63 Yorum yapilmis “ Çocukluğum ”

1. engelli-yasamak demis ki 30 Haziran 2009 21:07

   bir tane de benim için yazsana ezgim

2. eylül2424 demis ki 30 Haziran 2009 21:18

   Bahçeye karpuz çekirdekleri ekerdik.

   Onlar yeşermeye başladığında siz giderdiniz.

   Koskoca bir yıl nasıl geçer der yolunu beklerdim

   Böylece yıllar geldi geçti

   Biz büyüdük umutlar da büyüdü

   Keşke her şey kestane ağacının gölgesinde

   Oynadığımız oyunlar gibi olsaydı.

   —————-
   şimdi ne kestane ağaçları ne yalın ayak düşlerimiz kaldı,
   artık tutunduğumuz düşler bile yaralı,
   ve gecenin koynundan zifir_i zindan bir yaşama uyandık…..

   EZGİCAN masumsun çocukluk düşlerim kadar!!!!!!!!!!1

3. Paraf demis ki 30 Haziran 2009 21:27

   Keşke her şey kestane ağacının gölgesinde

   Oynadığımız oyunlar gibi olsaydı.

   Şimdi gerçek hayatı oynuyoruz.

   Kimi gün mutlu kimi gün hüzün dolu.

   Duygusal kasabım, hayallerinini çiğnetme içimizdeki çocuğun ölmesine izin veremeyiz. Yarınların Kestane Ağacının gölgesinde düşlesin. Yüreğine sağlık.

4. Korsan0719 demis ki 30 Haziran 2009 21:30

   Hayat bir oyundur zaten. çeşit çeşit oyunlar… bazen bir tabudur. bazen kendini ifade etmekte zorlanırsın. sevdiğini anlatmaya çalışırsın ama “seni seviyorum” yasak kelimedir, kullanamazsın. bazen sevmek de yasaktır. pas geçmek zorunda kalırsın.

   Ezgi yüreğine sağlık güzel bir paylaşım.

5. Korsan0719 demis ki 30 Haziran 2009 21:31

   Didinirsin, çaba sarfedersin, düzenli bir hayat kurarsın. ama risk almadan yaşayamazsın, belki kendi ellerinle , belki de başkasının, taşlarını yerle bir etmesine izin verirsin. bazen de sen başkasının hayatını mahverdersin.

6. Korsan0719 demis ki 30 Haziran 2009 21:32

   Bir amaca adarsın kendini. o amaç için yaşarsın. zorlu yollardan geçersin, yanarsın, hak alırsın, oyun içinde oyunlar oynar zevkini çıkarırsın. ve sonunda prensesi kurtarır kahraman olursun.

7. Korsan0719 demis ki 30 Haziran 2009 21:33

   İnsan psikolojisinin dibe vurduğu, kaybedecek hiç birşeyin kalmadığı anlar… başkalarına zarar vererek puan kazanılan duyguların oyunu.

8. Korsan0719 demis ki 30 Haziran 2009 21:34

   Belki de hayatın en sık oynanan oyunlarından biri. aramızdaki sinsiyi tahmin etme ve ona karşı daha dikkatli olma dürtüsü. ve bazen elinde olmadan yenen kazıklar. herkesin bir olup papazı sana kaktırması. işin acı tarafı o papazı kendi ellerinle seçmen.

   hayat bir oyun. oyun içinde oyun…

9. Korsan0719 demis ki 30 Haziran 2009 21:40

   ben küçüktüm
   ve her oyunumu kazanmana oynuyordum.
   …

   sen yumarken,
   ben en kolay görebileceğin yerden uzatıyordum kafamı…
   biz her sıcak yaz akşamı saklambaç oynuyorduk,
   ve ben her defasında sevinmen için sobeleniyordum…

   bir tek akşam ebesi oynarken kaçıyordum senden.
   çünkü yanımdan,
   çünkü peşimden hiç ayrılmamanı istiyordum.
   ebelenirsem arkanı dönüp kaçacağını,
   bir daha seni göremeyeceğimi sanıyordum.

   ve büyüyünce,
   akşam ezanı biterken bana seslenmesi gibi annemin
   bana aşkı sorana “biz hayatı oyunlardan öğrendik” dedim.

10. Naherence demis ki 30 Haziran 2009 22:47

    Önemli Olan Vermektir..

