Hayrettin TAYLAN

sağır bir yokluğuna yortusunda yordamlarımı serdim
tükendim, yamacındaki gülücüklere
susmalarımdan anlatılmaz anlar şifrelendin derdime
haykırışlarımın devriyesinde yine kanayan yaram coştu
dedim ya sen her yokluğun filminde başroldesin
beni oynuyorsun en uzaktan, en acılı senaryolarla
biçâre bir maşukun maşasını aldım elime
yüreğinin közünde sensizliği kızarttım kızıl güllerin gölgesinde
hijyenik olmayan ve seyyar gönüllerde, güzellerce sunulan
ekmek arası aşkları yemekten bıkmıştım
Oysa sen ruhumun kebabıydın, lime lime tadındaydım
Bütün açıkmış ömrüme özetlenen vasli vasli adımdaydın
alışırım dedim alıştırması yapılmamış uzaklarında
Alışılacak gibi değildi değillerin
Yokluğun yoklarıma kurumuş ütüsüz nehirler sunardı
Suyun da huyun da ütülenmesi gerekmiş yeni öğrendim
dedim ya dünya güzeli de olsan huyun sazıma uymuyor
Gitmek vardı gökkuşağımın tonlarında, elaların topladı belalarımı
Yokluğuna devrik hatta esrik kaçışlar besteledim en ücralardan
sevmek en zor olanmış yeni anladım
gitmek zordan da öteymiş ancak anladım aşka ile alışmamak arasında
unutabilmelerden döllenen unutamayışın utkun baharındayım
gelişine yeni gelişmiş harları sundum
elin elime değecek günün teğetinde dünyam duracak diye
sustum bekledim
bekledim sustum
anlatamazdım bu çağın en büyük aşkını yaşayan kendime
deli tutkulardan bilgece hevesler heceledim gecesiz her anına
İçimdeki çocuk ile can kırıklarında doğan ergen arasında erklerim
anladım seni,
anladım aşkı
en olmazların muz kabuğuna bastım
düştüm düşlerine gayrı yaralıyım
gayrı biçare
bilemedin göz bebeklerimin neden tutku bebeğini büyütemediğini

Bilseydin, uzak kalışların en korkunç uçurumunda
öylesine gidişlerin salıncağında sallanır mıydın
hiçbir şey özetleyemiyor, hiçbir harf baş harf olamıyor kalakalışlarımıza

gel tut beni, tutkunun en sevimli bebek ellerinden
sensiz, zamansız kadar cüce kalan bir bebeğim
gel büyüt beni, son gülüm, kırmızılar aşka yakışırken

Hayrettin TAYLAN

Print Friendly