Ben ne yaptım seni sevmekten başka,
Hep ümidim var sensiz olsam da bu aşka.
Şaşıran sen mi yoksa ben miyim?
Öyle bir acı veriyorsun ki kendimi bilemedim
Ne yaparsan yap silemezsin,
Bende olan seni benden.
Şimdi sensiz, seninle geçmiyor günler.
Mahkûm ettin beni bana sensiz günlerime.
Dertler benim acılar benim
Güzel günler senin olsun.
Görüyorum ki umursamaz olmuşsun,
O güzel günleri
Hatırlamaz olmuşsun mutlu anıları.
Çekmekle biter mi sanıyorsun,
Bu sensiz yalnız günler.
Bekliyorum hepte bekleyeceğim.
Geri dönmese bile bende gibi bekleyeceğim.
Hep acılar içinde yansam da bekleyeceğim.
Acıyı şerbet yapıp bekleyeceğim.

Bir gül bahçesi hayal ettim hep, uçsuz, bucaksız,

Bir kırmızı, bir sarı, bir pembe, bir beyaz, mor; rengârenk güller…

Kırmızı güllerim; ben olayım istedim,

Sıcak olsun! Dikkatini çeksin sevdiklerimin,

Hep göz alan içten içe bakılası,

Sarı güllerim; annem, babam olsun istedim,

Üzerime titreyen fedakâr,

Aklım da sararmış rengiyle; emeklerini unutmayacağım,

Pembe güllerim; dostlarım, arkadaşlarım olsun istedim,

Hatasız kul olmaz  pembe yalanlarımız olursa,

Bizi bizden etmesin diye.

Beyaz güllerim; kararınca kalbim, deli gönlüm coşunca,

Aydınlık günlerin de olacağını hatırlatsın diye,

Asla hiçbir şey için geç olmayacağını,

Yeni bembeyaz sayfaların, umutlarım için açılacağını,

Mor Güllerim; beni her zaman hayata karşı ciddi olmamı,

Asla, yenilmemem, mücadeleden vazgeçmeyeceğimin,

Ama benim güller dolusu bir bahçem yok ki!

Düşümde, hayalimde var oldu hep, terk etmedim onları,

Hayatımda hep var oldular, hayali güllerim,

Ben, sadece, güllerin gölgesinde kendimi eylerim!

Melis GÖNÜL

sağır bir yokluğuna yortusunda yordamlarımı serdim
tükendim, yamacındaki gülücüklere
susmalarımdan anlatılmaz anlar şifrelendin derdime
haykırışlarımın devriyesinde yine kanayan yaram coştu
dedim ya sen her yokluğun filminde başroldesin
beni oynuyorsun en uzaktan, en acılı senaryolarla
biçâre bir maşukun maşasını aldım elime
yüreğinin közünde sensizliği kızarttım kızıl güllerin gölgesinde
hijyenik olmayan ve seyyar gönüllerde, güzellerce sunulan
ekmek arası aşkları yemekten bıkmıştım
Oysa sen ruhumun kebabıydın, lime lime tadındaydım
Bütün açıkmış ömrüme özetlenen vasli vasli adımdaydın
alışırım dedim alıştırması yapılmamış uzaklarında
Alışılacak gibi değildi değillerin
Yokluğun yoklarıma kurumuş ütüsüz nehirler sunardı
Suyun da huyun da ütülenmesi gerekmiş yeni öğrendim
dedim ya dünya güzeli de olsan huyun sazıma uymuyor
Gitmek vardı gökkuşağımın tonlarında, elaların topladı belalarımı
Yokluğuna devrik hatta esrik kaçışlar besteledim en ücralardan
sevmek en zor olanmış yeni anladım
gitmek zordan da öteymiş ancak anladım aşka ile alışmamak arasında
unutabilmelerden döllenen unutamayışın utkun baharındayım
gelişine yeni gelişmiş harları sundum
elin elime değecek günün teğetinde dünyam duracak diye
sustum bekledim
bekledim sustum
anlatamazdım bu çağın en büyük aşkını yaşayan kendime
deli tutkulardan bilgece hevesler heceledim gecesiz her anına
İçimdeki çocuk ile can kırıklarında doğan ergen arasında erklerim
anladım seni,
anladım aşkı
en olmazların muz kabuğuna bastım
düştüm düşlerine gayrı yaralıyım
gayrı biçare
bilemedin göz bebeklerimin neden tutku bebeğini büyütemediğini

