Sadberk

Gidişinin ilk gecesi
Delice yağmur yağmakta
Sessizliğe okunan matemi şiirlerin
Karanlık karanlığı boğmakta

Yere inmiş yıldızlar
Soğuk mezarlarında ruhlar uyanmakta
Sarhoş nidaları, çığlıklar
Yokluğun vurur aynalara

Oysa ne sözler vermiştik
Ellerimizi, gözlerimizi şahit tutmuştuk
Yanan yüreklerimize hiç yağmur değmeyecekti
Ay aydınlık ama içim matem siyahına boyandı

Şehrin kiri bulaşmış gözlerine
Gelip de vurmuş canevimden
Uykular haram, uykular kan revan
Yastığım çakırdiken

Efkârıma kefen giydirdim bu gece
Hem seni hem de senli olan her şeyi çarmıha geriyorum bir bir
Sesini söküyorum kulaklarımdan, dokunu ve dokunduğun her ne varsa
Bağıra bağıra ağlayarak, seni içimde öldürüyorum.

Bir yanardağ gibi gece
Açmış ağzını döküyor lavlarını
Çıldırmış tüm saatler, zaman durmuş
Gidişinin ilk gecesi

Zehir olmuş senden sonraki günlerim kime ne?
Bir gün yanmış, bir gün sönmüşsem
Unutamaz mıyım sandın?
Sor hadi, adını hatırlıyor muyum?

30.10.2009

Sadberk & Paraf

Print Friendly