Hayrettin TAYLAN

Yeni aşk-ı âdem benim… Havva benim özlem kemiğimden. Var olan en güzel duygu sevmektir. Sonsuz hediyeni bırakıp en unutulmaza gitmekle biter mi ki sevgin.

Ruhunun angısı üstünde açılsın. Yandığım senli sularda dalgalar berraklarıma zarar vermez. Ben sensiz büyüttüğüm vaveylaların laliyim.
—İstanbul’da Lale mevsimi… Renk renk laleler seni anlatıyor.
Sen de ömrümde bir laleymişsin. Leyla olsaydın bir ömür yüreğimde kıpkızıl kalırdın.
—Şimdi hangi renkli lale seni anlatıyor. Hangi lalenin lalı olayım. Bu renk ve koku cümbüşünde nasıl kendimi unutayım bilemedim.

—Bazen, kanamak gerekir kan yerine, sen yerin illa ki ben yerine.
Bazen, unutmak gerekir sen yerine hayatın her şeyini. Bazen bazen olmak gerekir, olmayacak âminlerin duasında Yakup olup can Yusuf’u beklemek gerek.
—Ki Yusuf ‘a aşkın ateşine atılmış benim gibi. Yanıyorum gül cemalinle…

—Gelme unutamadığım, böyle yazamam yoksa. Unutulmaz büyük aşkların defteriyim. Mecnun, Ferhat, Kerem, Kirmani, Romeo gibi dize dize yazılmışım senin kaleminden.
—Boşuna gelip beni senden silmeye çalışma. Silginle ilgin arasındaki farkı buldum ben. İlgin silebilir, silgin asla.
— Güzel sözlerle bezenmiş gitmeler takviminden rastgele
Koparamazsın. Gittiğin günü kopar.
—O gün gittiğinde takvimde yazılan şu sözü de yakıver:
“Osmanlı, Roma, Bizans, Mezopotamya, Mısır gibiyim. Yıkılmaz, bitmez denilen o muhteşem medeniyetlerin can ve aşk diliyim. İlk sultanım sendin, bahtıma ve tahtıma oturdun. Bir ömür yıkılmaz dedim bu sultanlık… Dedim ya işte ben de büyük medeniyetler gibi yıkıldım senden.
Şimdi yoksun… Yeni bir aşk cumhuriyetini kurmak kolay mı sence…
Binlerce güzelin sevgi çabasıyla sensiz bir yürek devleti kurulur mu? Hangi kur, hangi naz, hangi söz, hangi diz dize gelişler, hangi sözsüz kalışlar yeter ki bilemedim yar…

Sen benim Çareçimsin ben uslanmaz Slavların Çarı, sen güzel duyguların Kraliçesi, ben sevi kalelerini fetheden son Kral Lord Blain… Sen güzelliklerin, iyilerin, iyileştirmenin, tutkunun ve ruhumun Sultanı… Bense romantizm, aşkın, çılgınlığın, hataların son padişah 1.Aşıkkettin.
—İşte dil susar, medeniyet kusar, ben usar bu anlatılmaz duygular sessizliğinde.

—Hasretin ateşe ders verdiği bilinmezlik repliğindeyim. Seni oynuyorum gözü kapalı olarak. İlk sarılışımızı oynuyorum her dem. Şiir şiir bakışımız, kafiye kafiye kalakalışımızı… Dudak uçlarının yazdığı özel anların su halindeyim. Büyük Okyanusun ta dibindeyim; ama ıslatamıyor o ıslak seviler demini.

Ay yüzünün şavkı düşüyor yalnızlığımın en kesif noktasına.
Giyotinlerin yazdığı uçların keskinliğindeyim.
Kesiliyorum.
Yakup nöbetindeyim. Yusuf olup zindanına geldim. Gönül gözünün karanlığı korkutuyor.
—Hatalı bir aşktı…
—İşte bu söz binlerce jop yerine geçiyor sevgili.
Gözbebeğimin de bebeği olarak büyüttüm seni bütün bakışlarda.
Nasıl böyle kör oldun. Nasıl böyle lal oldun. Bir hatanın affedilmez uçurumundan uçurdum diye. Güven ve sevgi dilin kırıldı diye… Böyle engelli bir Leyla olarak yaşamak sana reva mı?
— Her acının filminde damlıyor gözlerim. Her damlada sen yıkanıyor esrik dünyamda.

—Mutlu aşkın var olduğuna inan realistlerdenim. Beni
Nihilist yapma sevgili… Ki aşk kendini aramaktır. Aşk kendini başkasının dünyasında bulmaktır. Aşk kendini bulmaktır, kendini temyize çekmektir.
—İçsel açlığın sevi diliyle doyurulup özlemlerin sonsuzluğuna tat yapmaktır.
—Aşk özünü sözüne taramaktır.
Çöl olmaktan korkup ta
Aşkıma gözlerini kapayan sen değilsin. Kaderindi.
Kederin pusulardayım, elimde senli bir pusula… Yeniden keşfine geleceğim dualarla.
—Sen gittin Kudüs oldun. Beni tarihte hiç yenilmeyen Selahattin Eyyubi yaptın. Kalelerin, haçlılar, eller, yeller, seller, güller, bülbüller, bensizliklere rağmen fethine geleceğim Selahattin Eyyübi olarak…

—Kutsi sevimizin fethini yapıp en büyük maşuk olarak yar dünyada kalacağım dilnazım

Hayrettin TAYLAN

Print Friendly