Aşkın Sonumsa Ben Sona Geldim Yâr

Yazan Yaban Gülü

Ara 29

Varlığın bir başka, yokluğun bir başka sarsıyor bedenimi
Ruhum tenden ayrılmış peşindeyim yâr.
Gündüzüm bile sen yoksan gecenin mahşerini yaşatıyor
Sensizlik ne kadar zormuş yâr.
Ruhum ruhuna ezelden biçilmiş kaftan
Yorulmadan taşı beni yüreğinde yâr.
Koparıldım etimden, tırnağımdan hiç gözümün yaşına bakılmadan
Sen de beni çölde susuz bırakma yâr.
Çok şey mi istediğim senden
Biraz aşk, biraz şefkat, al bağrına bas beni yâr.
Kırarsam seni bir güne bir gün
Kefen olsun aşkın bana yâr.
Gözüme senden başka göz değerse
Kör olsun gözlerim hiç acımam inan yâr.
Senden ayrı olduğum her gece darağacında astım kendimi
Ben sensiz ölemedim bile yâr.

28.12.2009
Yaban Gülü

[goinger]

Kategori: Etraf Şiir

33 Yorum yapilmis “ Aşkın Sonumsa Ben Sona Geldim Yâr ”

Paraf demis ki 29 Aralık 2009 13:11
Paraf demis ki 29 Aralık 2009 13:14

Ben sensiz ölemedim bile yâr.

Tebrik ederim özellikle bu satır çarpıcı olmuş etkiliyor.
1e1 demis ki 29 Aralık 2009 13:22

Kırarsam seni bir güne bir gün
Kefen olsun aşkın bana yâr.
Gözüme senden başka göz değerse
Kör olsun gözlerim hiç acımam inan yâr.
Senden ayrı olduğum her gece darağacında astım kendimi
Ben sensiz ölemedim bile yâr.

Tutkulu ve çok özverili bir aşk her şeyi göze almış yüreğinize sağlık çok güzeldi.
ezgi demis ki 29 Aralık 2009 13:27

Senden ayrı olduğum her gece darağacında astım kendimi
Ben sensiz ölemedim bile yâr.

Yüreğine sağlık çok etkiliyeci şiirin tebrikler.
Celibon demis ki 29 Aralık 2009 13:31

Varlığın bir başka, yokluğun bir başka sarsıyor bedenimi
Ruhum tenden ayrılmış peşindeyim yâr.
Gündüzüm bile sen yoksan gecenin mahşerini yaşatıyor
Sensizlik ne kadar zormuş yâr.
Ruhum ruhuna ezelden biçilmiş kaftan
Yorulmadan taşı beni yüreğinde yâr.
Koparıldım etimden, tırnağımdan hiç gözümün yaşına bakılmadan
Sen de beni çölde susuz bırakma yâr.
Çok şey mi istediğim senden
Biraz aşk, biraz şefkat, al bağrına bas beni yâr.
Kırarsam seni bir güne bir gün
Kefen olsun aşkın bana yâr.
Gözüme senden başka göz değerse
Kör olsun gözlerim hiç acımam inan yâr.
Senden ayrı olduğum her gece darağacında astım kendimi
Ben sensiz ölemedim bile yâr.

Harika bir şiir, bu şiirdeki gibi sevilecek olsam onun yolunda taş olurdum. Kaleminize sağlık.
Celibon demis ki 29 Aralık 2009 14:12

Biz papatyalara kıyamayan mağrur aşıklarız,bu yüzden şarkılardan fallar açmayı severiz.Yaprağından medet ummayız papatyanın,aşkın en saf halini yüreklerimizde yaşarız..Hani gerçeklerin son defa can bulduğu mekanlar hiç unutulmaz ya,aklıma düşen mekan değil veda ederken gözbebeklerinin ardına sakladığın o söyleyemediğin,söylemeyi günah saydığın,başlangıcı üç noktalı bitimsiz hislerin ilk ayak seslerinin yıkımlarındayım hala..
Dışarıda yağmur,sözlerimde kuraklık..