Bilseydin, uzak kalışların en korkunç uçurumunda
öylesine gidişlerin salıncağında sallanır mıydın
hiçbir şey özetleyemiyor, hiçbir harf baş harf olamıyor kalakalışlarımıza

gel tut beni, tutkunun en sevimli bebek ellerinden
sensiz, zamansız kadar cüce kalan bir bebeğim
gel büyüt beni, son gülüm, kırmızılar aşka yakışırken

Sormayın dostlar hasretimi,
Kimse bilemez çilemi,
Bilemezler içimdeki yaramı.
Sevdiğimi çok özledim.

Yay gibi çatık kaşını,
O güzel kahverengi gözlerini,
Her söylediği doğru sözünü,
Ben sevdiğimi özledim.

Varlığın bir başka, yokluğun bir başka sarsıyor bedenimi
Ruhum tenden ayrılmış peşindeyim yâr.
Gündüzüm bile sen yoksan gecenin mahşerini yaşatıyor
Sensizlik ne kadar zormuş yâr.
Ruhum ruhuna ezelden biçilmiş kaftan
Yorulmadan taşı beni yüreğinde yâr.
Koparıldım etimden, tırnağımdan hiç gözümün yaşına bakılmadan
Sen de beni çölde susuz bırakma yâr.
Çok şey mi istediğim senden
Biraz aşk, biraz şefkat, al bağrına bas beni yâr.
Kırarsam seni bir güne bir gün
Kefen olsun aşkın bana yâr.
Gözüme senden başka göz değerse
Kör olsun gözlerim hiç acımam inan yâr.
Senden ayrı olduğum her gece darağacında astım kendimi
Ben sensiz ölemedim bile yâr.

28.12.2009
Yaban Gülü

Ay şahitti yakamozlu gecelerde akan gözyaşlarıma
Ay şahitti sahil kenarında çakıl taşlarına ismini yazdığıma
Ay şahitti balıkçı sandalında başım iki elimde haykırışlarıma
Ay şahitti var ile yok olmak arasında git gel yaptığıma
Ay şahitti deniz kenarında gözlerim ummanda seni aradığıma
Ay şahitti sana koşmak isterken her defasında düşmelerime
Ay şahitti yüreğim kan ağlarken yıldızlara seni sorduğuma.

Korsan

İlk gidişin değil bu gitmeler
Bir gün dönmeyeceğini biliyordum.
Sensizliğe alıştırdım çoktan yüreğimi
Geri dönmeni istemiyorum.
Yorgun düşeceksin, bitmeyen yollarında
Hırpalanacaksın bu kargaşada
Nefesin daraldığında, biraz huzur aradığında
Uzağımda kal selamını bile yollama.
Alıştım yalnızlığıma, alıştım sensiz hayata
Fırtınalar esiyor bu dingin limanda
Hatıralar bile yol vermez, bu yürek seni af etmez.

