Bütün mevsimler bir şimdi, bir tablo sergisi gibi geçen mevsimlerin sadece resimleri var, hiç bir canlılık gösterisi yok şimdi, zaman ya durmuş bedenimde, ya hayat durmuş gözlerimde…
Ne az şey bırakıp ben olan bende.
herkesin gideninin öyküsü kendine uzundur.bir ömrü sarıp sarmalar.hergün geri döner gidişin anı,vurur aşkı
şakağından, kimse bilemez bu hazin haziran gidişin kanayan yanlarını.siz bakmayın eylülün her sene yaşanmasına
mevsim hep yaz ve hazirandır aslında.ayrılığın ağrıyan yanı haziran.eylül zaten olduğu yerde kalıyor geri
dönmeyen yalnız haziran….
NOT:bir harf….bir harf
lütfen böyle yorumlar olmasın.eylül yazılacaksa yazılsın
e…l şeklinde olmasın.lütfen
Gözlerininiçigülüyor
güzel mısraların için teşekkür ediyorum
kimler yoktu ki;o ayrılık akşamlarını şenlendiren.kimse bir yaradan kanayıp hayata devam demiyor.hergün
yeni yüzler ve güzel daha güzel gözlere dokunuyor.
tamam yazmam bir daha
ama sende benim şiirlerime sürekli yorum yazmalısın
anlaştık mı
Arjin teşekkürler anlayışın için elbette yorum yazarım yazıyorumda
ama şiir olacak ki;yorum yazılsın değil mi!
Sen gittin… Ardından Sonbahar mevsimi geldi Döküldü yapraklar birer birer, her biri bir tarafa savruldu ” Kocaman ağaçlar beyaz kefen giyinip ağladı, döküldü anılar bir bir dallardan…Sen gittin beni de alıp gitti sarı rüzgarlarıyla sonbahar, yaprak yaprak savurdu sokaklara, bir öksüz çocuk misali tek başıma kaldım.
sen git ama biraz umut kalsın..uzaklaş benden, kır dök her şeyi, içimdeki seni, içindeki beni ama biraz umut bırak… Bir aralık kapı bırak, yaşamam için tek nedenimken böyle terk etme beni..düşün…sensiz yaşayabilir miyim? düşün, bensiz yaşayabilir misin? düşün… yaşarız diyorsan git, kapı orada ama diyorum ya kapıyı aralık bırakıp da git…
Ne kadar avunulur ki hayallerle? Hayalinle… Yoksun işte, gitmişsin, tüketmiş, tükenmişsin… Ne demem gerek bilmiyorum. Ne dememi bekliyorsan onu say, onu söyle, onu dinle kendinden… Artık kandıramıyorum kendimi, kendime yalan söylemek olmuyor artık, inanmıyor çocuk yanım,”üşüdüm” diyor habire, Bilirsin kolay değil alışmak.
Anlattıkça kış vuruyor satırlarıma. Anlattıkça üşüyor, anlattıkça ısınıyor yüreğim. Bugün sardunyalarım da açmadı Belki de küskün renklere Ellerimde günah gibi yaşayamadıklarım Sensiz soluyorum anlayacağın Mavi mavi ölüyorum Duyuyor musun, orada mısın, Var mısın, yok musun?
Çok güzel yazmışsınız kutlarım.
Sen giderken karanfiller de kalır mı, onlar da soldu.
Tebrikler.