HazanGulu

Yokluğun güneşi çıplak gözle izlemek kadar zor geliyor bana. Seni her düşündüğümde yanımda olamaman, kokunu özlediğimde sana sarılamamak o kadar acıtıyor ki içimi…
Seni tanımadan önce özlemenin bu kadar zor olduğunu bilmezdim ve ben ilk defa ölümden korktuğum kadar birini kaybetmekten korkuyorum. Ben aşk denilen bu duyguyu sende tattım, ilk defa birini bu kadar çok düşünüyorum ve ilk defa bu kadar çok sevildiğimi hissediyorum…
Bana bu aşkı yaşattığın için sana çok teşekkür ediyorum…

Yanımdayken daha çok özlüyorum seni çünkü sadece yanımda oluyorsun. Sana sarılamıyorum aşkımın verdiği o tutkuyla. Sadece uzaktan seyrediyorum, sanki uzaktan senin hayatını seyreder gibi. Oysa ben senin hayatın olmak istiyorum, yaşadıkların, özlemlerin… Ama öylesine yakınken bana bazen öyle uzak geliyorsun ki, tatlı bir heyecanla bekliyorum seni görmeyi. Sanki sana olan özlemim bitecek gibi. Korkuyorum bitecek gibi değil bu sevda, bu aşk ya da adı her neyse…

Hazan Gülü

Print Friendly