Çok uzak bir yerden özlem dolu satırları heybeme yükleyerek geldim,bir bayram telaşının sıcaklığı,sevinci ve bir o kadar da birikmiş hüznü..Aynı özlemlere hüzünlere geri dönecek olmanın getirdiği burukluk,gitme diyecek sesi duyamayacak olmanın imkansızlığı,bu yüzden çok doluyum belki bir bulutun dökecek yağmurundan daha fazla..

Sarıldım beni terk etmeyen anılara,yağmuru ne çok sevdiğimi anımsadım bir an,unuttuğum onca güzel sevincimin kıyısında yok olmamak için savaşan bu cılız anıyı,ah ne kadar da masum..O da severdi yağmuru benim kadar ben kadar..Seviyorum demeyi özlediğimi hissettim bütün hücrelerimde,kanım çekildi gözlerim donuk sözlerim titrek ve tedirgin..Seviyordum ben de bir zamanlar,söyleyemediğim sözlerimin içinde en anlamlısı en dokunaklısı..Seviyorum seni..

Ölü zamanlar içinde nefes alıyorum,yaşamak buysa ben de yaşıyorum..

Fiyakalı sözcüklerim yaşadığım fiyakalı aşkın armağanı bugünüme,yarınlarıma..Sözlerim hiç tükenmedi de beni tüketen o yaşlı duygu benden daha genç benden daha diri..Kızgınım ve yine kırgın..Pencere aralığından dışarı bakmaya ürken solgun yüzüm,dışarıdaki kalabalık içerisinde o yüzü arıyor..Hayali de olsa razıyım,aza kanat etmeyi öğrendim tükenişimin başlangıcından beri..

Düşlerime misafir olmayı unuttun,düşlerim soğudu yüreğimin camdan parçalarında…
Daldan yaprak düştü,şarkı bitti ben ağladım..
Resmin hala avuçlarımda,üşüyen yanlarıma inat sen üşüme,ölürüm..

Özlemek yeni ezberim,seviyorum sözcükleri rüzgarın eteğinde uçmanın hazında,döndür rüzgarı bana seni seviyorum demeyi özledim,döndür rüzgarı aşkın oğlu döndür..Bana sağır beni duyacak yerlerin biliyorum, gözlerime emanet bıraktığın öpüşün nefesinle
büyüdüm çocuk,büyümezsin sen dediğin ben büyüdüm..

Gök ağladı ağlayacak,kaçmam lazım bu yağmurlardan..Damlalar kurşun olup yüreğimden vuruyor beni,ilk durakta bekle beni yine geleceğim,biraz erken gel çığ gibi bir özleme yenik düşürmeyecek kadar erken gel..

Bir yaprağımı feda eyledim şimdiden,seviyor…
Yaralı kuş demis ki 29 Aralık 2009 19:06

Geldin mi?

Geldin

sandım!

Terk etti odamı yar güneş ve renkler.
Senden sefaya hasretim, cefalar yeter!
Bir lokma ekmek değil, su değil and isteğim…
Bir seda ver, bir fer ol, bir gel yeter!

İsli, sisli, pis, puslu bir odada seni beklemek(?)

Yüreğimden kan sızıyor, yardım et!

Döneceğine inandırarak gitmiştin. Ben vedaların vuslata gebe olmadığını ispatlamaya çalışırken, galip gelmiştin düşünceme. Ahh, ne erinçti bu yüreğime.

İş bölümü yapmıştık. Sen gidecektin, ben seni bekleyecektim, sen gelecektin, ben seni sevecektim…

Geçti…

Ne kadar zaman oldu bilmiyorum. Lakin; aklım başımdan, söz dilimden, ferim gözlerimden, kokun tenimden geçti. Tahta kuraları çerçeveleri yedi bitirdi, hayalin de beni.