Ezgi

Dökülüşün üşümesinde bozuk bir plak gibi çalındım sana
Gidişin gölgesinde serin bir hevesin suyu aktı aklarımdan
seni düşünüyorum diye, düşünceye vuruldu kement
gülüşlerin kulaç atarken bakışamadığım her denizde
su, aşkı da sensiz düşlerle girdiğim duşu da temizlemez
yansımalarına güzellerden kurbanlık anlar sunuyorum
resimler çiziyorum resmen bende kalışın ressamı olarak
Kelebek iklimiyle güneş boyatıyorum rujlu dudak uçlarında
Senin olmaya sancılı bir öpücük yamacında kuruyor önce hayalin dudağı
tutkunun kırışmış ve beklemelere karışmış kavi son halinde ben yokum
mendilini yolla,
sözlerini yolla
geleceğini yolla
ateşin de arasında olsun
beklerken bir ömür ütülesin hesaplarımı
vicdanımın peteklerine bal yapsın ak arıların
aşamadım sensizliğin son senfonisindeki son parçalanışı
gözbebeklerine öpüşken gözyaşlarını utumadım
öylesine çalınan gidişin frekanslarına bağlanamadım
en kolayı ağlamaktı yapamadım içim ağlıyorken
ulaşamadım, ulaklarında henüz kırık can parçaları vardı
dokundum yaşayamadıklarımızın bam teline
sazdan önce söz çalındı, göz alındı damlalardan
vuslatın tetiğine bastım bin kez senden vuruldum ölmedim
kutsi yaralarım iyileşmemek için kabuk kabuk zincirine bağlandı
Suskun ahın vahasında serap gördüm, seni göremedim
bir tükeniş atlasında su ve aşk yan yana vanasını açtı
varamayışın aktı, akla ile karama, karalarım bağlanırken
billur sesinin bıraktığı türkü türkü içlenişlerde kaldım kendime
sessiz bir çağrıdır telimi sen kopardın ömrümden abalar yanarken
biraz sus dedin
biraz us dedin aşkımıza
oysa tatlı bir huzurun aynasında seni taradım meleklere
demli pınarlarından gönlünü demledim cennet-i aşk alaya
huriler ilişir gözüme diye seni cennetimden kovdum
gayrı meleğim değilsin, gayrı sensiz bir cehennemdeyim
bütün terk edilmiş güzellerin ateşinde yanıyorum
cehennem iyi geldi bana, ateş ve aşk yakmıyor
gelişinden usanmayan bir usun perma safi haliyim
ruhun gibi sarılır belkiler bana
kavuşmak denilen geçitlerde deli dumrulum
sana benzeyen her güzelden biraz aşk alıyorum zoraki
bir daha olmazın çığlığıyla düşüyorum düş dehlizine
gel çıkar beni bendinden
üşümüş ağlarıma atıver, ağlamadan hep öyle kalam
bir bakışın olsun yanımda
çevirme gözlerini tutkumun ali uydusundan
kayıpsızlığımın dünyası döner hep sana

Al beni, al ile bal arasında beli arzulara
Ki ben Yunus’ un sosundan aşka ekmek bandırdım
Ki Yusuf’un kuyusunda damlalarını topladım
Ki ben takılırım sevdanın senli yıldızlarına gece ile hece arasında
Ki ben aşkın ta kendisiyim, ta içindeki iç kadar aşkım

ay şahitti sadece sana olan sevdama.
bir de dalgalar gözyaşlarıma.
sana söyleyemediklerimi haykırdım her gece onlara.

hiç bakmadım gözlerinin karasına
bakarsam kaybolacaktım derinliğinde yoksa
kırasım geliyor bazen
gitmene izin veren ellerimi
lugatımdan çıkardım veda eden sözlerimi
isyan ediyorum her aynaya bakışımda
gurur ne işe yarıyor yalnız başına
yana yakıla seni arıyor şimdi
ey sevgili
geri getirmez mi gittiğin o yollar seni
dönmesen de hiç bilmesen de
gönlümün arka bahçesinde bekliyor olacak
bir kelebek seni.
kendim bıraktım yapayalnız kendimi
aynaya bakamaz oldum düşündükçe yaşanmamış dünlerimi.
ben göndermesem de sen gidecektin belki
ama o zaman bu bomboş duvarları
anıların süsleyecekti.
yine ay şahit yalnızlığıma
dalgalar da gözyaşlarıma
bakabilseydim bir kere gözlerinin karasına
yalnızlık yerine
kaybolurdum belki kıyılarında…
Gülce

Aşka yasak koymakla yasaklanır mı aşk!

Aşk ne yasak dinler ne zincir,

Dolar taşar, çağlar, yıkar bendini,

Kimse durduramaz bulur kendini.

Gidiyorum artık.

Çölün ortasında nereye gittiğini bilmeden,

Belki gittiğim yer sensin belki umudun sonu,

Beni bedbaht ettiğinden haberin var mı sevdiğim?

Her sensizliğin, her seni sensiz yaşamanın,

Verdiği acıdan haberdar mısın sevdiğim?

Ama ben o acıyı senin yokluğuna bile

Seninleymiş gibi mutluluğa umuda yüklüyorum.

Sensiz bu hayat boğuyor yakıyor beni.

Hep özlüyorum her an seni.

Bu acıyı örter mi hiçbir mazi perdesi?

Ömrümün sen olmazsan biter neşesi.

Canım yanıyor, canım acıyor

Her yerde gözlerim seni arıyor

Görmediğim yerlerde bile

Hasretinle huzur buluyor bedenim.