gokkusagi

Küçük bir kız çocuğu boynu bükük
Yüzündeki sevimlilik umurunda bile değil
Oturmuş kapısını önüne yanakları avuçlarında
Kim bilir neler geçiyor yerlerde gözleri…

Üstü başı yırtık pırtık
Ayağında yarım pabuç
Karnı da acıkmıştı.

Mutsuz olduğunun bilincinde sanki
Oyuncak bebek versen tüm dertlerini unutur
O kız çocuğu gibi içimdeki çocuk
Kaçamak ağlıyor gözleri yerlerde…

Belli ki mutluluğunu arıyor
Yalnızlıktan korkuyor
Belki kaçırdıklarının ardından
Boşluyor
O da bilmiyor getirisiz hayatın istediğini
Hep götürüyor.

Uçurtmayı görüyor gökyüzüne
İpleri kendinde değil
İzliyor
Soğuk bir elin değmesinden ürküyor zaman zaman
Tepetaklak başı aşağı yuvarlanmak
Ömründen asgari düşüyor.

Oyuncak bebeklerden sıkılmış hayatın
Sahici olmadığının bilincinde
Sevgileri özlüyor
Boynu bükük kaderimin…

31 Mayıs 2010

Gökkuşağı

Print Friendly