Efsane

İhanetin boyunu aştı
Saklarken seni gözbebeğimde
Asılı kaldın günahların boynunda
Şimdi durma gözlerinden kan gelene kadar ağla!

Bir kadın var hayatımda o da sen
İhanet etmedim etmem de
Günahım da sen, sevabım da sen
Ağla yan yüreğim yeşil gözler için.

Ne kadar inkâr etsen de boşuna
Dudağında dudak izi,
Gözlerinde göz var
Tenin tenime haramdır,
Şimdi durma gözlerinden kan gelene kadar ağla!

Kim görmüş, kim söylemiş bunları,
Sen mi, yüreğin mi?
Hayatım bir sen varsın bir de gözlerin.
Dudağımda gül izi tenimde ise gölgen
Ağla yüreğim ağla yeşil gözler için ağla.

Ne kadar unuttum desem de yalan unutmadım
Ben ihanet etmedim.
Ama sen kim bilir kaç gülün dikeninde kana bulandın.
Kalbimi verdim yetmedi, can verdim yetmedi
Şimdi durma gözlerinden kan gelene kadar ağla!

Tüm düşler adına yakılmıştı
Şiirler, şarkılar sokak başlarını tutmuştu
Geceler boyu adın zikir olmuştu
Oysa sen canıma zehirmişsin
Hangi güzel avuttu ki seni?

Avutamazsın hiçbir yürek atışında kendini
Salamazsın içindeki hüzünleri hiçbir neşeli oyun parkına
İçinde kalıp yavaş yavaş tüketecek seni ihanetin kokusu
Ağla yüreğim ağla yeşil gözler için ağla!

Senli anılar ortasındayken şiirler avutur mu beni?
Düşler karabasan olurdu sensizliğimde
Şiirler senin için içli içli okundu şarkılar ise hüzzamı anımsatırdı
Ağla yüreğim ağla şiirler için dinlediğim hüznüm için ağla…

07 Eylül 2010

İhtimal & Efsane Etrafoğulları & Paraf

Print Friendly