Rüyamda Gördüm Hayra Yordum Seni
Yazan GökkuşağıMar 31
Her şey bir düşle başladı
Uyandığımda hafif baş dönmesi vardı.
Gözlerimi kapattım
Rüyamın muhasebesini yaptım.
Allahım kimdi o?
Beni bu kadar etkiledi
Düşündüm düşündüm
Tanıdık birine benzemiyordu.
Tutuna tutuna aynaya baktım
Sorular sorarcasına kendime
Söylene söylene
Aceleyle hazırlandım
Telaşla arabamın anahtarını
Bulup kapıyı açarken
Vazgeçtim aniden
İş yerime otobüsle gitmeye karar verdim
Geç kaldığımı bile bile
O simayı bulabilmek için
Ve o günden sonra hep seni aradı gözlerim
Ne çok yakınım, ne çok uzak
Kim bilir nerelerdesin
Allahın lütfusun
Hayatımın akışısın
Bir düşle aşık oldum ben sana…
31 Mart 2010
Gökkuşağı
Hayırdır inşallah.
Hayatın güzel cilvelerine bir örnek de bu olsa gerek, tebrikler Gökkuşağım.
hayırdır paraf
İnşallah hayırdır Gökkuşağım.
15 yıl kadar önceydi. Tommy’yi ilk o gün görmüştüm. ‘İnancın Tarihi’ dersimin öğrencilerinden biriydi. Uzun saçlı, değişik bir gençti. Sınıfta benimle en çok tartışan öğrenci oldu. Tanrı’ya kayıtsız şartsız inanmayı kabullenmiyordu. Mezun olurken bana, imalı imalı “Günün birinde Tanrı’yı bulacağıma inanıyor musun, hoca…m?” dedi…
“Hayır” dedim, yumuşakça.
“Yaa…” dedi. “Oysa senin bu derste Tanrı’yı pazarladığını sanıyordum hocam…”
Kapıdan çıkıp gitmek üzereyken arkasından bağırdım:
“Tanrı’yı bulabileceğini düşünmüyorum. Ama o seni mutlak bulacak, bir gün, eminim.”
Tommy omzunu silkip yürüdü. Mezuniyetten sonra izini kaybetmiştim ki, acı haberi kendisi getirdi bana. Ölümcül kansere yakalanmıştı. Odama girdiğinde zayıflamış, çökmüştü. Kemoterapi, o uzun saçlarını dökmüştü. Ama gözleri hâlâ pırıl pırıldı.
“Birkaç haftalık ömrüm kalmış hocam” dedi.
“Sana bir şey sorabilir miyim?” dedim.
“Tabii,” dedi… “Ne öğrenmek istiyorsun?”
“Sadece 24 yaşında olmak ve ölmekte olduğunu bilmek nasıl bir şey?”
“Daha kötüsü olabilirdi. 50 yaşında olmak, kafayı çekmek, kadınları becermek ve müthiş paralar kazanmayı, yaşamak sanmak gibi…”
Sonra niye geldiğini anlattı: “Okulun son günü sana Tanrı’yı bulup bulamayacağımı sormuş, ‘Hayır’ yanıtı alınca şaşırmıştım. Sonra ‘Ama o seni bulur’ dedin… İşte bunu çok düşündüm. Doktorlar ciğerimden parça alıp kötü huylu olduğunu söyleyince, Tanrı’yı aramayı ciddiye aldım birden. Habis ur diğer hayati organlarıma yayılmaya başlayınca sabahlara kadar dualar etmeye başladım. Hiçbir şey olmadı… Bir sabah uyandığımda, ilahi bir mesaj alma yolundaki umutsuz çabalarımdan vazgeçiverdim, aniden. Ömrümün geri kalan vaktini, Tanrı, ölümden sonra hayat falan gibi şeylerle geçirmeyecektim. Daha önemli şeyler yapma kararı aldım. O zaman gene seni düşündüm.. ‘En büyük mutsuzluk sevgisiz bir hayat sürmektir. Bundan daha kötüsü de bu dünyadan, sevdiklerine ‘Seni seviyorum’ diyemeden gitmektir’ demiştin. Son günlerimi bu eksiği gidermekle harcayacaktım işte… En zorundan başladım. Babamdan…”
Oğlu yanına geldiğinde babası gazete okuyormuş.
“Baba seninle konuşmam lazım” demiş, Tommy.