    Yıllar önce hastanede çalışırken, ağır hasta bir kız getirdiler. Tek yaşam
    şansı, beş yaşındaki kardeşinden acil kan nakli idi. Küçük oğlan aynı
    hastalıktan mucizevi bir şekilde kurtulmuş ve kanında o hastalığın
    mikroplarını yok eden antikorlar oluşmuştu. Doktor durumu beş yaşındaki
    oğlana anlattı ve ablasına kan verip vermeyeceğini sordu. Küçük çocuk bir an
    duraksadı. Sonra derin bir nefes aldı ve
    ‘Eğer kurtulacaksa, veririm kanımı’ dedi.
    Kan nakli yapılırken, ablasının gözlerinin içcine bakıyor ve gülümsüyordu.
    Kızın yanaklarına yeniden renk gelmeye başlamıştı, ama küçük çocuğun yüzü de
    giderek soluyordu…
    Gülümsemesi de yok oldu. Titreyen bir sesle doktora sordu :
    ‘Hemen mi öleceğim ?’
    Ufaklık, doktoru yanlış anlamıştı, ablasına vücudundaki
    bütün kanı verip, öleceğini düşünüyordu.

    Çocuk olmasak ve öyle kalamasak da yüreklerimiz çocuk masumluğunda kalmalı, tebrikler.

11. engelli-yasamak demis ki 30 Haziran 2009 23:10

    Bir gecenin kör karanlığında yitirdim seni, bu sokakta. Sonrasında gelen her günün gecesinde, sokağın her taşını seni bulmak için dolaştım, ezberledim. Yitip gittiğimizi bile bile, içim acıyarak ve bir yandan da aslında seni acıtarak yaptım bunu. Olan her şeye öfke vardı içimde. Bazen çığlık atarak, önüme çıkan taşa, ağaca, kuşa seni benden alanın o olduğunu sanarak kızıyordum. Kim bilebilirdi, benim yitirmenin acısını yüreğime azık yaptığımı? Senin sevdan yerine geride bıraktığın koca boşlukları doldurmaya çalıştığımı kim görebilirdi? Her yeri kaplayan yüksek duvarların olduğunu bilirdim elbet. Seni saklayan duvarı aradığımı, sen bil istedim ama nafile… Sesim sana hiç ulaşmadı.

    Bu her şeyin hem başı, hem de sonuydu. Senin hem gelişin, hem de gidişindi o gün. Senden öncesi ve sonrası vardı hayatta. İnsanın kaybetmeye dayanamayacağı tek varlığın umudu olduğunu, nasıl öğrendiğimi sorma. Acılar içinde kıvranarak, ay tutulmasında gelgitler yaşayarak, gündüz güneşimi kaybederek ve en kötüsü senin gidişinin arkasındaki kör karanlığa, mahkum olarak. Bu mahkumiyetin hem başı, hem de sonuydu o gün. Ben sonunu göremesem de, seni arayacağıma emin olmanın verdiği bir güç vardı içimde. Bir gün gelecekti, bu kör karanlığa güneşin doğduğu an.

    Umudunu yitiren bir insanın, geride kalan hatırlarla kendini beslediğini ve tutunduğunu öğreniyordum senin gidişinden sonra. Hayata dair söyleyeceklerim asla bitmeyecekti. Sana dair anlatacağım gece masalları gibi, ilgiyle dinleyecekti belki kaldırım taşları. Seni ararken, sokaklarda onlarla dost olacağımı bilmeden, hunharca harcadığım adımlarımı , artık daha dikkatli atıyordum. Senden düşen bir anıyı ezmemek için ve senin taşların üzerine düşen gölgeni, hatta çiçek kokusunu andıran kokunu bile taşıyan kaldırım taşlarını görmeden geçmemek için…

    Ne çok nedenim vardı seni aramak için ve sana dair anılarımı haykırmak için. “Umudum kayboldu, gören var mı?” Kör karanlıklara bıraktı yerini ve gitti. Kırdım onu biliyorum, bana ceza veriyor aklınca. Bilmiyor ki; ben çoktan pişmanlık duvarının önünde, tek ayak üzerinde beklemekteyim onu gündüzleri. Geceleri de kaldırım taşlarına sorarak aramaktayım izlerini. Kayboluşlar yaşamaktayım, sahte gözlerde onu aramaktayım, yalancı şarkılar dinlemekteyim. “ Bir duysan da sesimi, koşup geliversen bana umudum…” Yeniden şenlense bu yürek, yeniden sevmelere doysa, yeniden gülse gözlerim. “ Bir duysan da gelsen, keşke…”

    Böyle seslendi sevgiliye, umuda, hayata ve gecenin kör karanlığına…

    Mavisihir

    EZGİME

12. Nossipo demis ki 30 Haziran 2009 23:11

    Yüreğinize sağlık.

13. ezgi demis ki 01 Temmuz 2009 02:25

    eylül2424 Diyor ki:
    Koskoca bir yıl nasıl geçer der yolunu beklerdim

    Böylece yıllar geldi geçti

    Biz büyüdük umutlar da büyüdü

    Keşke her şey kestane ağacının gölgesinde

    Oynadığımız oyunlar gibi olsaydı.

    —————-
    şimdi ne kestane ağaçları ne yalın ayak düşlerimiz kaldı,
    artık tutunduğumuz düşler bile yaralı,
    ve gecenin koynundan zifir_i zindan bir yaşama uyandık…..