Parmak uçlarında yüreğimin, nazlı sevdanla bekledim. Takvimlerden kışın eksileceğini haber ederken güzden kalma hüzünler, ne kadar kara varsa sildim. İlmek ilmek umut işledim seni beklerken. Ben vedaların vuslata gebe olmadığını ispatlamaya çalışırken, galip gelmiştin düşünceme.

Geçti…

Bir çiçekli bahar,
Bir sıcak yaz,
Bir serin hazan…

Sırada ne var?

Ben vedaların vuslata gebe olmadığını ispatlamaya çalışırken, sen yenildin düşünceme. Hiç bir doğru beni bu kadar acıtmadı…

Geldin

sandım!

Ki geldin de… Yüreğinin en kuytu köşesinde aşk diye bir şey vardı. Bulamıyorum şimdilerde.

Yani şimdi, sen geldin mi? Geldin mi sandım?
Yaralı kuş demis ki 29 Aralık 2009 19:09

Gözüme senden başka göz değerse
Kör olsun gözlerim hiç acımam inan yâr.
Senden ayrı olduğum her gece darağacında astım kendimi
Ben sensiz ölemedim bile yâr.

Harika olmuş tebrik ederim.
Ay Işığı demis ki 29 Aralık 2009 19:35

Harika yazmışsınız zevkle okudum, tebrik ederim.
Saygılar.
amadeus demis ki 29 Aralık 2009 20:14

Söktüm kısırlığı aşikar yüreğimi yerinden..
Baş göz ettim gözlerimi köklerinden..
Siyah’a hüküm giydirdim çocukluğumu…
Düştüm sonbahara..
Yâr oldum yaralarıma…
Yaren oldum senin gibi acıya..

İçim bölük pörçük..
Saatler hep gecenin üçünü gösteriyor..
Seninle yıldızları gökyüzüne astığımız saatler var ya…
İşte zamanlarda rehin düşüyor sol yanım geceye..
Uzun zamandır kaçırmıyorum gece yarısı trenlerini..
Hep vaktndei geliyor Posta treni..
Hep vaktinde gidiyor Mavi tren..
Ama içimdeki kız çocuğu hep tehirli..
Hep tehirli..
Ve de hep biletsiz..
Ağlamaklı sol yanı..
İçinde bir boşluk..
Gözlerinde bir yokluk..

Son kez bir gece yarısı treni ile geleceğim sana.
Yüzümde tehirli kalmış bir tren yolculuğu.
İçimdeki yoklukla ineceğim şehrine..
Bozkır adımlarıma deniz isyan bileyecek olsa da
Çocukluğumun tahta arabalarını denizlerinde batırıp
Gözlerinden kağıt gemiler yapmayı öğreneceğim..
Sonra da deniz kabuklarının içine gözlerinin kahvesini çizeceğim.
Biliyorum geldiğim sen uyuyor olacaksın..
Güneşi uyandıracağım gözlerimle..
Sonra da perdelerine sesimi bırakıp düşlerinden öpeceğim seni..

Son kez öpeceğim gözlerinden seni..
Acıya nasır olmuş yüreğine yaslayıp başımı
Bir şiiri fısıldayacağım kulağına.
Biliyorum gözyaşlarınla eşlik edeceksin bana..
Sus diyeceksin..
Sus..
Susmayacağım..
Sen dudaklarımı ellerinle kapatmaya çalıştıkça
Ben avaz avaz bağıracağım.

Üstüm başım hazan..
En sevdiğin rengi örttüm üzerime..
Siyaha boyadım tüm yolları..
Bir ağıt yankılanıyor yeşil boyadı evimizden..
Mahşeri bir kalabalık..
Sanki bir arife sabahı..
Yok yok…Bir bayram sabahı..
Hani bir arife sabahında ölmeliydi ya bu adam..
Bayram sevinçlerine yetişmeliydi gözlerim..
İşte tam burada giymeliyim üzerime siyahı..

