Hayata Bıraktım Kendimi
Yazan Hacer AteşHaz 30
Gözyaşlarım sele döndü,
Bıraktım kendimi.
Yol bilmez, iz bilmez oldum,
Artık çok yoruldum,
Bu kahpe hayattan.
Kimse duymuyor sesimi,
Kimse görmüyor yüzümü,
Dillerde bıraktım ismimi,
Hayata bıraktım kendimi,
Tutan yok ellerimi,
Duyan yok sözlerimi,
Hayata bıraktım kendimi.
Hacer Ateş
Vazgeçmek yok, kendini bırakmak yok hayata mücadele için geldik ve sonuna kadar ayakta dimdik kalacağız.
Çok sevdiğim bir şarkı sözünü anımsadım “sana kara yazıldı sanma insanın kaderi böyle” diyor. Zamanla düşüp düşüp yeniden ayağa kalkmayı hayat öğretiyor.
Tebrikler.
Hayata dair;
“Düsünceniz ne ise yasaminizda odur, yasamınızın gidişini
degistirmek istiyorsanız düşüncelerinizi degistiriniz.”
Hacer hanım tebrik ederim hayata dair güzel şiirdi.
Ordan bir ses mi geldi neee?
)
Hacer kardeş burda sizi duyan birileri var
hoş geldiniz
Ne arzu ederdiniz?
çay?, Kahve? hatta cilveli kahve?
Hiç ağlama huyum yoktur fakat bir ağlarsam sevdiğimin omzunda bir kaç gün sürecek gibi görünüyor.Çok hoş bir şiir olmuş.Tebrik ederim.
Sayın Paraf çok teşekkür ediyorum bu güzel yorumunuz için. Saygılarımla efendim…
Sayın Korsan her daim güzel düşüncelerle karşılanmanız dileğiyle teşekkür ediyorum.
Bilmukabele.
Sayın Delikanlı yorumunuz için teşekkür ediyorum ağlamak sanıldığı kadar da kötü değildir, bırakın.
Saolun ben de bobmarley faruk …
) (Gora filminden alıntı yapıldı… CEku ile arif tanışması)
Bir zamanlar, her şeyden sürekli şikayet eden, her gün hayatının ne kadar berbat olduğundan yakınan bir kız vardı.
Hayat, ona göre çok kötüydü ve sürekli savaşmaktan, mücadele etmekten yorulmuştu. Bir problemi çözer çözmez, bir yenisi çıkıyordu karşısına.
Genç kızın bu yakınmaları karşısında, mesleği aşçılık olan babası ona bir hayat dersi vermeye niyetlendi.
Bir gün onu mutfağa götürdü. Üç ayrı cezveyi suyla doldurdu ve ateşin üzerine koydu.
Cezvelerdeki sular kaynamaya başlayınca, bir cezveye bir patates, diğerine bir yumurta, sonuncusuna da kahve çekirdeklerini koydu.
Daha sonra kızına tek kelime etmeden beklemeye başladı.
Kızı da hiçbir şey anlamadığı bu faaliyeti seyrediyor ve sonunda karşılaşacağı şeyi görmeyi bekliyordu. Ama o kadar sabırsızdı ki sızlanmaya ve daha ne kadar bekleyeceklerini sormaya başladı.
Babası onun bu ısrarlı sorularına cevap vermedi. Yirmi dakika sonra adam, cezvelerin altındaki ateşi kapattı.
Birinci cezveden patatesi çıkardı ve bir tabağa koydu. İkincisinden yumurtayı çıkardı, onu da bir tabağa koydu. Daha sonra, son cezvedeki kahveyi bir fincana boşalttı.Kaynakwh:
Kızına dönerek sordu:
- Ne görüyorsun?
- Patates, yumurta ve kahve? diye alaylı bir cevap verdi kızı.
“Daha yakından bak bir de” dedi baba, “patatese dokun.”
