Zuleyha SELCUK

Ah gören gözleriyle amâlığa heveslenen can!

Ne kadar bıktın görmekten dünyayı?

Hiç mi tebessüm yoktu dudak kıvrımlarında?

Hiç mi yüreği gözlere düşmüş yüz görmedin?

Nedir bu kaçışın, bu hengâmen ne?

Nelere döküldü yağmurun, acelen ne?

Seyrine dalacağın yüz mü kalmadı?

Çiçek renklerin mi sıradanlaştı?

Yok! Değil bunlar sebep,

Görmekten usanmaya, gördüğünden bıkmaya,

Bence sen bütün yüzlere yari ekledin,

Gördüğün yüzlerin sıradanlığını görünce,

Görmekten vazgeçtin!

25.05.2009

Züleyha SELÇUK

Print Friendly