hattatların gölgesi ağır, kırık çizgilere düşmandır osman
nallanmış atların toynaklarında bekler
yıldan yıla gözler ferini yitirmiş
.
ağarmış sakal sıvazlanır ilk besmelede
ceviz toplamaya gelmemiştik der uykudan arınırken
uyandırır sözcükleriyle şairleri
.
kaftanına dökülmüş pulların ardında vezirler
korkuya odaklı gözlerce süzülür
divan ardında dolaplar
.
o çizer, ben sözcüklere dökerim değirmen durmaz
bir siham-ı kazaya uğramadan
biz bela çocukları değildik bilinen kurbağa serenadı
.
elden ayaktan düşülür osman yalvarmada
çekilsin orta yerine mil kızgın demir gibi
göz gözü görmek istemez utançtan çizgiler dağılırken

Barış Erdoğan

Print Friendly