12 Yorum yapilmis “ Boş ver Gülce ”

1. Paraf demis ki 30 Mart 2010 21:14

   Boş ver demekle keşke her şey boş verilebilse, telkinler ne derece işe yarar yürek bir kez yangına düşmüşse…

   Tebrik ederim.

2. 1e1 demis ki 30 Mart 2010 21:18

   Hani derler ya boş vere boş vere bu hale geldin, belki de boş vermekle hata yaptık. Boş vermek yerine üzüntü ve korkuları üstüne gidilmeliydi belki ama bunu göremedik.

3. Gökkuşağı demis ki 30 Mart 2010 21:21

   dilimiz boş ver dese de…
   boş veremiyoruz

4. Paraf demis ki 30 Mart 2010 21:23

   Dil ile kalp ne zaman söz birliği yaparsa gerçek mutluluk o an yaşanır yoksa gerisi hikaye. Bir de buna gözler karışınca tam kaosun ortasındasın demektir. Hadi çık işin içinden çıkabilirsen.

5. Barış Erdoğan demis ki 30 Mart 2010 21:23

   sevdiğim
   sokağımdan geçiyor kaç akşamdır çocuklar
   bir kanadı açık mı ne pencerenin
   örtüverin
   ıslığı dokunur

6. 1e1 demis ki 30 Mart 2010 21:24

   Başka bir şekli ile buna ayıkla o zaman pirincin taşını da denilebilir.

7. 1e1 demis ki 30 Mart 2010 21:24

   HEPSİ AYNI

   Kaç sevgiliyi sonuncu saydıysam
   Hepsi de aynı kadındı
   Bilmiyorlardı kendilerini
   Ama ben biliyordum
   Çünkü hep aynı bendim.
   Kaç kadını seviyorum dedimse
   Hepsi de aynı kadındı
   Bilmiyorlardı birbirlerini
   Ama ben biliyordum
   Çünkü hepsini seviyordum.
   Kaç kadın ihanet ettiyse
   Hepsi de aynı kadındı
   Bilmiyorlardı kaç yaram olduğunu
   Ama ben biliyordum
   Çünkü vurulan hep bendim.

   AZİZ NESİN

8. ezgi demis ki 30 Mart 2010 21:46

   daha bi dokunaklı bu gün şarkılar
   daha bi karanlık gece
   daha bi karamsar şiirler.
   daha bi soğuk bu gece
   daha mı yalnızım bu gün ne?
   bakmak kısmet olacak mı güneşe

   Yüreğine sağlık gülce
   Tebrikler

9. Yaka Rozeti demis ki 31 Mart 2010 13:29

   Bütün yalnızlığa rağmen…Beklenmek-Demlenmek ve de büyülenmek ne güzelmiş. Hasret büyüsü tutsun da kavuşun inşallah.

10. Selcan Minikkuş demis ki 31 Mart 2010 15:26

    Ne güzeldir,paylaşmak bilirmisin?
    Belki de mutluluk paylaşacak şeyi ve kimseyi bulmaktır
    Eğer , mutluluğu tanımıyorsan sana merhaba demez
    Hayatın çileli yollarında bin kez karşılaşan bile ne sen onu tanırsın nede o sana selam verir
    Mutluluğu tanıyacaksın!! Kimbilir, belki de evin bahçesinde büyüyen çam ağacıdır mutluluk Belki de sokağın köşesinde boy atan akasyadır .Sokağa bak! Sokakta oynayan bir çocuk yokmu? Varsa onun adı Mutluluktur.

    Kimbilir belki Mutluluk çocuk değil de bir kedidir,Beklide Mapushane penceresidir Mutluluk.
    Eline bir kitap al sayfalarını karıştır işte bir şiir! Şiirdir beklide Mutluluk, anlamını içne çekip soluyabilirsin..

