ihtimal1

O gülüşünün ardında yatan sır bendim, geriye bırakılan küllerle birlikte savrulan bendim

Şiirler yetmedi seni anlatmaya, şarkılar yetmedi yokluğunda beni ve dünyamı avutmaya
İsmini haykırdım yerlere göklere ışıklar saçtım etrafa yine de yetinemedim karanlığa ve sana
Mağlup oldu kalbim, hep sana dair koşturduğu maratonlarda ama yine de pes etmedim.
Dışlandıkça soyutladım kendimi hayattan, bana oyun oynadıkça bir oyun da ben ettim ona
İlgilenmez gibi göründükçe sen alçak rüzgârlar da savrulmamla, ben daha çok güçlendim.

Asla kabul edemem dediğin her şeyi sen işledin birer bir er kendi yüreğine de bak ne oldu.
Sır gibi gizlide kalır mı sandın, çıkacaktı her şeyin ortaya sen dökülecektin bir bir etrafa…
Kelimeleri çiğnedin sana söylenmiş olması kıymetsizdi, sen senden başkasını sevmedin
Er oldun yakıştı mı o yeşil sana ya da kendinden başka hiçbir şeyi barındırmadığın yüreğine?
Rahatsız edersin nefes alıp verişinle dünyayı, ölsen; bedeninle toprağı ve altında yatanları…

29 Ağustos 2010
İhtimal

Print Friendly