    EZGİCAN masumsun çocukluk düşlerim kadar!!!!!!!!!!1

    Teşekkürler Eylülcüğüm o güzel yüreğin dert görmesin.
    Çocukluğumuz masum olan biz büyüdük ve dünya değişti.
    Bu hatıralar kaldı geride .Ve yazabilecek güzel anılarım olması en güzel bana verilen miras.

14. ezgi demis ki 01 Temmuz 2009 02:33

    Paraf Diyor ki:
    30 Haziran 2009 Tarih 21:27
    Keşke her şey kestane ağacının gölgesinde

    Oynadığımız oyunlar gibi olsaydı.

    Şimdi gerçek hayatı oynuyoruz.

    Kimi gün mutlu kimi gün hüzün dolu.

    Duygusal kasabım, hayallerinini çiğnetme içimizdeki çocuğun ölmesine izin veremeyiz. Yarınların Kestane Ağacının gölgesinde düşlesin. Yüreğine sağlık.

    Çok teşekkür edrim Parafcığım. Hayallerimize kimseler dokunamaz onları bu güne taşıma mutluluğuna erişmek dile getirip paylaşa bilmenin hazzını anlatamam. Dilerim bizlerin çocukları da övgüyle anlatırlar çocukluklarını.

15. MeÇHuL_PaRaF demis ki 01 Temmuz 2009 02:41

    İnsanın yüreğindeki bam teline dokunmak her kişinin harcı değildir.
    Yüreğine sağlık Ezgican bizde can yüreği temiz insanlara söylenir yüreği temiz ruhu ufku geniş insana selam olsun saygılar…

16. ezgi demis ki 01 Temmuz 2009 02:42

    Korsan0719 Diyor ki:
    30 Haziran 2009 Tarih 21:40
    ben küçüktüm
    ve her oyunumu kazanmana oynuyordum.

    sen yumarken,
    ben en kolay görebileceğin yerden uzatıyordum kafamı…
    biz her sıcak yaz akşamı saklambaç oynuyorduk,
    ve ben her defasında sevinmen için sobeleniyordum…

    bir tek akşam ebesi oynarken kaçıyordum senden.
    çünkü yanımdan,
    çünkü peşimden hiç ayrılmamanı istiyordum.
    ebelenirsem arkanı dönüp kaçacağını,
    bir daha seni göremeyeceğimi sanıyordum.

    ve büyüyünce,
    akşam ezanı biterken bana seslenmesi gibi annemin
    bana aşkı sorana “biz hayatı oyunlardan öğrendik” dedim.

    Harika bir şiir korsan yüreğin dert görmesin. Ayrıca yazdığın tüm yorumların için çok teşekkür ederim.
    Ah çocukluğumuzun oyunları ne güzeldi, çocuğun doyamayacağı tek şey oyun.

17. Aysel demis ki 01 Temmuz 2009 02:46

    Yüreğinize sağlık.

18. MeÇHuL_PaRaF demis ki 01 Temmuz 2009 02:50

    bi gece kuşu daha buldum hoşgeldiniz aysel hanım

19. Aysel demis ki 01 Temmuz 2009 02:52

    hoş buldum.

20. MeÇHuL_PaRaF demis ki 01 Temmuz 2009 02:53

    nasılsın ?

21. Aysel demis ki 01 Temmuz 2009 02:59

    Teşekkürler

22. MeÇHuL_PaRaF demis ki 01 Temmuz 2009 03:06

    sağol bende iyiyim

23. ezgi demis ki 01 Temmuz 2009 10:29

    MeÇHuL_PaRaF Diyor ki:
    01 Temmuz 2009 Tarih 02:41
    İnsanın yüreğindeki bam teline dokunmak her kişinin harcı değildir.
    Yüreğine sağlık Ezgican bizde can yüreği temiz insanlara söylenir yüreği temiz ruhu ufku geniş insana selam olsun saygılar…

    Çok teşekkür ederim.Sözlerinizle yüreğimi onurlandırdınız. Bir yüreğe dokunabilmek kadar büyük bir mutluluk olamaz. Yüreğimi görebilmeniz o sizin ruhunuzun asilliği diyorum. Benden de selam olsun ruhu güzel olan asil olan insanlara. Bu dünyada çocukluğumuz ve dostluklar en büyük hazinemiz. Saygılar sevgiler.

24. ezgi demis ki 01 Temmuz 2009 10:31

    Aysel Diyor ki:
    01 Temmuz 2009 Tarih 02:46
    Yüreğinize sağlık.