“Peki konuş oğlum.”
“Yani çok önemli bir şey…”
Babası gazeteyi 10 santim indirmiş o zaman aşağı: “Neymiş o bakalım?”
“Baba, seni seviyorum. Bunu bilmeni istedim…”
Tommy gülümsedi, arkasını anlatırken.. Babasının elinden yere düşmüş gazete. Hayatında hiç yapmadığı iki şeyi yapmış: Tommy’ye sarılmış ve ağlamış.
Sabaha kadar konuşmuşlar. Babası ertesi sabah işe gitmek zorunda olduğu halde.
“Annem ve kardeşimle daha kolay oldu” diye devam etti Tommy. “Onlar da bana sarılıp ağladılar. Yıllardır bana söylemedikleri, söyleyemedikleri şeyleri anlattılar… Bütün bunları yapmak için bu kadar geç kalmış olmama üzüldüm sadece. Ölümün gölgesi üzerime düşünce kalbimi açıyordum, bana aslında çok daha yakın olması gereken insanlara.”
“Tommy” dedim, “Sandığından çok önemli şeyler söylüyorsun, tüm insanlığa… Sen Tanrı’yı bulmanın en emin yolunu anlatıyorsun. Onu sadece kendine ayırmak, sadece ihtiyaç duyunca aramak işe yaramaz. Ama hayatını sevgiye açarsan o gelir seni bulur… Bunu anlatıyorsun farkında mısın?” Devam ettim: “Tommy bana bir iyilik yapar mısın? Bunları gelip sınıfımda da anlatabilir misin?”
Bir gün tespit ettik. Ama Tommy gelemedi o gün. Ölümle hayatı sona ermemişti tabii. Şekil değiştirmişti. Büyük bir adım atmıştı sadece… İnanmaktan, görmeye geçmişti.
Ölümünden önce son bir defa konuşmuştuk. “Söz verdiğim derse gelemeyeceğim. Çok halsiz ve bitkinim hocam,” demişti.
“Anlıyorum Tommy!”
“Benim yerime onlara sen anlatır mısın hocam? Sen anlatır mısın? Herkese, bütün dünyaya benim için anlatır mısın?”
“Anlatırım Tommy” dedim… “Anlatırım, merak etme..!”
İnsanlara “Seni seviyorum” demek için, ölümü beklemenize gerek yok. Şimdi, hemen şimdi başlayabilirsiniz. Başlayın ki, hayatınız güzelleşsin, zenginleşsin. Hem… Şimdi başlamazsanız, belki de söyleme şansınız hiç olmayabilir
SEVİYORUM DEMEK İÇİN GEÇ KALMAYIN
Tutkular mı? gönlün o tatlı ağrısı da mantığın sözü önünde süzülüp gidecektir
ve yaşam, çevrene soğuk bir dikkatle baktığında, boş ve aptalca bir şakadan başka nedir?
Lermantov
Tebrik ederim kaleminize sağlık.
Saygılar.
kapımı çalarsan bir gün eşikteki ayakkabılara aldanıp evimin içini kalabalık sanma atmaya kıyamayan annem bütün ayakkabılarımı dizmiş yalnızlığıma…
s.akın
SEVGİLİM, BİR GÜNÜN..
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Güvercinler güneşten bir sessizliği biriktiriyor
Ben seni düşünüyorum seni
Hani tıpkı o ilk günlerdeki gibi
Kalbim diyorum kalbim
Daha dün tezgâhtan çıkmış bir su sayacı gibi
Aşkı anılar besliyor düşler kadar
Bu yüzden diyorum ki aşk eskidikçe aşktır
Sevgi eskidikçe sevgi.
Günümüz ekmeğimiz, türkümüz
Çoluğumuz çocuğumuz
Binalar yan yana yükselip gidiyor
Vapurların ağzı köpük içinde
Uzaklarda ne kapılar açılıyor
Tirenin biri bir istasyona varıyor
Ordan çıkıyor biri.
Her şey biliyor her şey
Sen biliyor musun bakalım
Seni nice sevdiğimi?
Üstüne titrrediğimi?
Geldiğimi?
Gittiğimi
Hadi!
CEMAL SÜREYA
Rüyalar gerçek olsa dedirtiyor şiirniz, kutlarım.
”Nasıl yaşamam gerektiğini anlamaya başladığımda,
Nasıl ölmekte olduğumu gördüm…”