14 Yorum yapilmis “ Zeynep – Akrostiş ”

1. Paraf demis ki 31 Mayıs 2010 23:09

   Memo Alfabeyi tamamlayan kız isimlerine devam ettiğini görmek senin ne kadar azimli olduğunu hatırlamama yardımcı oldu. Terbik ederim.

2. Delikanlı demis ki 31 Mayıs 2010 23:15

   Hunter maaşallah gönül çerçeven çok geniş,tebrik ederim.

3. Zeynep demis ki 31 Mayıs 2010 23:46

   Zehir oldu sensiz hayatım,
   Elini uzat bana da artık barışalım…
   Yarım kalan sevdamıza yeniden başlayalım,
   Nice aşıklar gibi baharı yaşayalım,
   Elalem ne derse desin, birbirimizden kopmayalım
   Perişan oldum bak sensiz, bir daha ayrılmayalım…

   Sevdim bu sözleri çok sevdim.

4. Zeynep demis ki 01 Haziran 2010 00:13

   Ne olduğunu anlayamazsınız
   Birden gelir çalar kalbinizi,
   Siz Hoşgeldin bile diyemezsiniz,
   Nutkunuz tutulur
   Söylemleriniz anlamsız kalır,
   Gelir..Sizin yıllardan beri
   Kilitli olan aşk bahçenize girer.
   Onun yanında mutlu olursunuz,
   Huzurlu olursunuz.
   Ne hissettğinizi anlayamazsınız,
   Eliniz ayağınıza dolanır,
   Yarı sakar,yarı heyecanlı,
   Bir hal alırsınız.
   Düşüncelerinizde hep o vardır.
   Hayallerinizde ve yarınlarınızda.
   Ve..Artık gerçektir tam karşınızda.
   Kalp şeklinde cümleler kurar,
   Aşk dilinde konuşursunuz ona.
   Sadece ‘’O’’ anlar dediklerinizden.
   Hatta gözlerinizden.
   Size verdiği tek yorgunluk,
   Çok sevmekten olsa gerek.
   Hayalperest kişiliğinizden çıkmışsınızdır artık.
   Gerçek hiç bu kadar tatlı olmamıştır.
   Ve..Hiç bu kadar güzel.
   Hiç bu kadar şükretmemişsinizdir gördüğünüze,
   Onu gördüğünüze.
   Hiçbir ses bu kadar hoş gelmemiştir.
   Ve..Hiç bir ten bu kadar sıcak.
   Aşktan olsa gerek bu aralar keyfim yerinde,
   Senden olsa gerek AŞK bu kadar içimde..benle..

5. Zeynep demis ki 01 Haziran 2010 00:25

   Aşkı dokudum kilime…

   Annem yetmiş yaşlarında…
   Vay be o kadar oldu mu ki?
   Zaman ne çabuk geçiyor.
   Daha dün gibi…
   Her şey dün gibi geliyor bana.
   Annemin yaşı en son 40 olarak kafamda kalmıştı…
   Şimdi ben o yaşlardayım.
   Her ne ise…
   Annemden neden bahsettim ki?
   Haa, evet…
   Geçenlerde evde yazı yazıyordum.
   Yazılarımı genelde evde yazarım.
   Ben yazı yazmaya odaklanmıştım ki, annem; (meğer annem de bana odaklanmış…)
   Durup dururken dedi ki:
   “Bitmedi mi kilim dokuman…”
   Önce anlamadım, ben de en az sizin gibi afallandım.
   Çünkü kilim değil yazı yazıyordum.
   Sağ omuzum arkasında yarım kavis dönüp…
   “Kilim mi, ne kilimi, ben kilim değil…” diyecektim ki, ‘jeton düştü.’
   Meğer benim klavyeye dokunuşum anneme, -gençliğinde yaptığı- kilim dokumayı hatırlatmış.
   Annem, iyi bir halı/kilim dokuyucusudur.
   Gençliğini hep kilim/halı dokuyarak heba etmiş.
   Hani şimdi görsek bile tanıyamayacağımız o antik el dokuma halılar/kilimler…
   Nakış nakış işlenen halılar/kilimler…
   Siz kilim deyip geçmeyin…

   Doğu’da kilim demek; ilim demektir, aşk demektir, suskunluğunu gergef gergef kilime işleyerek maşukuna sessizce gönderilmiş mektup demektir…
   Bilirsiniz “kilim” üzerine türküler bestelenmiş…
   “Sevdiğine sözü olan kilim dokur,
   Kilimin dilinden ancak anlayan okur.

   Doğu’da kadın utanır konuşamaz, konuşmaktan korkar. Ancak söyleyemediklerini kilim tezgâhının başına geçerek söyler.
   Kilimler renk, renk olur, desen, desen…

   “Desen var, aşka davet.
   Desen var, sevgiliye hasret.
   Desen var, şikayet.”
   İşte annem, her klavyede yazı yazarken beni, kilim dokuduğu günlerini hatırlıyormuş…
   Annem; ana renkleri ekseri kırmızı, lacivert, kahverengi, siyah ve beyaz olan ara renklerinin de; yeşil, sarı, mavi olan kilimlerini düşünüyormuş beni bilgisayarda her yazı yazdığımı gördüğünde…
   Ve annem o yüzden “Bitmedi mi kilim dokuman…” demiş…
   Ne diyeyim?
   Annem haklı…
   Hem çok haklı çünkü her utangaç Doğu kadının (eskilerden bahsediyorum) söyleyemediklerini kilime dokuduğu gibi, her yazar da (bana göre) söyleyemediklerini klavyenin tuşlarına dokunarak söylüyor….
   Bu vesileyle, bir kez daha annemin ellerinden öpüyorum…
   Bu gidişle biraz zor biter benim kilim dokumam.
   Anlaşılan daha çok kilim dokuyacağım, çünkü: “ Ayıptır günahtır diye /Kilit vurdular dilime /Aşkı dokudum kilime /Anlıyor musun?”