Kız denileni yaptı ve patatesin yumuşamış olduğunu söyledi.
“Aynı şekilde, yumurtayı da incele.”
Kız, kabuğunu soyduğu yumurtanın katılaştığını gördü.Kaynakwh:
En sonunda, kızının kahveden bir yudum almasını söyledi.
Söyleneni yapan kızın yüzüne, kahvenin nefis tadıyla bir gülümseme yayıldı. Ama yine de bütün bunlardan bir şey anlamamıştı:
- Bütün bunlar ne anlama geliyor baba?
Babası, patatesin de, yumurtanın da, kahve çekirdeklerinin de aynı sıkıntıyı yaşadıklarını, yani kaynar suyun içinde kaldıklarını anlattı. Ama her biri bu sıkıntı karşısında farklı tepki vermişti.
Patates daha önce sert, güçlü ve tavizsiz görünürken, kaynar suyun içine girince yumuşamış ve güçten düşmüştü.
Yumurta ise çok kırılgandı; dışındaki ince kabuğun içindeki sıvıyı koruyordu. Ama kaynar suda kalınca, yumurtanın içi sertleşmiş; katılaşmıştı.
Ancak, kahve çekirdekleri bambaşkaydı. Kaynar suyun içinde kalınca, kendileri değiştiği gibi suyu da değiştirmişlerdi ve ortaya tamamen yeni bir şey çıkmıştı.
- Sen hangisisin? diye sordu kızına. Bir sıkıntı kapını çaldığında nasıl tepki vereceksin?
Patates gibi, yumuşayıp ezilecek misin?
Yumurta gibi, kalbini mi katılaştıracaksın?
Yoksa, kahve çekirdekleri gibi, başına gelen her olayın duygularını olgunlaştırmasına ve hayatına ayrı bir tat katmasına izin mi vereceksin?
Hacer hanım benim tabiatım da yok ağlamak istesemde ağlayamıyorum.Bir yerde patlama olur ama bakalım kısmet neresi olur.
etrafa bırak kendini
etrafa akıt sevgini
tebrik ederim
vah garibim hafıza kaybı yaşıyorsun sanırım..
işte aşkın yan etkileri bunlar yol iz kaybeliormuşum..
aşık olmak isteyecekler için guzel bir tavsiye dikkat edin hafızanız gitmesin..
guzel şiir hacer hanım tskler.. saygıı ve selamlar..
Öyle güzel bir yerdesiniz ki kendinizi hayatın akışına bırakırken etrafta olmanın farkını yaşarsınız. Hepimiz tek yürek gibi atarız, gözyaşlarımız ve kahkahalar bile ayrı olmaz. Siz elinizi uzatın, elinize tutacak bizler varız.
Sevgi ve saygılarımı bırakıyorum sayfanıza.
Duyarlı yüreğiniz dert görmesin.
__________@_______@@ @ __
____________@@@__@_@ @@@__
____________@@__@@__ ___@__
___________@@@_@__@_ ____@__
__________@@@@_____@ @___@@@_
_________@@@@@______ @@_@___@@
________@@@@@_______ @@_____@_
________@@@@@_______ @____@__
________@@@@@@_____@ ____@__
_________@@@@@@____@ ___@__
__________@@@@@@@@__ __@__
__@@@_________@@@@@@ @__
@@@@@@@__________@@_ __
_@@@@@@@_________@__ _
__@@@@@@_________@@_ _
___@@@___@_______@@_ __
___________@_____@__ @__
_______@@@@_@___@___
_____@@@@@@__@_@@_
____@@@@@@@___@@__
____@@@@@______@_
____@@_________@__
_____@_________@__
_____________@_@__
______________@@_
______________@__
Bütün arkadaşlarıma buradan sevgilerimi gönderiyorum. Arkadaşlar iyi ki varsınız ve duyarlısınız. Teşekkür ediyorum hepinize.