Şimdi en sevdiğin mevsimdeyiz sevgili.
Yüreğim mahşeri bir sonbahar yeri.
Gözlerim yaprak yaprak hüzün.
Çocukluğumun tüm trenleri tehirli.
Ve sen acıya yarenlik ettikçe bir mezar kazılıyor Yusuf’un kuyularında.
Ve ben üzerinde siyah bir elbiseyi giydiğini görünce
Ölmeyi özlüyorum gözlerinde öylece.
Unutma sevgili sen ölmeden ben ölmeyeceğim.
Ölmeyeceğim sevgili..
Ölmeyeceğim..

Biliyorum bir suskunluk orucuna niyetlenmişsin..
Boz da orucunu,
Adının yedi harfiyle uzat yüreğini bana..
Yoksa en sevdiğin mevsimde,
Bir sonbahar sabahında öleceğim..
Tam da ölmeyi özlemişken gözlerinin Elif ilinde,
Öldürme beni..
Sevdanla hayatlandır beni..
Köklerime umut,
Yüreğime mutluluklar ver..

” Sen varken suskunluk yakışmaz bana.
Yine giyindim yirmi dokuz harfi..
Harf harf seni yazdım yüreğime.. ”

25.09.2009

İsmail Sarıgene
Deniz demis ki 29 Aralık 2009 20:50

Senden ayrı olduğum her gece darağacında astım kendimi
Ben sensiz ölemedim bile yâr.

Ölümsüz aşk galiba buna derler.

Tebrikler Yaban gülü
beste demis ki 29 Aralık 2009 20:58

Ruhum ruhuna ezelden biçilmiş kaftan
Yorulmadan taşı beni yüreğinde yâr.
Koparıldım etimden, tırnağımdan hiç gözümün yaşına bakılmadan
Sen de beni çölde susuz bırakma yâr.

Muhteşemdi…
çiğdem demis ki 29 Aralık 2009 21:20

Her sabah aynı güne uyanmak ne demektir, bilir misin sevgili? Ne zaman gönülden sevsem, kendini tekrar ediyor aşkın kaderi. Bu yüzden, bu aşkımın son yolculuğudur.

Gitmeyi Biliyorsan Gel!
Birini sevmek, ömürden koca bir parça vermektir. Kendine saklayacağın, öğreneceğin, eğleneceğin vakti, başkasına hediye etmektir. Gün gelip geriye baktığında, boşa kaybedilmiş zamanların yasını tutmayı istemiyorum.

Ne zaman şöyle katıla katıla sevsem, birileri kırıp geçer kalbimi. Ardından küskün bir çocuk gibi kalırım. Elinden elma şekeri alınmış gibi.. Sonra çok ağlayınca yenisini getiri hayat, ben de yerimde zıplayarak dövünürüm, bana ne eskisini istiyorum diye.

Aynı şeyleri yaşamaktan yorgunum. Belki anlayamayacaksın ama aşkın yorgunluğu ağır oluyor. Bu yüzden son defa seveceğim. Bu son seferidir kalbimin. Yolculuklardan eskimiş bir gemi gibiyim, ha battım, ha batıyorum.

Şimdi seninle en baştan başlamak istiyorum. Hiç kırılmadığım, üzülmediğim, heyecanlı ve mutlu zamanlara dönerek, son bir şans vermek istiyorum sana, bana, aşka

Sen de gidersen eğer, içimi acıtan yaralar bırakarak; vazgeçeceğim. Sevmenin ve sevilmenin, o sihirli dünyasına olan umudumu yitireceğim. Üstelik gidecek yerim de olmayacak, kendimden başka!

Bunları bilmelisin sevgili, bilerek girmelisin benimle yaşam yolculuğuna. Bir parça gönül eğlencesi istiyorsan, biraz zaman geçirmek ve başka denizlerde yüzmeye gitmeyi düşünüyorsan; şimdi git! Sonra geç olacak.

