MuhurluKilit

Dokurken bak tezgâha;
Gözün dolası olur.
O beyaz bez sabaha
Kefen olası olur.

Bir gün kırılır dallar,
Biter bitmeyen yollar,
Güvenilen tüm mallar
Burda kalası olur.

Ko serveti, samanı,
Yok ecelin âmânı,
O körpe, güzel canı
Çekip alası olur.

Ömür sudur ırmakta,
Kefen hazır tezgâhta,
Sanma ölüm uzakta,
Bir gün gelesi olur.

Boşa geçmesin anın,
Tükenmeden dermanın,
Anadan her doğanın
Mutlak ölesi olur.

Yaşlılıktan iğrenme,
Gençliğine güvenme,
Zevklerine baş eğme;
Zevkin çilesi olur.

Bozuldu mu mayası
Kalmaz erin davası,
Önceden ağlayası,
Sonra silesi olur.

Hikmet söyler; el dinler,
Çok kutsaldır sevenler,
Yol yordamı bilenler
Aşkın kölesi olur.

(Hikmet BARLIOĞLU (1933 -2003)‘ nun
MÜHÜRLÜ KİLİT isimli Felsefi Şiirler‘ inden > 377 -378/412)

Print Friendly