    Teşekkürler Aysel hanım hoş geldiniz.Sevgi ve selamlar

25. ezgi demis ki 01 Temmuz 2009 10:36

    engelli-yasamak Diyor ki:
    30 Haziran 2009 Tarih 23:10 yNe çok nedenim vardı seni aramak için ve sana dair anılarımı haykırmak için. “Umudum kayboldu, gören var mı?” Kör karanlıklara bıraktı yerini ve gitti. Kırdım onu biliyorum, bana ceza veriyor aklınca. Bilmiyor ki; ben çoktan pişmanlık duvarının önünde, tek ayak üzerinde beklemekteyim onu gündüzleri. Geceleri de kaldırım taşlarına sorarak aramaktayım izlerini. Kayboluşlar yaşamaktayım, sahte gözlerde onu aramaktayım, yalancı şarkılar dinlemekteyim. “ Bir duysan da sesimi, koşup geliversen bana umudum…” Yeniden şenlense bu yürek, yeniden sevmelere doysa, yeniden gülse gözlerim. “ Bir duysan da gelsen, keşke…”

    Böyle seslendi sevgiliye, umuda, hayata ve gecenin kör karanlığına…

    Mavisihir

    EZGİME

    Çok teşekkür ederim Mehmet paylaşımın harika. Dilerim hayatta her zaman umudun eksik olmaz, bize verilen en güzel duygudur umut.
    Her şey gönlünce olsun mutlu kal.

26. ezgi demis ki 01 Temmuz 2009 10:43

    Naherence Diyor ki:
    30 Haziran 2009 Tarih 22:47
    Önemli Olan Vermektir..

    Yıllar önce hastanede çalışırken, ağır hasta bir kız getirdiler. Tek yaşam
    şansı, beş yaşındaki kardeşinden acil kan nakli idi. Küçük oğlan aynı
    hastalıktan mucizevi bir şekilde kurtulmuş ve kanında o hastalığın
    mikroplarını yok eden antikorlar oluşmuştu. Doktor durumu beş yaşındaki
    oğlana anlattı ve ablasına kan verip vermeyeceğini sordu. Küçük çocuk bir an
    duraksadı. Sonra derin bir nefes aldı ve
    ‘Eğer kurtulacaksa, veririm kanımı’ dedi.
    Kan nakli yapılırken, ablasının gözlerinin içcine bakıyor ve gülümsüyordu.
    Kızın yanaklarına yeniden renk gelmeye başlamıştı, ama küçük çocuğun yüzü de
    giderek soluyordu…
    Gülümsemesi de yok oldu. Titreyen bir sesle doktora sordu :
    ‘Hemen mi öleceğim ?’
    Ufaklık, doktoru yanlış anlamıştı, ablasına vücudundaki
    bütün kanı verip, öleceğini düşünüyordu.

    Çocuk olmasak ve öyle kalamasak da yüreklerimiz çocuk masumluğunda kalmalı, tebrikler.

    Çok teşekkürler güzel bir paylaşım yüreğiniz dert görmesin.

    İçimizdeki çocuğa iyi bakmalı ve ona hep gülümsemeliz.Mutluluk hep sizinle olsun.Sevgi ve selamlarımla

27. engelli-yaşamak demis ki 01 Temmuz 2009 11:12

    ezgim bana da yazsana ben senin kardeşin değil miyim?
    hayatım seni seviyorum ezgi’nin günlüğü hiç bir zaman tükenmesin,
    kalemine ruhuna sağlık
    seni okumak kalbini okumaktır
    seni sevmek eserlerin en güzelini sevmektir
    eserimsin kalbimsin
    seni seviyorum
    kendine iyi bak.

28. ezgi demis ki 01 Temmuz 2009 11:15

    Korsan0719 Diyor ki:
    30 Haziran 2009 Tarih 21:33
    İnsan psikolojisinin dibe vurduğu, kaybedecek hiç birşeyin kalmadığı anlar… başkalarına zarar vererek puan kazanılan duyguların oyunu.

    Evet korsan insan hata yapar başı gözü yarılır, ders almaz ve illa dibe doğru batmasımı gerek, ve batar da.Ya bir sıçrayışla yüzeye çıkar, gerçeği görür yada görmemekte inat eder sonsuza kadar karanlık kuyuda çırpınır durur. Ve bu çırpınışıyla acımasız olurlar, ben mutsuzum başkaları da mutsuz olsun der, mutsuzluk oyununa dostlarınıda dahil eder.İçimizdeki çocuğun sesi dinlense bu dünyada kötülük olmazdı.Çocuk yüreği saflığıyla kalmamız dileğimle , Mutlu kal

29. MeÇHuL_PaRaF demis ki 01 Temmuz 2009 11:21

    ezgi Diyor ki:
    01 Temmuz 2009 Tarih 10:29
    MeÇHuL_PaRaF Diyor ki:
    01 Temmuz 2009 Tarih 02:41
    İnsanın yüreğindeki bam teline dokunmak her kişinin harcı değildir.
    Yüreğine sağlık Ezgican bizde can yüreği temiz insanlara söylenir yüreği temiz ruhu ufku geniş insana selam olsun saygılar…