Gitmek isteyeni kimse tutamaz, bilirim. O yüzden kimseye kal demedim. Bir kalp gitmeyi aklına koymuşsa, yanımda dursa ne fayda Bitişler yaralamıyor beni, ayrılış biçimleri acıtıyor. Kimse ömürlük gelmez elbette, istisnaları saymazsak ama giderken de akılda tebessüm bırakacak kadar düzgün gitmeyi bilmeli insan.

Bir kahvenin kırk yıl hatırı varsa, bir aşkın hatırı kaç ömür ediyor? Ayrılık mutlaka ki güzel değildir ancak gitmenin de adabını bilmeli. Şöyle yüreklice geçip karşıma, gitme vaktidir diyecek kadar erkekçe davranmayı bileceksen, şimdi gelebilirsin. Arkamdan vurmadan, ihanet etmeden, kalp kırmadan, dostça gitmeyi biliyorsan; al kalbim senindir.

Ben sonrasında elbette üzülürüm. İki damla gözyaşı da, onca yaşanmışlığın hakkıdır üstelik. Yeter ki, bir sevgi gözyaşı dökmeye değer olsun. Ayrılığın o buruk acısını da çekmelidir yürek, yoksa büyüyemez. İşin özü sevgili, gitmeyi biliyorsan gel. Ben ancak o zaman sana adam derim.
Yaka Rozeti demis ki 29 Aralık 2009 21:47

Oysa sen, onlar gibi değildin…
Anlar gibiydin.

Zaman aktı, geldikleri gibi gitmesini bilen cinslerden.
İnsanlar konuştu, uzun uzun ve sık sık.
Gözlerim uzun süre gittiğin noktada bakakaldı, ayak izlerine.
Kaybolmayan sevgin gibiydi gözlerim, yokluğunun aksine.

Uzun zaman geçti.
Sen biteli…
Ve ansızın çekip gideli…

Uzun zaman geçti.
Bir elin parmaklarını geçmeyecek kadar dakikalar.
Yavaş aktı yokluğunu düşündüğüm anlardaki cümlelerim.
Ve hiçbir şey diyemeyişim.
Yavaştı zamanın akışı…

Hiç kimseye benzetemediğim yanların içindi sende kalan suskunluğum. Ve en çok seni söylemekti özgürlüğüm,seni sana anlatmaktı doyasıya.
Ve her iki cümle arasında hiç kimse olmayışının ifadesini anlatabilmekti her düşüm.
Düşlerimi gerçekleştirdiğim kadar düştüm, giderken gözlerinin içinden…

Dakikalar içinde, çok fazla öldüm.
Her damla da tekrar tekrar öldüm…

Ve gittin.
Ansızın bittin
Gidişinin ayak izlerinde seni izlerken, beni düşürdüğün son umudum geldi gözlerimin önüne…

Anladım.
Ben senin için Hiçbir şey değildim.
Hiç kimse de değildim.
Son terk eden hep bendim, ayaklar altında kalan göz yaşlarımın ıslaklığında serinleyen bir kum tanesiydim…

Ölen bendim… Giden sen…

Oysa sen, onlar gibi değildin…

Farkında mısın, onlar yüzünden tükettin beni, nasıl başladıysan öyle bitirdin işte.
Sahipsiz cümlelerle tutundun, onlar yüzünden sen son ol dedin, şimdi onlar için acıyla bıraktın yüreğimi

İşte buna inanmadın sen.
Okuduğun cümlelerde beklenilenin sen olduğunu anlamayacak kadar yaralı yüreğin çıkarıp attı gerçeğini senden…

Hala suçlu sensin, ben seninle her şeyimi silmişken, böyle bir infazı haketmedim çünkü…

…

Tarifi yok ..
Ömür boyu sürecekmiş gibi gelen bir sarhoşluk,kaybetmişlik,yokluk elimde kalan!
Hala ….
Zeynep demis ki 29 Aralık 2009 22:21

Koparıldım etimden, tırnağımdan hiç gözümün yaşına bakılmadan
Sen de beni çölde susuz bırakma yâr.
Çok şey mi istediğim senden
Biraz aşk, biraz şefkat, al bağrına bas beni yâr.