    Ama şunu unutma Can
    Mutluluk,
    Ne ağaç kılığına nede bir kedi kılığına girip karşına çıkar Nede şiirleşip bir kitap sayfasında seninle buluşabilir..
    Mutluluk, aslında ta kendindir…
    Kendine olan saygındır, başkasına olan merhametin
    Kendine olan öz güvenindir, başkasına olan sevgin
    Kendine olan bireyliğindir, başkasına olan cömertliğin..

    Arama onu başka yerlerde…

    Ah Can’ım …
    Mutluluk sensin…
    AşK’ın ta kendisi…

    (yCan)

11. Zeynep demis ki 31 Mart 2010 15:46

    Anılar Irmağının Kıyısında

    1/

    kavaklar ışıldardı batıya karşı
    küskün dağlar gülkurusu
    yazılar kızıltılı
    öyle çetin öyle hırçın bir çağdı ki öyle o
    sevmek yangın uğultusu
    sevilmemek yangındı

    kavakların arkasında bir evdi
    mor patiska perdeleri oyalı
    gözalıcı kumrallığı akşamüstleri
    eşsiz bir çağlayandı
    ayrılmazdı pencereden bütün bir yaz
    aradığı o şehzâde kimbilir kimdi

    hem severdik o çiçeği delicesine
    hem de sevmez görünürdük
    çocukluk işte
    kapışmamız sanki bir başka nedendendi
    yoksulluk dağ başında yalınayak keloğlan
    varsıllıksa subaşında bir devdi

    2/

    yuvasız bir atmacaydı sevmek belki de
    döner ha dönerdi de taa yukarlarda
    konamazdı biryerlere
    amaçsız bir yolculuktu sevmek
    bir sürekli kaçmaktı kendi kanatlarından
    gidip gidip dönmekti hep aynı yere

    topu bulutlara tepmekti sevmek
    çıplak atı deliduman sürmekti yazılarda
    ağaçların tepesine çıkıp inmekti sevmek
    kovalarla şarap içip o dinginlikte
    tabanca yumruk bıçak
    düğünlerde kıyasıya halay çekmekti sevmek

    3/

    ben miydim topa vuran
    vururcana yoksulluğun başına
    top çıkardı yıldızlara
    bütün gözler yıldızlara
    kız bakardı yıldızlara
    saçları sular gibi
    akardı pencereden

    ben miydim çıplak atı
    koşturan deliduman
    at giderdi çevrenlere
    bütün gözler çevrenlere
    kız bakardı çevrenlere
    masallar çevrenlere
    saçları sular gibi
    akardı pencereden

    4/

    duruyor daha orda
    gün batarken daha orda
    kavaklar daha orda
    duruyor daha orda
    o sevmek daha orda
    teptiğim top bulutlarda
    sürdüğüm at bulutlarda
    yüzdüğüm çay bulutlarda
    kavgalarım özlemlerim
    dönmedi
    daha orda
    bulutlar nerde?
    bulutlar nerde?

    o kız artık yok orda
    o saçları çağlayanlı
    o gözleri kuşlarlı
    o kız artık yok orda
    yok orda o çocuklar
    yok orda o kavgalar
    o kıskançlık yok orda
    o gizlemek yok orda
    varsam baksam o bahçe
    varsam baksam o akşam
    o bahçe de yok orda
    o akşam da yok orda

    ya ben nerelerdeyim
    ya ordaki ben nerde?

    Hasan Hüseyin Korkmazgil

12. Dostname demis ki 31 Mart 2010 21:41

    Aklın kimyası ile aşkın kimyası başkadır. Akıl temkinlidir. Korka korka atar adımlarını. “Aman sakın kendini” diye tembihler. Halbuki aşk öyle mi? Onun tek dediği : “Bırak kendini, ko gitsin!” Akıl kolay kolay yıkılmaz. Aşk ise kendini yıpratır, harap düşer. Halbuki hazineler ve defineler yıkıntılar arasında olur. Ne varsa harap bir kalpte var!

Yorum yap

Yorum yapabilmek icin giris yapmalisiniz.