    Çok teşekkür ederim.Sözlerinizle yüreğimi onurlandırdınız. Bir yüreğe dokuna bilmek kadar büyük bir mutluluk olamaz. Yüreğimi göre bilmeniz o sizin ruhunuzun asilliği diyorum.Bendende selam olsun ruhu güzel olan asil olan insanlara. Bu dünyada çocukluğumuz ve dostluklar en büyük hazinemiz. Saygılar sevgiler

    Asillik insanın kendisidir. Bunu kendinde fark edip karşındakine yansıtmakdır.Aynaya bakdığınızda gözlerinizdeki o parıltı karşıdaki insanın yüreğindeki göze ışıldıyorsa En büyük hazine budur.(SEVGİ VE GÜZELLİK NURU)

30. engelli-yaşamak demis ki 01 Temmuz 2009 11:26

    mechul paraf nasılsın
    canım

31. engelli-yaşamak demis ki 01 Temmuz 2009 11:30

    sizleri seviyorum
    canlarsınız
    sizler
    ezgim dert yoldaşımsın
    yazdıklarınla sırdaşım ab-u suyumsum
    seni okumak ölümsüzlüğü keşfetmektir

32. MeÇHuL_PaRaF demis ki 01 Temmuz 2009 12:00

    engelli-yaşamak Diyor ki:
    01 Temmuz 2009 Tarih 11:26
    mechul paraf nasılsın
    canım

    İYİ şükür paşam ofisdeyim arada bakıp yazıyorum işde sen nasılsın ?

33. ISPANYOL YASEMINI demis ki 01 Temmuz 2009 13:05

    Çocukluğumun en güzel günleri

    Aklımdan hiç çıkmıyor

    Ne güzeldi o günler

    Evcilik oynardık,

    Kestane yapraklarından paralar yapardık.

    Bahçeye karpuz çekirdekleri ekerdik.

    Ezgi, kirli yarınlarda kaldıkça masum çocukluğa özlemimiz de hiç bitmez, yüreğine sağlık beni de çocukluk günlerime sürükledin.

34. engelli-yaşamak demis ki 01 Temmuz 2009 14:49

    rütüğüm düzelttiğin için sağol ya
    

35. parisliperi demis ki 01 Temmuz 2009 14:57

    Çocukluğumun en güzel günleri

    Aklımdan hiç çıkmıyor

    Ne güzeldi o günler

    Evcilik oynardık,

    Kestane yapraklarından paralar yapardık.

    Bahçeye karpuz çekirdekleri ekerdik.

    tebrikler ezgicigim

36. parisliperi demis ki 01 Temmuz 2009 14:58

    nerde cocuklugumuz ?
    nerde en guzel masum yillarimiz ?

37. parisliperi demis ki 01 Temmuz 2009 14:59

    en guzel anilar orda
    cocuklukta

38. Aysel demis ki 01 Temmuz 2009 15:06

    MeÇHuL_PaRaF Diyor ki:
    01 Temmuz 2009 Tarih 03:06

    sağol bende iyiyim

    Gece için özür dilerim, işim vardı size nasılsınız diye sorsam cevabını yazamayacaktım o nedenle de soramadım. Kusura bakmayın, iyi olduğunuzu bilmek de güzel.
    Selam ve saygılarımla.

39. Aysel demis ki 01 Temmuz 2009 15:07

    ezgi Diyor ki:
    01 Temmuz 2009 Tarih 10:31

    Aysel Diyor ki:
    01 Temmuz 2009 Tarih 02:46
    Yüreğinize sağlık.

    Teşekkürler Aysel hanım hoş geldiniz.Sevgi ve selamlar

    Hoş buldum benden de sevgi ve saygılar.

40. harabe demis ki 01 Temmuz 2009 17:23

    Keşke her şey kestane ağacının gölgesinde

    Oynadığımız oyunlar gibi olsaydı.

    Şimdi gerçek hayatı oynuyoruz.

    Kimi gün mutlu kimi gün hüzün dolu.

    Çocukluğumu çaldılar, gençliğim kırık dökük, şimdi zamanım ise ne bana hayır eder ne de sana…
    Yüreğine sağlık Ezgi.

41. Şahsanem demis ki 01 Temmuz 2009 17:36

    Böylece yıllar geldi geçti

    Biz büyüdük umutlar da büyüdü

    Keşke her şey kestane ağacının gölgesinde

    Oynadığımız oyunlar gibi olsaydı.

    Daha çocukluğumuzu bile tam yaşayamadan yıllar ne çabuk geldi de geçti, ne zaman büyüdük, ne zaman ağlamaya hak kazandık…

    Tebrikler.

