zuleyha selcuk

Kimse sahip çıkmadı emanetine Züleyha!

Kimse umuduna senin gözünle bakmadı,

Her güneş doğumunda giyotinler kuruldu yollarına,

Her adım başı umudun çığlıkları,

Ama bütün kulaklar sağırdı sana.

Kimse sahip çıkmadı emanetine Züleyha!

Ödünç mutluluklar buldun defter aralarında.

Kurşun kalem günlükleri dolduran neydi?

Ve neydi seni sana karşı kuran?

Kimse sahip çıkmadı emanetine Züleyha!

Zorla elinden alınanlar emanet değildi aslında,

Kimse bilmedi içinde ölen mutluluğu,

Kimse bilmedi içinde büyüyemeyen umudu,

Kimse hiç kimse bilmedi,

Her sabah Fırat’ta nasıl boğulduğunu…

 

25.07.2009

Züleyha SELÇUK

Print Friendly