Çok şey istememişsin Yaban Gülü, seven bir insanın isteyebileceği ne kadarsa sen de o kadar istemişsin. İstediğine kavuşmak için mücadele etmeli asla vazgeçmemelisin. O ellerinden tutmazsa eğer sen tut onun ellerinden sakın bırakma. O yoksa sende yoksun demektir.

Çok beğendim ve çok etkilendim tebrik ederim.
Paraf demis ki 29 Aralık 2009 23:33
Medcezir demis ki 29 Aralık 2009 23:42

Gözüme senden başka göz değerse
Kör olsun gözlerim hiç acımam inan yâr

yabangülü inşaalah böyle bir aşkı yaşıyordur cok beğendim tebrikler
beste demis ki 29 Aralık 2009 23:59

Ben de böyle bir aşk yaşamayı çok isterdim.
anaerobik demis ki 30 Aralık 2009 00:20

Kırarsam seni bir güne bir gün
Kefen olsun aşkın bana yâr.

biten aşksa bu senden veya ondan olmuş
gerisi kefen olsa ne yazar ..

tebrikler
Paraf demis ki 30 Aralık 2009 23:20
1e1 demis ki 31 Aralık 2009 13:39

Herkese yeni yılın sağlık, mutluluk ve barış getirmesini dilerim.
Sevgi ve saygılar.
beste demis ki 31 Aralık 2009 16:09

Herkese mutlu ve huzurlu, sağlıklı aşk dolu bir yıl diliyorum… Mevlam acıtmasın yüreklerinizi…
Ay Işığı demis ki 31 Aralık 2009 16:11

“Yüreğim yüreğine sevdalı. Kokunu ararım yollarda sarılmak ister ruhum sana. Özlemin dağ gibi sevdiğim yok edemiyorum. Göz pınarlarım kurudu dayanamıyorum. sensiz buralarda nefes alamıyorum.”
Celibon demis ki 31 Aralık 2009 16:20