42. Akif demis ki 01 Temmuz 2009 17:46

    Selamlar Arkadaşlar, Gerçekler bizim gördüğümüz kadar basit değildir.. Çocuklardan ögrenecek çok seyimiz var… Unuttuğumuz yada özlediğimiz çocukluk anılarımızı bile çocuklarımızla tazelemeliyiz dünyaları o kadar masum ki. Esenlikler dilerim…

43. ezgi demis ki 01 Temmuz 2009 18:20

    harabe Diyor ki:
    01 Temmuz 2009 Tarih 17:23
    Keşke her şey kestane ağacının gölgesinde

    Oynadığımız oyunlar gibi olsaydı.

    Şimdi gerçek hayatı oynuyoruz.

    Kimi gün mutlu kimi gün hüzün dolu.

    Çocukluğumu çaldılar, gençliğim kırık dökük, şimdi zamanım ise ne bana hayır eder ne de sana…
    Yüreğine sağlık Ezgi.

    Güzel yorumların için çok teşekkürler Harabe,mutluluk dileklerimle,sevgi ve selamlar

44. ezgi demis ki 01 Temmuz 2009 23:52

    parisliperi Diyor ki:
    01 Temmuz 2009 Tarih 14:57
    Çocukluğumun en güzel günleri

    Aklımdan hiç çıkmıyor

    Ne güzeldi o günler

    Evcilik oynardık,

    Kestane yapraklarından paralar yapardık.

    Bahçeye karpuz çekirdekleri ekerdik.

    tebrikler ezgicigim
    —————

    Periciğim teşekkürler senide o güzel yüreğinde mutluluk hiç eksik olmasın.Evet canım en güzel anılar çocukluğumuzda kaldı,içimizdeki çocuğu hep yaşatmamız dileğimle,mutlu kal.

45. harabe demis ki 01 Temmuz 2009 23:55

    Güzel yorumların için çok teşekkürler Harabe,mutluluk dileklerimle,sevgi ve selamlar

    Benden de size sevgi ve selamlar efendim.

46. tentene demis ki 02 Temmuz 2009 09:11

    Yaşamadığım çocukluğumun hesabını kim verecek diyenlerin neleri kaçırdığını düşünerek üzülüyorum…

47. eylül2424 demis ki 02 Temmuz 2009 10:45

    UMUTLAR GELECEK DÜŞLER …………

48. ay demis ki 03 Temmuz 2009 11:36

    Keşke her şey kestane ağacının gölgesinde

    Oynadığımız oyunlar gibi olsaydı.

    Şimdi gerçek hayatı oynuyoruz.

    Kimi gün mutlu kimi gün hüzün dolu.

    Ezgi, çocukluğumuza zaman zaman hepimiz özlem duyuyoruz. Bize o günleri aratanlar utansın. Tebrikler.

49. (¯`·.ELVAN.·´¯) demis ki 03 Temmuz 2009 11:47

    Yüreğinize sağlık.

50. Paraf demis ki 03 Temmuz 2009 14:24

    ezgi Diyor ki:
    01 Temmuz 2009 Tarih 02:33

    Çok teşekkür ederim Parafcığım. Hayallerimize kimseler dokunamaz onları bu güne taşıma mutluluğuna erişmek dile getirip paylaşa bilmenin hazzını anlatamam. Dilerim bizlerin çocukları da övgüyle anlatırlar çocukluklarını.

    Belki de en son güzel çocukluğu bizler yaşadık, gelecek nesil bizler kadar şanslı değil diye düşünüyorum. Her yer tehlike dolu. Eskiden bir mahallede herkes birbirini tanır ve çocuklar da büyük bir ailenin içinde yaşadığını korunup, kollandığını hissederdi ama hepsi anılarda kaldı.

    Artık yaşadığımız apartmandakileri bile tanımaz olduk.

51. ezgi demis ki 03 Temmuz 2009 14:33

    Paraf Diyor ki:
    03 Temmuz 2009 Tarih 14:24

    Belki de en son güzel çocukluğu bizler yaşadık, gelecek nesil bizler kadar şanslı değil diye düşünüyorum. Her yer tehlike dolu. Eskiden bir mahallede herkes birbirini tanır ve çocuklar da büyük bir ailenin içinde yaşadığını korunup, kollandığını hissederdi ama hepsi anılarda kaldı.

    Artık yaşadığımız apartmandakileri bile tanımaz olduk.

    Haklısın canım, işte bizleri üzen bu durum, bizler gün batımına kadar, korkusuzca oynarken, bizim çocuklarımız tek başına bahçeye bile çıkamaması içimi acıtıyor.

    Biz büyüdük ve kirlendi dünya.

52. ezgi demis ki 03 Temmuz 2009 14:40

    ay Diyor ki:
    03 Temmuz 2009 Tarih 11:36
    Keşke her şey kestane ağacının gölgesinde

    Oynadığımız oyunlar gibi olsaydı.

    Şimdi gerçek hayatı oynuyoruz.

    Kimi gün mutlu kimi gün hüzün dolu.