6. 1e1 demis ki 01 Haziran 2010 01:15

   Öznesi yalnızlık kalanların, gidenler hep devrik…

7. hunter38 demis ki 01 Haziran 2010 01:28

   1e1 demis ki 01 Haziran 2010 01:15
   Öznesi yalnızlık kalanların, gidenler hep devrik…

   

8. 1e1 demis ki 01 Haziran 2010 01:29

   çek perdeleri, kapat ışıkları
   bu telaşlı yokoluşun fosforu aydınlatır bizi
   uykum geldi diyorum
   tutulamayacak yeminsin, yemin ederim
   heryeri keserim, herkesi, herşeyi keserim
   bıçağımı taşıyan elde kader çizgim de gizli!
   bitiyor
   sancıda safları sıklaştıran o garip haz bitiyor
   bir kez olsun samimi bak
   bak! gecenin eteklerine eşkiya ayrılıklar siniyor!

   acınası tesadüflerle ayrılıyorsun molekülden
   ateşler içinde bırakıyorsun sana biriktirdiğim suyu
   oysa hiç sansım kalmadı
   yeniden doğmak için, bana ait olduğu belirtilen külden.

   al bu külü de götür
   al bu külü de götür, diğer taraflara üfle
   muzaffer bir hain gibi ayrıl
   tertemiz hayal hikayemden.

9. hunter38 demis ki 01 Haziran 2010 01:38

   Delikanlı demis ki 31 Mayıs 2010 23:15
   Hunter maaşallah gönül çerçeven çok geniş,tebrik ederim.

   Sevdiklerim için yazıyorumm

10. Ay Işığı demis ki 01 Haziran 2010 13:13

    Seven, hisseden, hissettiren yüreklerinize sağlık. Saygı ve selamlarımla.

11. Selcan demis ki 01 Haziran 2010 14:32

    Bitiremediğim Hala Seninle Olan Bişeyler Var Aklımda, Gönlümde..
    Bitip Tükenmesini Mazide Kalmasını İstemiyorsam Namerdim..
    Gel gör, Gel Gör Ki Unutmak İçin Ne Kadar Çabalıyorsam O Kadar Seninleyim
    Olmuyor Beceremiyorum Sensizliği Sevdiğim..

12. Sevda Çiçeği demis ki 01 Haziran 2010 22:29

    Ben seni soğuk ve yağmurlu bir günde
    Seni düşünürken gülüşündeki sıcaklığın içime dolup da
    Beni sardığı bir anda sevdim
    Seni sadece selvi boyun, siyah saçlarin yada kara gözlerin
    Güzel bir yüzün var diye degil
    Fikirlerinle,konuşmandaki güzelliğin ve benim o kor halde yanan yüreğimle sevdim
    Ben seni derinden ve hissederek sevdim
    Her kalp atışımda vücudumun dört bir kösesine yayildigini
    Beni sardığını her nefes alisimda ciğerlerime islediğini bilerek sevdim
    Seni kis gecelerinin o soguk yataginda birlikte uyuyup beni ısıttığın
    Yaz sıcağında uyuyamayip sıkıntılarım oldugun
    Ve rüyalarimda buluştuğumuz gecelerde sevdim
    Seni ellerinden tutup kanımın kaynadığı
    Kalbimin yerinden fırlayacağını hissettiğim anlarda
    O islak dudaklarinla beni sevdigini söyleyeceğin anlari düşünerek sevdim
    Ben seni o sensiz anlardaki bos ve degersiz geçen dakikalarda
    Kayıp zamanlarımızda,seni arayip bulamadığım
    Çaresizlik içinde olduğum,içki sofralarını dost bildiğim anlarda sevdim
    Sen ne kadar uzak olsan da,
    Aramızdaki kilometreler nasıl çoksa
    Bende seni o kadar yoğun ve o denli çok sevdim
    Seni kalbimde yanan atesin ile
    Zihnimde olusan hayallerin o ay parçasi çehrenle
    Bana derinden bakan o gözlerindeki isiltiyi göreceğim anlari beklerken
    Kalbimin yanıp tutustugu anlarda
    Gelip o bu atesi alevlendirerek
    Bana sarılarak beni sevdiğini söyleyeceğin anları düşünerek sevdim.

13. Zeynep demis ki 06 Haziran 2010 01:41

    Görünenle yetinirsen eğer sadece tırtılı bilirsin. Çirkindir ya tırtıl, gönlünü çelmez. Görünenin ötesine geçmek istersen eğer kelebeği bulursun karşında. Güzeldir ya kelebek gönlün akar. Lakin gönül gözünle görürsen eğer kelebeğe değil tırtıla sevdalanırsın…

14. Sürgün Ruhum demis ki 26 Haziran 2010 13:07

    çok guzel yureğinize sağlık..

Yorum yap

Yorum yapabilmek icin giris yapmalisiniz.