Sen giderken, çığlık çığlığa susmalıyım..
Suskun çağırmalarına, andlar yazıyorum..
Ağıdımı özgür bırak.
Gideceksen öyle git..
Sen giderken ağlamalıyım.
Dökmeliyim berraklığını düşlerimin.
Alın aklığım, karalar bağlamalı,
Sen giderken ben, kalmamalıyım..
Öyle öylece susarak.
Feryatlarımı bulmamalıyım, senli günlerimden, saklandı…kları yerden çıkarıp ağzımın en çığlık yerine asmalıyım..
Sen giderken ben acımalıyım. Dermansız kalıp, düşmemeliyim..
Sen giderken bir tufana kapılmalıyım.
Savrulmalıyım. Ağarmamalıyım.
Kararmalıyım.
Sen giderken kan akmalıyım ırmak boylarında..
Sen giderken öksüz kalmalıyım, yetim kalmalıyım, lal olmalıyım.
Sen giderken, ben kalmamalıyım..
Gideceksen öyle git,
Beni götürme..
Benden ne kaldıysa senden geriye, bırak onunla senin kalıntıların
senin alıntıların, senin hatıralarınla yaşamaya nasıl yaşanacaksa öyle kalayım..
Sen giderken ben, avaz avaz büyütmeliyim seni, en çığlık yanlarımla..
Sen giderken bombalar düşmeli göğümden kentime.. Bir ihtilale kalkmalı yürek. Sen giderken oturmamalı daim koşmalıyım. Senden kaçmalıyım.
Seni beklemekten uzaklaşmalıyım.
Seni öyle öylece giderken çok sevmeliyim.
Sen giderken, gündüzleri yakmalı, geceleri söndürmeliyim. Üşümeliyim.
Yorgansız, yastıksız bir kerpiç yürek üstüne sermeliyim, sensizliğimi..
Sen giderken şehrin gürültüleri arasında kaybolup, kimliksiz, kimsesiz kalmalıyım..
Hükümsüz olmalıyım gazete manşetlerinde.
Geçememeli adım herhangi bir otobüs garında, yolcu peronlarında.
Sen giderken adım yanlızlığa yazılmalı, uyak düşmeli kimsesizler yurduna..
Sen giderken ben, seni öylece izlemeliyim.
Acıyarak, koca bir kalabalığı yok sayarak.
Gözlerimde ki ışığı Âma sanarak, inanarak körlüğüme öylece izlemeliyim.
Sen giderken ben, ne kalmalı ne gitmeli, öylece bıraktığın gibi, böylece betimsiz düşler gibi düşmeliyim..
Sen giderken ben, tüm çığlıklarımı, avaz avaz susarak, ağzımın en feryat yerine koyarak susmamalıyım..
Sen giderken ben, karanfilleri ezmeliyim.
Seni özlememeliyim.
Yorgun lehçeli kelimeler boğazlamamalı dilimi.
Eskitmemeli seni, her an acımalıyım.
Daha bir sarılmalı sol yanıma, daha bir inanmalıyım sana..
Sen giderken masallar uyanmalı, gerçekler yalan olmalı.
Sen giderken ben tünellere girmeliyim.
Çıkışını bilmediğim labirentlerde kaybolmalıyım..
Yitirmeliyim. Kendimi en sığ sularda boğdurmalıyım.
Gömülmeliyim her boş mezara, ölmemeliyim..
Sen giderken ben tövbelerimi bozmalıyım.
Sen giderken ben ateşin en kor halinde yanmalıyım..
Sen giderken,
Pusatsız,
Savunmasız,
Kalkansız kalmalıyım..

Alışmamalıyım.
Bağımlılıklarımı çözmeliyim.
Bırakmalıyım kendimi, gidişinin uçurum rengine..

Sen giderken ben, öyle öylece kalmamalıyım.
Sen giderken..
“Yorgunum gitmelerin tümüne”demeliyim..
Paraf demis ki 31 Aralık 2009 17:12
Banu demis ki 01 Ocak 2010 14:21

İnsan okudukça okuyası geliyor keşke daha uzun yazılsaymış doyamadan bitti, kaleminize sağlık.
Ufuk Serdengecti demis ki 03 Ocak 2010 12:41

Romantik edebiyat döneminin öncü yazarlardından Novalis der ki: Şiir yaşanmışlığın yansımasıdır… Şiirlerin çok güzel ama bir an bunun da yaşanmışlığın bir yansıması olduğunu düşünerek hüzünlendim…
Ay Işığı demis ki 03 Ocak 2010 12:45

Her şiirde biraz yaşanmışlık payı vardır
Ufuk Serdengecti demis ki 03 Ocak 2010 12:46

Sensizliğin rengi “siyah”,
tıpkı bu soğuk gece gibi .
Sensizliğin adı “hüzün” ,
tıpkı sonbahar gibi .
Ve sensizliğin adı “yok”
tıpkı sensiz ben gibi …

SAHRABETİS
Paraf demis ki 08 Ocak 2010 01:36
Selcan demis ki 25 Ağustos 2010 14:27

____________________
________________________
__________________________
__________________________________
__________________
_______________________
____________________
_________________
__________________
____________________
_________________________
______________________________
___________________________
__________________
______________
__________
…………..
………….
…………
…………
Selcan demis ki 25 Ağustos 2010 14:28

_____________________
_________________________
_________________________
________________________
__________________________
____________________________
____________________________
__________________________
_________________________
______________________
_________________
_____________
_____________
______________
__________________
_________________________
_________________
______________
_________________
_______________________
____________________________
___________________
____________________
__________________
___________________
___________________
__________________
Skynur demis ki 08 Şubat 2011 07:56