    Ezgi, çocukluğumuza zaman zaman hepimiz özlem duyuyoruz. Bize o günleri aratanlar utansın. Tebrikler.

    Teşekürler Ay bizler yine iyi kötü çocukluğumuzda oyunlar oynadık yaşadık, çocukluğumuzu
    Parafında dediği gibi bugünün ve yarının çocukları korkuyla oynuyacak belki de.
    Dinlerim her çocuğun anlatmak için güzel anıları olur sevgi dolu, oyun dolu
    O günleri hayal etmek bile mutlu dediyor

53. Paraf demis ki 03 Temmuz 2009 14:50

    Duygusal kasabım, tehlike sadece çocuklar için de değil bizler bile dışarı çıkmaya korkar olmadık mı?

54. ezgi demis ki 03 Temmuz 2009 18:31

    Haklısın canım ben o konuya değinmedim zaten korkulu rüya gibi dışarısı artık Allah yardımcımız olsunhele büyük şehirlerde oturanların daha çok yardımcısı olsun. Ayeter kürsü okuyup evden çıkmalı evide iyice dahıtıp benden önce zateten biri Etraf ı dahıtmış der hırsız belki girmez.

55. engelli-yasamak demis ki 03 Temmuz 2009 19:05

    abu-hayat’ım nasılsın

56. FIRAT demis ki 04 Haziran 2010 21:53

    Koskoca bir yıl nasıl geçer der yolunu beklerdim

    Böylece yıllar geldi geçti

    Biz büyüdük umutlar da büyüdü
    <<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<

    *** ETRAF gibi …………………

57. Aynur Çakmak demis ki 07 Haziran 2011 10:27

    Biz büyüdük umutlar da büyüdü
    

58. İhtimal demis ki 01 Ağustos 2011 14:02

    CİGARAYI ATTIM DENİZE
    Şimdi bir güvercinin uçuşunu bölüyoruz
    Gökyüzünün o meşhur maviliğinde
    Uzun saçlı iri memeli kadınlarıyla
    Bir akdeniz şehri çıkabilir içinde
    Alıp yaracak olsa yüreğini
    Şimdi bir güvercinin

    Şimdi sen tam çağındasın yanına varılacak
    Önünde durulacak tam elinden tutulacak
    Hangi bir elinden güzelim hangi bir
    Bir elinde kızlığın duruyor garip huysuz
    Öbür elinde yetişkin bir günışığı
    Daha öbür elinde de kilometrelerce hürlük
    Çalışan insanlar için akşamlara kadar
    Toz duman içinde
    Bir elinde de boyuna ekmek kesiyorsun

    Biz eskiden de en aşağı böyleydik senlen
    Bir bulut geçiyorsa onu görürdük
    Bir minarenin keyfine diyecek yoksa onu
    Bir adam boyuna yoksulluk ediyorsa onu
    Ne zaman hürlüğün barışın sevginin aşkına
    Bir cıgara atmışsak denize
    Sabaha kadar yandı durdu

    CEMAL SÜREYYA

59. Optimum demis ki 27 Ağustos 2011 18:53

    Hayatla röportaj yaptığımı gördüm rüyamda.

    “Benimle röportaj mı yapmak istiyorsun?” diye sordu Hayat.

    “Zamanın var mı?” diye sordum.

    Gülümsedi ve ‘’Benim sonsuza kadar zamanım var.’’dedi.

    Ne sorular var yüreğinde?

    İnsanlarla ilgili en çok neye şaşırıyorsun? diye sordum.

    Hayat basladı anlatmaya:

    “Çocukluktan sıkılıp büyümek için acele ediyorlar, sonra yine çocuk olmanın özlemini duyuyorlar. Para kazanmak için sağlıklarını kaybediyorlar, sonra sağlıklarını kazanmak için paralarını kaybediyorlar. Gelecekle ilgili edişelenmaekten şimdiyi unutuyorlar. Sonra da ne şimdiyi ne geleceği yaşayabiliyorlar. Deneyim iyi bir öğretmendir diyorlar ama deneyimin faturasını ödemek istemiyorlar. Hayatlarını kazanmak için eğitim alıyorlar ama yaşam ustası olmayı bilmiyorlar. Bu nedenle de, hiç ölmeyecekmiş gibi yaşıyorlar, hiç yaşamamış gibi ölüyorlar.”

    Hayat elimi tuttu sıkı sıkı.. Bir süre sessiz kaldık,birşey konuşmadık.Sonra derin bir nefes aldım. Ona, insanların neleri öğrenmelerini istediğini sordum.

    Hayat yanıtladı:

    “Hiç kimseyi seni sevmeye zorlayamayacağını, yapabileceğin tek şeyin seni sevmelerine izin vermelerini isterdim. Affetmenin affederek öğrenilebileceğini öğrenmelerini isterdim. Başkalarıyla kendilerini kıyaslamamayı öğrenmelerini isterdim. İki insanın aynı şeye bakıp farklı şeyleri görebileceğini öğrenmelerini isterdim.”

    “Zengin insanın en çok şeye sahip olan değil, en az şeye ihtiyaç duyan insan olduğunu öğrenmelerini isterdim. Bir sevecen yüreği derinden yaralamanın bir anda olduğunu; ama iyileştirmenin çok uzun sürdüğünü öğrenmelerini isterdim.Hayata pozitif bakmanın yaşama sevincini bir kat daha artırdığını öğrenmelerini isterdim..’’
    Hayat derin bir nefes verdi. Hayatın nefesi kelimelere dönüştü.

    “Söylediklerimi yüreğine kaydet.’’dedi.söylediği cümleyi yüreğime kaydetmiştim..

    “Başkalarını affetmek yeterli değil, kendini de affetmeyi öğren”.

    Yüreğim kuş gibi hafiflemişti. son olarak bir soru daha sordum’’Hayat benden ne istiyorsun?’’dedim usulca..

    Bütün odayı beyaz bir ışık kaplamıştı ve Hayat yanıtladı.

    “Senin kendin olmanı istiyorum, yoksa başkası olurdun. Sana bugün ihtiyacım olduğunu bil, yoksa bugün benimle olmazdın. Kendi eşsizliğini ve biricikliğini bil; çünkü ben kendimi tekrar etmeyecek kadar yaratıcı ve zenginim. ve gerçekten TEK değerli olanım. Değerimi bil.”

60. Serenegas demis ki 30 Ağustos 2011 08:49

    Bugün yüzünüz öpülmekten solsun
    Mideniz beş kilocuk şekerle dolsun
    Cüzdanınızı mahalle bücürleri soysun
    Bayramınız kutlu mutlu ve tüm sevdiklerinizle olsun.

    İyi Bayramlar…

61. Azim demis ki 08 Ocak 2012 00:07

    Dört mum yavaşca yanıyordu. Ortam çok sessizdi ve konuşmaları duyuluyordu

    İlk Mum konuştu; Ben ´BARIŞIM´ dedi
    Hiç kimse benim yanık kalmamı istemiyor biliyorum ki söneceğim dedi.
    Kısa süre sonra alevi azaldı yavaşca söndü.

    ikinici Mum konuştu; Ben İNANCIM dedi
    Neredeyse herkes, beni artık gerekli görmüyor.
    O nedenle artık bana gerek yok dedi ve konuşmasını bitirdi
    Alevi azaldı ve söndü

    üçüncü Mum konuştu ; ben SEVGİYİM dedi
    yanık kalmam için artık gücüm yok insanlar beni bir kenara bıraktı ve önemimi anlamadı kendilerine en yakın olanları bile sevmeyi unuttular dedi
    Alevi azaldı ve söndü

    Ansızın bir çocuk odaya girdi ve üç mumun yanmadığını gördü.
    “NEDEN YANMIYORSUNUZ SİZİN SONUNA KADAR YANMANIZ GEREKİR”
    dedi ve ağlamaya başladı

    dördüncü Mum çocuğa döndü ve ;
    “KORKMA BEN HALA YANIYORUM DİĞER MUMLARI YENİDEN YAKABİLİRİZ”
    ben UMUDUM dedi.

    Parlayan gözlerle çocuk umut adlı mumu aldı ve diğer mumları tekrar yaktı.

62. Yaka Rozeti demis ki 08 Ocak 2012 09:37

    Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden…

63. 1e1 demis ki 03 Şubat 2012 03:01

    ————-/\ *
    ————/░\*
    ———–/░,░\*
    ———–\░)░/*
    —-|█▓███▓▓▓█|*
    —-|█▓████▓▓█|*
    —-|█▓█████▓█|*
    —-|█▓█████▓█|*
    ░░░(¯`:´¯)██▓█|░░*
    ░(¯ `•.\\|/.•´¯)▓█|░░░░*
    ░(¯ `•.(█).•´¯)▓█|(¯`:´¯)░*
    ░(_.•´/|\\`•._) (¯ •.\\|/.•´¯)*
    ░░|█(_.:._).░.(¯ `.(█).•´¯)░*
    ░░|█▓█(¯`:´¯)(_.•´/|\\._)* ♥

    Bugün Âlemlere Rahmet olarak gönderilen sevgili Peygamberimiz Hz.Muhammed “Sallallahü Aleyhi Ve Sellem” ‘in doğum günü…

    Bu vesileyle bütün Müslüman âleminin mübarek Mevlid Kandilini kutlar, insanlığın kurtuluşuna vesile olmasını Yüce Allah’tan dilerim. Allah-u Teala cümlemizi bahtiyar kullarının amellerini işleyenlerden, maksuduna muradına erenlerden eylesin.

    Amin. ♥

Yorum yap

Yorum yapabilmek icin giris yapmalisiniz.